บทที่ 449 สัญญาณไฟสว่างขึ้นแล้ว

ภารกิจของเนี่ยเฟิงกับหยูจิงหงในครั้งนี้คือการจับหนอนบ่อนไส้และสืบค้นเบาะแสเส้นทางยาห้ามใช้นี้

ตอนนี้ไม่เห็นร่องรอยหนอนบ่อนไส้ แต่ว่าก็ได้รับการเก็บเกี่ยวอย่างอื่นเช่นกัน

“ผมสามารถดูหน่อยได้ไหม? ผมอยากรู้อยากเห็นมากกับอันนี้”

เนี่ยเฟิงชี้ไปยังยาห้ามใช้ที่ถูกคุ้มครอง พูดแบบนี้ไว้ชี้แล้วชี้อีก

ท่านจิ่วรีบร้อนอยากจะให้เนี่ยเฟิงทดลองยา ยาในครั้งนี้ได้ผ่านการสกัดมาอย่างละเอียดอ่อนบริสุทธิ์ ไม่เหมือนกับที่ผ่านมาดังนั้นต้องการคนที่มีคุณสมบัติทางกายดีเลิศคนหนึ่งมาลองใช้

อีกทั้งคนคนนี้จะต้องเป็นคนที่ไม่เคยฉีดยาห้ามใช้มาก่อน จึงจะได้รับตัวชี้วัดต่างๆ

ในห้องทดลองของท่านจิ่วก็ได้เลี้ยงคนที่มีความสามารถไม่เหมือนใครไว้ในคอกไม่น้อย แต่ว่าคนเหล่านี้ล้วนทำไม่สำเร็จ ด้วยเหตุนี้จึงจัดการแข่งขันวิชาดาบ

สิ่งที่ทำให้ท่านจิ่วรู้สึกคาดไม่ถึงคือ—— ได้คนที่คุณสมบัติทางกายดีเลิศขนาดนี้มาคนหนึ่ง นี่ช่างเป็นฟ้าหนุนช่วยเขาจริงๆล่ะ!

“คุณเอาแต่ดูก็พอแล้ว!”

ท่านจิ่วพูดอยู่ เอายาขวดนี้ส่งไปให้เนี่ยเฟิงดู

เพียงแค่ตรวจดูอย่างนี้ก็ดูไม่ออกนะ ในยาขวดนี้มีสารเคมีมากน้อยเท่าไหร่เขาก็ไม่รู้

“ดูลักษณะแล้วเหมือนลึกลับมาก ก็ไม่รู้ว่าข้างในมีส่วนประกอบอะไรเช่นกัน......” เนี่ยเฟิงบ่นไปเสียงหนึ่ง

“จุดนี้คุณไม่ต้องกังวล ยาเทพที่พวกเราผลิตออกมา ล้วนผ่านมาตรฐานของประเทศ อีกทั้งสกัดโดยวิธีธรรมชาติ ล้วนไม่มีผลร้ายต่อร่างกาย!”

ท่านจิ่วก็เหมือนเช่นดั่งพนักงานขายที่ทุ่มแรงส่งเสริมการขายคนหนึ่ง พูดน้ำไหลไฟดับแนะนำอยู่ ตอนนี้เขาเพียงอยากจะให้เนี่ยเฟิงรีบทดลองยา

หลังจากเนี่ยเฟิงดูไปสักพัก วางลงเลย ต่อจากนี้ถามอีกว่า “ท่านจิ่ว ผมก็จะถูกกักขังไว้เช่นดั่งพวกเขาใช่ไหม?”

ท่านจิ่วอึ้งชะงักไปหนึ่งที ต่อจากนี้ตอบกลับทันทีพูดว่า “เสี่ยวเฟิง ผมคิดว่าคุณน่าจะเข้าใจผิดแล้ว พวกเขาไม่ได้ถูกกักขังไว้เลย พวกเขาเพียงแค่หลังจากฉีดยาเทพแล้วถูกวางแผนให้พักผ่อนอยู่ในห้องเท่านั้น เพราะว่าร่างกายของทุกคนล้วนไม่เหมือนกัน ดังนั้นหลังจากฉีดยาเทพแล้ว จะต้องสังเกตอาการให้แน่ใจว่าพวกเขาไม่มีอาการแพ้ คุณรู้ไหม?”

