บทที่ 450 นี่แค่เพิ่งเริ่มต้น

หยูจิงหงปัดฝุ่นที่อยู่บนกายปัดแล้วปัดอีก เธอค่อยๆถอนหายใจออกหนึ่งที “ดูเหมือนพอได้แล้ว ฝั่งโน้นของคุณล่ะ? ท่านจิ่วอยู่ฝั่งโน้นของแกไหม?”

“ยังไม่ทันที่จะรู้ว่าเขาตายหรือยัง......”

เนี่ยเฟิงเลียริมฝีปากเลียแล้วเลียอีก มีความอึดอัดเล็กน้อยยักไหล่แล้วยักไหล่อีก

“ไม่ใช่มั้ง? เขาให้อะไรแกเหรอ? แกฆ่าเขาแล้วเหรอ?” หยูจิงหงตื่นตระหนกตกใจเต็มใบหน้าจ้องมองไปยังเนี่ยเฟิง

“เขาจะฉีดยาห้ามใช้ให้กับผม” เนี่ยเฟิงชี้ไปยังแขนของตนเองชี้แล้วชี้อีก

หยูจิงหงได้รับความตกใจไม่เบา เข้าไปดึงแขนเสื้อของเนี่ยเฟิงขึ้นมาดูทันที “แกไม่ได้โดนฉีดยานะ? ถ้าหากแกโดนฉีดยาแล้วตอนนี้ฉันก็จะไปฆ่าเขาเลย!”

เมื่อกี้หยูจิงหงยังกลัวว่าเนี่ยเฟิงจะฆ่าท่านจิ่วล่ะ ตอนนี้ตัวเธอเองกลับจะลงมือด้วยตนเอง อาจจะธรรมชาติของคนก็คือสองมาตรฐานมั้ง!

เนี่ยเฟิงแสยะปากยิ้มอยู่ส่ายหัวติดต่อกัน “ไม่ล่ะ ตอนที่เขาเกือบจะฉีด ผมเห็นกระดุมสว่างขึ้น ผมเป็นห่วงคุณ ดังนั้นทำให้พวกเขาสลบเลย ในเวลานั้นท่านจิ่วจะวิ่งหนี ผมก็ไม่ได้คิดมากขนาดนั้น เอายาทดลองนี้แทงเข้าไปในต้นคอของเขาโดยตรง ดังนั้นตอนนี้ผมก็ไม่รู้ว่าเขาตายหรือยัง”

เนี่ยเฟิงยักไหล่แล้วยักไหล่อีก

“ไม่ว่าเป็นยังไง ตอนนี้พวกเราเข้าไปดูที่ตึกใต้ก่อนสักหน่อย ในตึกเหนือนี่ไม่ค่อยมีสิ่งใดที่มีมูลค่า เมื่อกี้พวกเขาก็คิดจะฉีดยาห้ามใช้ให้ฉันเช่นกัน แต่ว่ายังไม่ทันฉีดล่ะ ก็ถูกฉันจัดการไปแล้ว ”

หยูจิงหงพูดจบ พาเนี่ยเฟิงมาที่ตึกใต้อย่างรีบร้อน

“ฉันบอกกับกองบัญชาการกองทัพไปแล้ว ไม่นานกำลังหนุนก็จะมาถัง”

เธอก็ไม่ชักช้าเช่นกัน หลังจากถึงตึกใต้มองเห็นคนกลุ่มหนึ่งล้วนสลบอยู่กับพื้น เธออดไม่ไหวที่จะผิวปากหนึ่งที่ “ใช้ได้นะ แกไอ้คนนี้ เก่งอยู่นะ”

เนี่ยเฟิงรู้สึกเขินลูบหัวของตนเองลูบแล้วลูบอีก “ก็ไม่ได้เก่งมากเท่าไหร่ คุณก็อย่าชื่นชมผมเลย”

หยูจิงหงตรวจสอบอย่างละเอียดหนึ่งรอบ พบเห็นท่านจิ่วตายอย่างกะทันหันแล้ว เธอถอนหายใจหนึ่งที “คนตายแล้ว”

“อาจจะเนื่องเพราะฤทธิ์ยาในครั้งนี้แรงเกินไปแล้ว ดังนั้นเขาจึงตาย”

แม้แต่เขาเองล้วนไม่กล้าไปทดลอง เขายังจะหาหนูขาวทดลองอีก

“สิ่งที่คุณพูดมีเหตุผลมาก พวกเราก็อย่าเพิ่งทำลายสถานที่เกิดเหตุ......”

