บทที่ 451 ช่วยคน

หลังจากที่มีการเปิดเผยเรื่องท่านจิ่วดาวหยางเฉิงใช้การแข่งขันวิชาดาบเพื่อทำการทดสอบร่างกายมนุษย์อย่างผิดกฎหมาย ทรัพย์สินทั้งหมดของเขาก็ถูกอายัดและตรวจสอบ บุคคลที่เกี่ยวข้องกับเขาล้วนถูกสอบสวน

เรื่องนี้ได้รับความสนใจจากคนในสหพันธ์เช่นกัน

“ท่านจิ่วถูกจับดำเนินการแล้ว? มันเกิดอะไรขึ้น?”

“ต้องเป็นคนของทางทหารที่ดักซุ่มอยู่...ท่านจิ่วคิดว่าสถานการณ์ดีแล้ว เลยเริ่มแอบขายสินค้าอีกแล้วสินะ?”

“เขาอายุมากแล้ว เพื่อรักษาสุขภาพของเขา...”

เนื่องจากเนี่ยเฟิงปกปิดไว้อย่างดีมาก ดังนั้นจึงไม่มีใครคาดเดาเบื้องบนของเนี่ยเฟิงได้

“ความวัวยังไม่ทันหายความควายเข้ามาแทรกจริง ๆ ไอ้สารเลวนั่นยังไม่ตาย เมืองหยางเฉิงก็ถูกข้าศึกยึดครองไปครึ่งหนึ่งแล้ว”

น่าเสียดายที่ทรัพย์สินทั้งหมดของเขาถูกอายัดแล้ว ถ้าไม่อย่างนั้นพวกเขาก็แบ่งผลประโยชน์กันแล้ว

“ห้องปฏิบัติการนั่นเป็นยังไงบ้าง?”

“อย่าไปพูดถึงเลย หม้อเดียวจบ”

“ดังนั้นเกี่ยวกับเรื่องยาเทพ คนที่รู้ความจริงอย่างพวกคุณควรจะระมัดระวังให้มากที่สุด อย่าเผยไต๋ออกมา”

หลันเฟิงหลิงพูดออกมาช้า ๆ

“แม่ม่ายดำ พูดเหมือนคุณไม่มีส่วนแบ่ง!”

“ฉันสังเกตเจ้าเด็กเวรนั่นมานานแล้ว แต่ก็ไม่เผยไต๋อะไรออกมาเลย กลับเป็นพวกคุณ เรื่องเล็กๆ แค่นี้ยังทำไม่ได้ มันยังไม่ขายหน้าพออีกเหรอ?”

พอหลันเฟิงหลิงพูดออกมาเช่นนี้ คนอื่นๆ ก็ถึงกับสำลัก ไม่รู้ว่าจะเถียงเธออย่างไร

ในที่สุดพวกเขาก็ต้องหุบปาก

อันที่จริง หลันเฟิงหลิงยังรู้สึกว่ามันช่างอัศจรรย์ คนใหญ่คนโตอย่างท่านจิ่ว ดันตกไปอยู่ในมือของฝ่ายทหาร...แปลกประหลาดจริงๆ

ตอนนี้ยาห้ามใช้เผยโฉมหน้าออกมาแล้ว คาดว่าพวกเขาอาจจะหยุดพักขณะหนึ่ง

ในเวลานี้เนี่ยเฟิงได้กลับมาถึงเมืองจินไห่ และตรงมาที่โรงพยาบาลของหมิงอี๋หาน

“พี่สี่ มีเรื่องอยากจะรบกวนพี่หน่อย” เนี่ยเฟิงเรียกหมิงอี๋หานมาหา

ตอนที่หมิงอี๋หานมาถึง เป็นเวลาหกโมงเช้าพอดี

“นายจำเป็นต้องเร่งด่วนขนาดนั้นเลยเหรอ?”