เนี่ยเฟิงมองออกได้ สายตาที่ท่านจิ่วจ้องมองเขาล้วนเผยให้เห็นแสงที่ละโมบโลภออกมาอย่างหนึ่ง

เนี่ยเฟิงพยักหน้าแล้วพยักหน้าอีก “ที่แท้เป็นอย่างนี้นี่เอง! ท่านจิ่วท่านช่างเก่งมากจริงๆ! สามารถนึกถึงสิ่งเหล่านี้ ผมก็ไม่ได้แล้ว! แต่ว่าฉีดยานี้แล้ว ผมจะได้รับผลประโยชน์อะไรเหรอ?”

ท่านจิ่วมีความเชี่ยวชาญในนิสัยของมนุษย์ ดังนั้นพูดทันทีว่า “ผมไม่รู้ว่าคุณอยากจะได้อะไร แต่ตลอดเวลามาบนโลกนี้ล้วนเป็นผู้ที่อ่อนแอย่อมจะถูกผู้ที่แข็งแรงกว่ารังแก สิ่งที่คุณอยากได้ ล้วนอยู่ในมือของผู้เก่งกล้ามาโดยตลอด แต่ถ้าหากคุณกลายเป็นแข็งแกร่งแล้ว งั้นคุณก็จะได้รับสิ่งที่คุณอยากได้ยิ่งมากกว่านี้อีก คุณเข้าใจความหมายของผมไหม?”

“ผมเข้าใจแล้ว! เป็นความคิดของผมคับแคบแล้ว! ท่านจิ่ว ยานี้มีเพียงอันเดียวเหรอ? ถ้าหากผมอยากจะกลายเป็นแข็งแกร่งยิ่งกว่านี้ จะต้องฉีดมากหน่อยใช่หรือไม่ล่ะ?”

เห็นเนี่ยเฟิงหวั่นไหวแล้ว ท่านจิ่วปลื้มใจมากๆ ได้ยินคำพูดที่ “ละโมบโลภ” ของเนี่ยเฟิงนั้น ท่านจิ่วยิ่งยิ้มจนมุมปากงอขึ้น

“ดังคำกล่าวที่ว่าโลภมากย่อยไม่ทัน แต่ว่าในเมื่อคุณตัดสินใจจะฉีดยาเทพแล้ว งั้นออกรุ่นต่อไปจะยิ่งดีกว่านี้ ผมย่อมนึกถึงคุณเป็นคนแรกแน่นอน”

ท่านจิ่วพูดอยู่ ตบเก้าอี้ที่อยู่ข้างๆตบแล้วตบอีก “มา คุณนั่งอยู่ที่นี่ ฉีดยาเทพให้กับคุณ”

เนี่ยเฟิงจำได้ในสิ่งที่หยูจิงหงบอกไว้ พอหลังจากฉีดยานี้แล้วก็ล้วนต้องพึ่งพาอาศัยฉีดอยู่ทุกเดือน

ดังนั้นผู้เก่งกล้าเหล่านั้นจึงต้องฟังคำพูดของท่านจิ่ว เนี่ยเฟิงทำตายี๋แล้วทำตายี๋อีก ตอนนี้ยังไม่รู้ว่าส่วนประกอบของยานี้เป็นอะไร ดังนั้นเขาจะไม่เอาตัวไปเสี่ยงอยู่แล้ว

แต่เนี่ยเฟิงยังคงนั่งลงไป

ท่านจิ่วใช้เข็มดูดยาแล้ว ตอนที่เดินเข้าไปยังเนี่ยเฟิง ตาของเขาล้วนเปล่งแสงอยู่

ก็อยู่ตอนที่ท่านจิ่วเตรียมตัวฉีดยาห้ามใช้ให้กับเนี่ยเฟิง กระดุมเม็ดนั้นที่อยู่หน้าอกเนี่ยเฟิงอยู่ดีๆเปล่งแสงออกมา!

แย่แล้ว! พี่สองเกิดเรื่องแล้ว!

อยู่ดีๆตาของเนี่ยเฟิงเบิกโพลง เห็นเพียงเขาล็อกมือของท่านจิ่วไว้ทันที บิดมือฉับพลันในทันที!

“อ่า!” ท่านจิ่วเปล่งเสียงร้องทรมานที่แหลมเศร้ารันทดเสียงหนึ่ง

“คุณ!” ท่านจิ่วสังเกตแล้วว่าเนี่ยเฟิงจะต่อต้าน กล้ามเนื้อของร่างกายพุ่งสูงขึ้นทันที! ทั้งตัวเขาก็เหมือนดั่งสัตว์ดุร้ายพร้อมที่จะโจมตี!

“อายุป่านนี้แล้วยังมีแรงระเบิดอย่างนี้ ช่างแปลกประหลาดจริงๆ!”เนี่ยเฟิงหัวเราะเย็นชาเสียงหนึ่ง ต่อสู้กับท่านจิ่วออกมาเลย