บทที่ 452 เล่นบทผู้ช่วย

“เขาดูเหมือนว่าจะคลุ้มคลั่ง"

ประตูเหล็กที่นี่แน่นหนามาก น่าจะได้รับการติดตั้งใหม่อีกครั้ง

มีกระจกกันกระสุนที่สามารถมองเห็นผู้คนที่อยู่ภายในได้

เขาเป็นผู้ชายคนหนึ่ง ร่างกายมีกล้ามเนื้อเป็นมัดๆ ตอนนี้อยู่ในอาการคลุ้มคลั่ง ดูหน้าตาดุร้าย

เขากำลังชกเข้าไปที่ประตูเหล็ก เส้นเลือดบนผิวหนังของเขาปูดโปน เห็นได้ชัดว่าหายใจถี่มาก

“ดูอาการของเขาไม่สู้ดีนัก”

หมิงอี๋หานลุกขึ้นยืนโดยไม่เกรงกลัวอันตราย เดินไปที่ประตูเพื่อสังเกตการณ์อย่างละเอียด

“เขาถูกฉีดยาห้ามใช้บางชนิด ดังนั้นเลือดที่ไหลเวียนในร่างกายของเขาจึงเป็นสีม่วง ไม่กลัวความเจ็บปวด พี่ดูกล้ามเนื้อของเขาสิ มันปูดเหมือนลูกโป่งที่ถูกเป่าลม”

เนี่ยเฟิงวิเคราะห์ให้หมิงอี๋หานฟัง

“หัวใจเขาเต้นเร็ว” มองเห็นด้วยตาเปล่า

หมิงอี๋หานขมวดคิ้วแน่น “ไม่ได้การ เขากำลังจะตายแล้ว”

เนี่ยเฟิงก็คิดแบบนี้เช่นกัน

คนคลุ้มคลั่งที่อยู่ข้างในทุบกลอนประตูจนพัง เขาโผล่ออกมาเหมือนสัตว์ป่าคลุ้มคลั่ง

“พี่สี่ผงะถอยหลัง!”

แม้ว่าหมิงอี๋หานจะมีทักษะที่ยอดเยี่ยม แต่เธอก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของคนคลุ้มคลั่งคนนี้อย่างแน่นอน

หมิงอี๋หานไม่อยากจะสร้างปัญหาให้มากกว่านี้ เธอก้าวถอยหลังทันที ในเวลานี้เนี่ยเฟิงได้จับกุมตัวเขาแล้ว เขาก็ยังดิ้นรนไม่หยุด!

“เร็วเข้า! มีคนคลุ้มคลั่ง! ฉีดยากล่อมประสาท!”

ในเวลานี้ เนี่ยเฟิงได้ยินหมอพูดอย่างนั้น

ปรากฏว่าเสียงทุบประตูเมื่อครู่ ทำให้หมอไร้ขอบเขตที่กำลังประชุมอยู่รีบออกไป

เนี่ยเฟิงมัดคนคลุ้มคลั่งด้วยเสื้อผ้าที่ตัวเองสวมใส่อยู่อย่างใจเย็น

แต่เขาแข็งแกร่งมาก คงจับมัดไว้ได้ไม่นาน

“ใช้ยากล่อมประสาทไม่ได้!”

หมิงอี๋หานสังเกตเห็นความผิดปกติ “ใช้ยากล่อมประสาทไปก็ไม่มีประโยชน์!”

ถ้าใช้ยากล่อมประสาทเพื่อบังคับให้คนคลุ้มคลั่งสงบลง ร่างกายของเขาจะสูญเสียน้ำอย่างรุนแรง สถานการณ์นี้ไม่เพียงทำให้เขาไม่สามารถสงบลงได้ แต่ยังทำให้เขาเสียชีวิตอย่างฉับพลัน

“ทำไมมีอาการแบบนี้ยังไม่ใช้ยากล่อมประสาทอีกล่ะ! คุณกำลังคิดอะไรอยู่?” มีคนตวาดขึ้นมาด้วยความโมโห

“ก็เพราะอาการแบบนี้แหละถึงใช้ไม่ได้! หัวใจของเขากำลังจะระเบิดแล้ว! หลอดเลือดของเขาเปิดออก ใช้ยากล่อมประสาทไม่ได้!”

ยากล่อมประสาทสามารถใช้ได้ในหลายกรณี แต่ไม่ใช่ในเวลานี้เด็ดขาด!

“พวกคุณเป็นใคร? พวกเรามีสติปัญญามากกว่าพวกคุณสองคนมาก!”

ศาสตราจารย์ชราโกรธมาก เขาเดินไปข้างหน้าสองสามก้าว ต้องการใช้ยากล่อมประสาท

แต่ในเวลานี้ คนคลุ้มคลั่งกลับกระโดดถีบใส่ศาสตราจารย์ชราทันที

ร่างของศาสตราจารย์ชรากระเด็นออกไปเหมือนเส้นพาราโบลา

เมื่อเนี่ยเฟิงเห็นภาพนี้ก็ไม่รู้จะร้องไห้หรือหัวเราะดี

“เสี่ยวเฟิง! จับเขาไว้!”

แม้ว่าหมิงอี๋หานจะศึกษาแพทย์แผนตะวันตก แต่เรื่องแพทย์แผนจีนเธอก็ไม่ด้อยกว่าใคร

เธอก้าวไปข้างหน้าทันที หยิบเข็มเงินออกมาเพื่อปกป้องหัวใจของเขาก่อน จากนั้นจึงระบายเลือดจากเส้นเลือดที่ถูกเปิดออก หลังจากที่อีกฝ่ายสงบลง เธอก็เริ่มฝังเข็ม

ในระหว่างกระบวนการทั้งหมด หมิงอี๋หานระมัดระวังมาก ถ้าไม่ใช่เพราะเนี่ยเฟิงควบคุมเขาได้ดี ถ้าเขาดิ้นรนเพียงนิดเดียว เข็มเงินก็อาจจะหัก

หมอไร้ขอบเขตที่เคยสงสัยก่อนหน้านี้ เมื่อได้เห็นภาพนี้ก็ตกตะลึง

พวกเขามองพิจารณาเนี่ยเฟิงและหมิงอี๋หาน ไม่กล้าพูดอะไร