บทที่ 465 ฝีมือก็แค่นี้เหรอ

“คุณช่างโอหังนะ”

ฝ่ายตรงข้ามทั้งพูดอยู่ ทั้งทะลุผ่านเปลวไฟ เดินมายังเนี่ยเฟิง

รูปร่างของเขาสูงใหญ่บึกบึน,ใหญ่ล่ำแข็งแรงมากๆ อีกทั้งล้วนสักลายทั้งตัว ดูแล้วไม่ค่อยเหมือนคนประเภทเดียวกันกับพวกเขา

โดยจิตใต้สำนึกหมิงอี๋หานจับชายเสื้อเนี่ยเฟิงอย่างแน่น ประเด็นหลักคือผู้ชายที่อยู่ต่อหน้าคนนี้ดูแล้วจัดการยากมาก

แม้ว่ากังฟูหมิงอี๋หานไม่ได้แข็งแกร่งมาก แต่ว่าเธอดูคนแม่นมากนะ

เพราะเธอเรียนด้านการแพทย์ กล้ามเนื้อในร่างกายคนจะมีแรงกำลังหรือไม่ กับมีโครงร่างที่ว่างเปล่าอะไรหรือไม่ พอเห็นก็ดูออก

เห็นได้ชัดมาก ชายคนนี้ที่อยู่ต่อหน้าพวกเขาย่อมไม่ใช่แค่ภายนอกดูดีไร้ความสามารถแน่นอน

เนี่ยเฟิงหัวเราะเย็นชาเสียงหนึ่ง “ผมโอหังอย่างนี้มาโดยตลอดอยู่แล้ว”

เขาได้สังเกตถึงว่าชายสักลายคนนี้น่าจะเป็นคนทดลองยาระดับสูงมาก เขาน่าจะมั่นใจในความสามารถของตนเองอย่างมากนะ

ถึงแม้ว่าทะลุกำแพงไฟ เขาก็ไม่ร้องสักนิด นี่ก็แสดงได้ว่าเขาไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดแล้ว

เนี่ยเฟิงกวักมือแล้วกวักมืออีกกับเขา “สู้กันอยู่ที่นี่ไม่ค่อยดี ถ้าไม่ลงมาเถอะ?”

“เหอะๆ! ไม่ใช่คุณพูดแล้วนี่ก็จะได้นะ!”

เห็นเพียงชายสักลายงัดราวบันไดออกอย่างดุเดือด ราวของบันไดนี้ทำมาจากโลหะผสมกับไม้มะฮอกกานีอีกนะ ไม้มะฮอกกานีนั่นถูกเปลวไฟเผาจนแดงระเรื่อแล้ว

เนี่ยเฟิงได้ยินผิวหนังของชายสักลายสัมผัสกับราวบันไดที่ถูกเผาจนแดงระเรื่อนั้นชั่วพริบตาเดียวเกิดเสียงเผาไหม้ “ผลัวะ ผลัวะ” ออกมา

“ในเมื่อคุณจะรีบไปตาย งั้นผมก็ให้คุณสมปรารถนาเถอะ”

เนี่ยเฟิงยักไหล่แล้วยักไหล่อีก ในใจคิดว่าคนเหล่านี้ช่างสามารถย่ำยีร่างกายของตนเองจริงๆ

แม้ว่าไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดแล้ว แต่ก็ไม่ได้แสดงว่าร่างกายได้รับบาดเจ็บจะไม่ต้องฟื้นฟูและทำให้บาดแผลหายสนิทล่ะ

แต่ว่าสิ่งเหล่านี้เกี่ยวอะไรกับเขาอีกล่ะ? ถึงยังไงคนที่ได้รับบาดเจ็บก็ไม่ใช่เขา

ชายสักลายโมโหร้องตะโกนเสียงหนึ่ง เห็นเพียงเขาฟาดราวบันไดโลหะผสมที่อยู่ในมือของเขานั้นลงไปยังเนี่ยเฟิงอย่างโหดร้าย

