บทที่ 448 ห้องทดลอง

“ไอ้! คนอย่างคุณนี่ล่ะ ก็คือถ่อมตัวเกินไปแล้ว ตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน ผมก็ได้พบเห็นจุดเด่นนี้ของคุณแล้ว ความสามารถเลิศล้ำขนาดนั้น อีกทั้งยังถ่อมตัวขนาดนั้น คนที่เหมือนอย่างคุณแบบนี้เป็นไปได้ยังไงที่จะไม่สำเร็จล่ะ?”

ท่านจิ่วอดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจหนึ่งที ต่อจากนี้เขาเดินไปยังข้างกายของเนี่ยเฟิง พินิจพิเคราะห์เขาอย่างละเอียดอยู่อีกครั้ง

“ไม่ทราบว่าผมสามารถแตะต้องร่างกายของคุณสักหน่อยหรือไม่”

ถ้าหากพูดคำนี้กับผู้หญิง อาจจะเกิดการก่อกวนทางวาจาแล้ว แต่ว่าเนี่ยเฟิงกลับไม่ได้ใส่ใจอะไร

เนี่ยเฟิงยื่นมือออกไปอย่างเป็นธรรมชาติมากๆ เขาก็ไม่ได้พูดอะไรมากเช่นกัน ดูแล้วเขามีความมั่นใจในร่างกายของตนเองอย่างมาก

ท่านจิ่วใช้มือเตะสัมผัสร่างกายของเนี่ยเฟิงหนึ่งที กล้ามเนื้อของร่างกายเขาแข็งแรงมาก อีกทั้งเต็มไปด้วยความยืดหยุ่น

“เป็นยังไงล่ะ? ผมเริ่มฝึกฝนตั้งแต่เด็กจนโต ร่างกายนี้ไม่เลวมากใช่ไหม?” เนี่ยเฟิงยิ้มอยู่ซักถามแบบนี้

ท่านจิ่วพยักหน้าแล้วพยักหน้าอีก ชื่นชมอยู่พูดว่า “ไม่เลวมากๆจริงๆ ร่างกายนี้สามารถฝึกฝนจนกลายเป็นลักษณะแบบนี้ เห็นได้น้อยเกินไปแล้ว”

ท่านจิ่วเพียงรู้สึกว่าน่าเหลือเชื่อ เป็นไปได้ยังไงที่ร่างกายของคนทั่วไปจะฝึกฝนจนกลายเป็นลักษณะแบบนี้ได้อีกล่ะ ไอ้คนนี้ช่างไม่ธรรมดาจริงๆนะ!

“ท่านจิ่วดึกดื่นเที่ยงคืนเรียกผมมาที่นี่ น่าจะไม่เพียงเพื่อที่จะทดสอบกำลังวังชาของผมมั้ง? ผมรู้ว่าท่านจิ่วเป็นคนที่ตรงไปตรงมาคนหนึ่ง ผมก็เช่นกัน พวกเราก็ไม่ต้องอ้อมค้อมแล้ว ท่านมีอะไรพูดตรงๆก็ได้แล้ว” เนี่ยเฟิงเก็บมือกลับไปพูดอย่างตรงประเด็น

“ในเมื่อคุณตรงไปตรงมาขนาดนั้น งั้นถ้าผมอืดอาดชักช้าอีกก็จะเห็นได้ชัดว่าไม่เคารพคุณแล้ว คุณตามผมมา”

ท่านจิ่วทั้งพูดอะไรด้วยทั้งนำทางอยู่ข้างหน้า และเนี่ยเฟิงในเวลานี้ก็ได้กระตุ้นจิตสติขึ้นมาเช่นกัน

เขาติดตามอยู่ข้างหลังท่านจิ่ว ทั้งสองคนเดินไปยังที่ลึกๆของตึกใต้

ไปถึงข้างในสุดของตึกใต้ เนี่ยเฟิงเห็นท่านจิ่วหมุนแจกันดอกไม้ที่อยู่ข้างๆหนึ่งที อยู่ดีๆข้างหน้าของพวกเขาปรากฏประตูบ้านหนึ่งออกมา