ก็อยู่ในเวลานี้ เสียงร้องตะโกนที่โมโหเสียงหนึ่งดังขึ้นอยู่ข้างนอก

เนี่ยเฟิงกับหยูจิงหงทั้งสองคนจ้องมองกันหนึ่งที ล้วนรู้สึกว่าเสียงนี้คุ้นหูมาก น่าจะเคยได้ยินมาก่อนจากที่ไหน

พวกเขามองไปตามทิศทางเสียง ก็เลยเห็นไอ้คนคนหนึ่งร้อนรุ่มวิ่งเข้ามาแล้ว

เยี่ยมมาก นี่ไม่ใช่กิกส์จะเป็นใครล่ะ?

เพียงแต่กิกส์ในตอนนี้เต็มไปด้วยรอยแผลทั้งตัว ตาทั้งคู่ของเขาแดงระเรื่อ กล้ามเนื้อในร่างกายก็ปรากฏสภาพที่แปลกประหลาดอย่างหนึ่งออกมา ทำให้คนรู้สึกตื่นตระหนกตกใจ

เนี่ยเฟิงเห็นฉากนี้ ก็รู้ว่าเขาย่อมถูกฉีดยาห้ามใช้แล้วอย่างแน่นอน

“พี่สอง คุณรีบไปตรวจดูสักหน่อยมีนักวิจัยหรือไม่ ปราบพวกเขาให้พ่าย! ผมไปดูอาการของกิกส์ก่อน”

ตอนนี้ชีวิตคนสำคัญกว่า หยูจิงหงก็ไม่กล้าล่าช้าเช่นกัน เธอพยักหน้าทันที ออกไปอย่างรวดเร็ว

ส่วนเนี่ยเฟิงเข้าไปอยากจะปราบกิกส์ให้พ่าย

แต่ว่าสภาพของกิกส์แปลกประหลาดมากๆ เขาก็เหมือนดั่งหมาบ้าตัวหนึ่ง ล้วนเต็มไปด้วยความโกรธที่รุนแรงทั้งตัว คล้ายดั่งว่าวินาทีถัดมาก็จะพุ่งเข้ามากัดเนี่ยเฟิง

โชคดีว่าเนี่ยเฟิงเป็นคนที่ได้พบเห็นรู้จักผ่านร้อนผ่านหนาวอย่างใหญ่หลวงมาก่อน รู้ว่ากิกส์ฉีดยาห้ามใช้แล้วดังนั้นจึงเป็นบ้า

เนี่ยเฟิงมองเห็นเส้นเลือดของร่างกายกิกส์ก็เหมือนดั่งเป็นเส้นเลือดขอดพุ่งสูงขึ้น สิ่งที่เขาโดนฉีดน่าจะเป็นยาห้ามใช้ของใหม่

เมื่อกี้ท่านจิ่วก็บอกแล้ว ยาห้ามใช้กับอย่างอื่นๆไม่เหมือนกัน ฤทธิ์ยาของยาห้ามใช้ในครั้งนี้เต็มเปี่ยมมากๆ

ถ้าหากเป็นเช่นนี้ งั้นก็ยิ่งต้องระวังแล้ว

กิกส์เช่นดั่งเป็นบ้า น้ำลายไหลเต็มพื้น ลักษณะท่าทางเหมือนอาการโรคพิษสุนัขบ้าเล็กน้อย น่ากลัวเหลือเกิน