เนี่ยเฟิงหมุนตัวหนึ่งที กอดหมิงอี๋หานที่อยู่ข้างหลังตนเองไว้ทันที หลบหนีอย่างรวดเร็ว เขาผลักหมิงอี๋หานไปอยู่ทางโค้งของบันได “พี่สี่ คุณรออยู่ที่นี่”

ในใจหมิงอี๋หานแม้ว่ากังวล แต่เธอยังเลือกที่จะเชื่อเนี่ยเฟิง เธอพยักหน้าแล้วพยักหน้าอีก “แกระมัดระวังหน่อย”

ชายสักลายฟาดหนึ่งทีไม่โดน ราวบันไดโลหะผสมฟาดอยู่บนบันไดที่ทำด้วยไม้โดยตรง

เดิมทีที่นี่ก็ไฟไหม้อยู่แล้ว ทั้งถูกชายสักลายฟาดจนแตกละเอียดย่อยยับ บันไดที่อยู่ต่อหน้าพวกเขาหักเป็นสองท่อนโดยตรง

เนี่ยเฟิงจ้องมอง อดไม่ไหวที่จะผิวปากหนึ่งที่ “ช่างมีแรงกำลังแข็งแกร่งมากนะ”

ชายสักลายถูกคำพูดเหล่านี้ของเนี่ยเฟิงสะเทือนถึงอารมณ์แล้ว “ตอนนี้คุณแทบจะตายแล้วก็ยังปากดีเถอะ! อีกสักครู่จะให้คุณเห็นดีนะ!”

เห็นเพียงชายสักลายทำการจู่โจมอย่างบ้าคลั่ง! กิริยาท่าทางอยู่ในมือเขายิ่งรวดเร็วรุนแรงขึ้นมา ความเร็วก็พุ่งขึ้นมาแท้ๆเลย!

เนี่ยเฟิงก็ไม่ยอมแพ้เช่นกัน การเคลื่อนไหวของเขาคล่องแคล่วว่องไวมากๆ อ้อมผ่านการโจมตีของชายสักลายโดยตรง ต่อจากนี้เนี่ยเฟิงยกเครื่องดับเพลิงที่อยู่ในมือขึ้น ผงแห้งมากมายปรากฏออกมาฉับพลันในทันที! แม้ว่าชายสักลายไม่กลัวเจ็บปวดคุณสมบัติทางกายกับความแข็งแกร่งมากกว่าคนปกติไม่รู้กี่เท่า แต่ก็ไม่ได้แสดงว่าเขาจะได้เรียนรู้วิชาระฆังทองคุ้มกายและวิชาภูษาเหล็กแล้ว

เขาถูกผงแห้งทำให้สายตาพร่ามัว เนี่ยเฟิงสงบมั่นคงใช้เครื่องดับเพลิงฟาดไปยังศีรษะของเขาโดยตรง!

ร่างกายที่แข็งแรงกำยำของชายสักลายถึงขนาดถูกกดขี่ลงไป เสียงแตกร้าวที่น่ากลัวเกิดขึ้นทันที เขาตกลงจากบันได ร่างกายตกลงไปอย่างรวดเร็ว!

เนี่ยเฟิงกลับไม่มีความคิดที่จะปล่อยเขาไปเลย เขาไล่ตามลงไปซ้ำอีกที เครื่องดับเพลิงที่อยู่ในมือเขาบุ๋มลงไปแล้ว แค่คิดก็รู้ว่าเขาใช้แรงกำลังแรงมากขนาดไหน

ทั้งๆที่ชายสักลายไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดแล้ว แต่ในเวลานี้เขากลับรู้สึกถึงการเวียนหัวตาลายขึ้นมา ล้วนไม่รู้เวลามากมายขนาดไหนที่ไม่เคยมีความรู้สึกอย่างนี้มาก่อนแล้ว มหัศจรรย์แท้ๆเลย!