บทที่ 457 เสียไปร้อยล้าน

เมื่อครู่หมิงอี๋หานเย่อหยิ่งมาก แต่ตอนนี้กลับอ่อนโยนอีกครั้ง พูดจากออดอ้อนเนี่ยเฟิง “ก็ฉันก็เป็นห่วงเธอนี่นา!”

“เป็นห่วงเรื่องอะไร? ผมชอบคุณคนเดียวเท่านั้น!”

หมิงอี๋หานพยักหน้าอย่างพึงพอใจ จับแขนของเนี่ยเฟิงไว้แน่น แล้วตะโกนด้วยความโมโหว่า “พวกคุณมองอะไรกัน? ยังไม่รีบไสหัวไปอีก!”

ผู้ที่ได้รับความรักนั้นไม่เกรงกลัว

เดิมทีกระต่ายนั้นถูกส่งมาโดยหลู่เปิ่นเหว่ยเพื่อตีสนิทกับเนี่ยเฟิง แต่ข้างกายเนี่ยเฟิงนั้นมี “แม่เสือสาว” อยู่แล้ว เธอเองก็ไม่มีทางเลือก

กระต่ายต้องจากไปด้วยความเศร้าใจ เมื่อเสี่ยวหวางเห็นสถานการณ์เช่นนี้ รอยยิ้มบนใบหน้าก็แข็งทื่อ แต่ก็ฟื้นคืนสติอย่างรวดเร็ว

“พนักงานที่นี่ไม่รู้จักวางตัวเลย คุณเฮนรี่ พวกเราไม่ต้องไปสนใจเธอ พวกเราไปเล่นสนุกกันเองดีกว่า!”

เนี่ยเฟิงพยักหน้า เสี่ยวหวางนำทางอยู่ข้างหน้า พลางถามเนี่ยเฟิงว่าต้องการเล่นสนุกอะไร เนี่ยเฟิงพูดโดยไม่ต้องคิด “งั้นก็มาเล่นเท็กซัส โฮลเอ็มกันเถอะ เรื่องนี้ผมถนัด”

เสี่ยวหวางรีบพยักหน้าทันที “ถ้าอย่างนั้นผมจะไปแลกชิปมาให้คุณเฮนรี่!”

เนี่ยเฟิงพยักหน้าอย่างพึงพอใจ

เพราะเนี่ยเฟิงปรากฏตัวอย่างอลังการ ดังนั้นผู้ที่มาเล่นเท็กซัส โฮลเอ็มต่างสละที่นั่งให้

เนี่ยเฟิงโอบหมิงอี๋หานนั่งลง

ถ้าจะพูดถึงเรื่องการพนัน เขาไม่เคยพ่ายแพ้มาก่อน

แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะเอาชนะ

เนี่ยเฟิงลดความระแวดระวังคู่ต่อสู้ลง นอกจากนิสัยเย่อหยิ่งและไม่เห็นหัวใครแล้ว เขายังต้องแสดงออกถึงการทุจริตของนายทุน

เสี่ยวหวางรีบไปแลกชิปมา พอเนี่ยเฟิงเห็นชิปนับสิบล้าน เขาก็พูดอย่างไม่พอใจว่า “เอามาเล่นนิดเดียวเองเหรอ?”

เสี่ยวหวางตกตะลึง หลายสิบล้านยังน้อยอีกเหรอ?

“คุณดูถูกที่รักของฉันหรือเปล่า? ใจแคบจังเลย!” หมิงอี๋หานจ้องไปที่เสี่ยวหวางด้วยความโมโห เสี่ยวหวางรู้สึกคับข้องใจจริงๆ เขารู้สึกว่าชิปมูลค่าหลายสิบล้านนั้นมากมายแล้ว

“ช่างมันเถอะ นี่เป็นครั้งแรกที่มาเล่น คุณอาจจะวางตัวไม่ถูก อาเฟย เอาชิปหนึ่งพันล้านมาให้ผม”

“ครับ เถ้าแก่”

เฟยหลงพยักหน้า แล้วรับบัตรมาจากเนี่ยเฟิง อันที่จริงจิตใจของเขาปั่นป่วนสุดๆ

เขาสงสัยว่าหัวหน้าหรูหราฟุ่มเฟือยตั้งแต่เมื่อไร ให้เงินมากมายเพื่อสร้างเรื่อง?

ไม่รู้เลยว่านี่คือของเนี่ยเฟิงทั้งหมด

หนึ่งพันล้านสำหรับเนี่ยเฟิงแล้ว ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลย จะว่าไปแล้ว ขนแกะนี่งอกอยู่บนตัวแกะ แม้ว่าจะแพ้ก็ไม่เป็นไร เมื่อเรื่องราวจบลง เขาจะให้หลู่เปิ่นเหว่ยชดใช้สิบเท่า

เสี่ยวหวางเห็นว่าเฟยหลงนำชิปกลับมาหนึ่งพันล้านชิป ก็ปาดเหงื่อบนหน้าผากไม่ได้ เขาอาจจะเป็นเศรษฐีก็ได้?

เนี่ยเฟิงยกมือขึ้น “แจกไพ่กันเถอะ มัวรออะไรอยู่?”

ในเวลานี้เนี่ยเฟิงถูกหลู่เปิ่นเหว่ยและคนอื่นๆ จับจ้องอยู่ในสายตา

“สมกับที่เป็นเศรษฐีอันดับหนึ่งของมาเลเซีย เขารวยจริงๆ”

ห้องถูกปกคลุมไปด้วยควัน ผู้นำหลายคนกำลังนั่งคุยกันอยู่

“พี่เหว่ย ตอนนี้คุณต้องคิดถึงทางถอยแล้วหรือยัง?”

มีคนถามขึ้นมาเช่นนี้

“นั่นไม่ใช่ผู้สมัครที่ยิ่งใหญ่ที่สุดหรอกเหรอ? ถ้าได้การคุ้มครองจากเขา ผมก็จะสามารถสร้างอาณาจักรใหม่ในมาเลเซียได้ หวาเซี่ยนั้นอันตรายเกินไป ตอนนี้เราถูกสอบสวนอย่างเข้มงวดและทุบตีอย่างโหดร้าย ผมไม่กล้าแม้แต่จะออกใบเสร็จ”

หลู่เปิ่นเหว่ยดูดบุหรี่คำหนึ่ง อันที่จริงเขาเตรียมงานวันเกิดวันนี้ไว้นานแล้ว เพื่อเป็นการมองหาคู่หูร่วมงาน

แน่นอน คนที่พวกเขากำลังมองหาคือต้องมีเงินและอิทธิพลมาก แม้ว่าคนบนเรือจำนวนหนึ่งจะเป็นคนมีเงิน แต่ถ้ามีทั้งเงินและอำนาจก็หายาก