แม้ว่าหมิงอี๋หานจะไม่ได้แต่งหน้า หน้าสดแต่เธอก็ยังเป็นเทพธิดาอยู่

“นี่คือยาห้ามใช้ที่พวกเราได้มาจากมือของท่านจิ่วแห่งเมืองหยางเฉิง ผมอยากให้พี่นำมันไปวิเคราะห์ส่วนประกอบ”

เนี่ยเฟิงพูดโดยไม่อ้อมค้อม “ผมไม่ไว้ใจโรงพยาบาลอื่น จะว่าไปแล้วพี่กับผมก็เรียนวิชาแพทย์มาจากคุณตาด้วยกัน มีความรู้มากกว่าโรงพยาบาลทั่วไป”

หมิงอี๋หานรู้สึกตื่นตัวขึ้นมา รู้ว่าเนี่ยเฟิงจะไม่ทำอย่างนี้โดยไม่มีเหตุผล

“ได้ ฉันจะไปจัดการเรื่องกำลังคนเดี๋ยวนี้”

หมิงอี๋หานพยักหน้า ขอให้นักวิจัยทางวิทยาศาสตร์ไปศึกษาเรื่องนี้ทันที

ในบรรดาพี่สาวทั้งหลาย มีเพียงหมิงอี๋หานเท่านั้นที่รู้จักตัวตนของเขา ดังนั้นครั้งนี้เมื่อได้ข้อมูลมา เนี่ยเฟิงจึงไม่ได้ปิดบังไว้และบอกกับหมิงอี๋หานทันที

หมิงอี๋หานฟังอย่างตั้งใจ พอฟังจบเลือดในร่างกายก็ดูเหมือนจะแข็งตัว...

“คิดไม่ถึงเลยว่าเรื่องพวกนี้จะเกี่ยวข้องกัน”

“ตอนแรกฉันแค่คิดว่ามันเป็นกรณีพิพาทเรื่องผลประโยชน์ล้วนๆ ดังนั้นพ่อแม่จึงขอให้ฉันอยู่กับคุณตาและพวกนาย ส่วนพวกนายก็แทบไม่ปรากฏตัวในสายตาคนอื่น แต่ฉันคิดไม่ถึงเลยว่าภายในจะยังมีเรื่องแบบนี้ด้วย”

เนี่ยเฟิงชำเลืองมองมาที่หมิงอี๋หาน สีหน้าของหมิงอี๋หานก็จริงจังมากเช่นกัน

“ถ้าเป็นเช่นนี้ เรื่องนี้ก็จะยิ่งลึกซึ้งขึ้น”

หมิงอี๋หานเลียริมฝีปากอันแห้งผาก ทั้งสองคนตกอยู่ในความเงียบ

ผลการทดสอบจะยังไม่ออกมาในเวลาอันสั้น เพราะส่วนประกอบของยาหลังจากผ่านการกลั่นทีละชั้น จะมีความซับซ้อนมากขึ้น

ทั้งสองทานอาหารเช้าแบบง่ายๆ ไม่นานนักเนี่ยเฟิงก็ได้รับโทรศัพท์จากตาแก่ไป๋

“เรื่องนี้ร้ายแรงมาก พวกเรารู้และได้ซักไซ้ไล่เลียงหมอและพยาบาลแล้ว แต่พวกเขาแบ่งหน้าที่กันได้อย่างรอบคอบมาก ขาดไปแม้แต่คนเดียวก็ไม่สามารถตรวบสอบได้เลย ตอนนี้ที่ส่งมาส่วนใหญ่ทำหน้าที่เป็นหนูทดลอง เพราะไม่ได้ฉีดยาห้ามใช้ใดๆ ดังนั้นจึงเกิดปรากฏกราณ์การคลุ้มคลั่งในระดับที่แตกต่างกัน ยกเว้นคนที่คุณช่วยไว้คนนั้น...คุณเข้าใจความหมายของผมใช่ไหม?”