ท่านจิ่วเดินเข้าไปเลย เนี่ยเฟิงก็ติดตามอยู่ข้างหลังท่านจิ่วเช่นกัน ในเวลานี้เนี่ยเฟิงสังเกตถึงความเย็นเล็กน้อยแพร่กระจายมาจากข้างใน อุณหภูมิของที่นี่ต่ำกว่าข้างนอกเยอะเลย ก็เหมือนดั่งตู้เย็นเครื่องหนึ่ง

ตอนนี้เข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วงแล้ว ด้วยเหตุนี้อุณหภูมิเช้าเย็นต่างกันมาก แต่เนี่ยเฟิงยังคงรู้สึกถึงว่าเย็นขึ้นมาทั้งตัว

โชคดีความสามารถในการปรับตัวของเนี่ยเฟิงค่อนข้างแข็งแกร่ง

เดินต่อไปยังข้างในอีก หลอดไฟที่อยู่บนหัวสาดส่องลงมา ทำให้เนี่ยเฟิงรู้สึกตาพร่าเล็กน้อย

และในอากาศก็เต็มไปด้วยกลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้ออยู่อย่างหนึ่ง

เดินไปประมาณเกือบสามสี่นาที ท่านจิ่วจึงหยุดลงมา ยิ้มอยู่พูดกับเนี่ยเฟิงว่า “คุณดูสิ”

ข้างในนี้กั้นห้องเช่นดั่งห้องผู้ป่วยแห่งหนึ่ง ในทุกห้องล้วนมีคนที่สวมใส่เสื้อสีเทาขาว

บนเสื้อพวกเขาล้วนมีหมายเลข

เนี่ยเฟิงอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วขึ้นมา “คนเหล่านี้อยู่ที่นี่ทำอะไรกันล่ะ? พวกเขาเป็นยังไงแล้วเหรอ? ไม่สบายแล้วเหรอ?”

“ไม่ พวกเขาไม่ได้ไม่สบาย เพียงแค่พวกเขาอยากจะเปลี่ยนเป็นแข็งแกร่งยิ่งกว่านี้ ดังนั้นจึงมาหาผม”

เสียงท่านจิ่วยกสูงขึ้นไม่น้อย ในใจเนี่ยเฟิงคิดอยู่ว่าในที่สุดก็เข้าสู่ประเด็นแล้ว

“อยากจะเปลี่ยนเป็นแข็งแกร่งยิ่งกว่านี้เหรอ? นี่หมายความว่าอะไรล่ะ?” เนี่ยเฟิงแกล้งทำเป็นไม่เข้าใจ

“วันนี้คุณแข่งขันกับวาตานาเบะ ทาคาซิ ได้พบเห็นว่าเขามีแรงระเบิดที่สูงมากอยู่หรือไม่ล่ะ?”

สายตาท่านจิ่วแวววาวจ้องมองเนี่ยเฟิง ในน้ำเสียงแฝงไว้ด้วยการหลอกให้ลุ่มหลง ซักถามเนี่ยเฟิงแบบนี้

เนี่ยเฟิงพยักหน้าแล้วพยักหน้าอีก “จริงๆ ความเร็วกับกำลังวังชาของเขา ยังมีแรงพลังล้วนแข็งแกร่งมาก ถ้าหากผมไม่ได้ทุ่มสุดแรงทั้งหมด ช่างไม่มีทางที่จะต่อต้านเขาได้จริงๆ”

ตามความจริงเนี่ยเฟิงก็ไม่ได้ทุ่มสุดแรงทั้งหมด เขารู้ว่ากำลังวังชาของวาตานาเบะ ทาคาซิเมื่อยกสูงขึ้นก็จะฮึกเหิม ฮึกเหิมเกินไปก็จะหัวใจระเบิดแตกตาย