บทที่ 560 คาดคิดไม่ถึง

เพียงแค่บิดาของเขาตอนนี้ก็เอาตัวไม่รอดเช่นกัน

เดิมทีเรื่องนี้ไม่ถือว่าเป็นเรื่องใหญ่มากเลย เพราะทุกคนล้วนรู้ว่าในใจหัวหน้าพันธมิตรทุกคนคิดอะไรอยู่ และพวกเขาก็ทุ่มสุดแรงอยากจะได้รับอิทธิพลที่อยู่ในมือของหัวหน้าพันธมิตร

เพียงแค่เรื่องแบบนี้ก็พูดไม่ได้และทำไม่ได้เช่นกัน พวกเขาล้วนแสร้งแสดงความนอบน้อมและคล้อยตาม

ถึงยังไงนี่ก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นเกียรติอะไร พูดได้อีกว่าแต่ก่อนพวกเขาได้เซนต์สนธิกสัญญาสันติภาพแล้ว ถ้าหากทำลายสนธิสัญญาสันติภาพ นั่นก็หมายความว่าพันธมิตรอีกสองสามารถร่วมมือจัดการเขาไปเลย ตอนนี้พันธมิตรที่สองเพื่อที่จะเอาอกเอาใจพันธมิตรที่หนึ่งกับพันธมิตรที่สาม ได้เพียงแต่เป็นฝ่ายทำการชดใช้เอง

แต่ก่อนพันธมิตรที่สองสู้รบชนะได้รับปัจจัยวัตถุสิ่งของไม่น้อย ตอนนี้เขากินเข้าไปยังไงก็ต้องคายออกมาอย่างนั้น และแจ็กสันเพราะว่าความตายของลูกชายตนเองเกิดความพะวงในใจอยู่ตลอดเวลากับเรื่องนี้ เขารู้สึกว่านี่ก็คือวิลทำจริงๆ ดังนั้นเขาไปเยี่ยมบิดาของวิลในพันธมิตรที่สองโดยตรง

สถานะตำแหน่งของคนทั้งสองตามความจริงไม่ได้แตกต่างกันมาก

เพียงแต่ตอนนี้พันธมิตรที่สองก็ผิดหวังอย่างยิ่งกับบิดาของวิลแล้วเช่นกัน รู้สึกว่าเขาสอนสั่งลูกชายแบบนี้ออกมาไม่คู่ควรเป็นผู้บังคับบัญชา

อยู่ภายใต้ความกดขี่ที่หนักอึ้งทั้งสอง บิดาของวิลไม่สามารถยุ่งกับลูกชายของตนเองได้อีกแล้ว ถึงแม้เพียงแค่ลูกชายคนเดียอย่างนี้ แต่ปัจจุบันนี้เขาล้วนเอาตัวไม่รอดแล้ว จะเอาอะไรมาปกป้องลูกชายของตนเองได้อีกล่ะ?

อีกทั้งอยู่ภายใต้การคอยผสมโรงของแจ็กสัน วิลไม่มีสิทธิยื่นอุทธรณ์เลยสักนิด บวกกับเคลต์ก็หวังให้วิลตายอีก

คนทั้งหลายล้วนหวังว่าผู้บังคับบัญชาของพันธมิตรที่สองคนนี้ลงจากตำแหน่ง ครั้งนี้พวกเขาพูดได้ว่า ขโมยไก่ไม่ได้ เสียข้าวสารอีกกำมือแล้ว

หลังจากการตัดสินในฉากนี้จบไป เนี่ยเฟิงกับลิซ่าทั้งสองคนออกจากศาลทหาร เพิ่งออกจากประตูก็พบเจอกับเคลต์บิดาของเธอ

“คุณเนี่ย นึกไม่ถึงคุณอายุยังน้อยถึงขนาดค่อนข้างร้ายกาจมาก จิตสติที่ไม่หวาดกลัวมหาอำนาจ ทำให้ผมเคารพนับถือ”

เคลต์คนนี้ดูแล้วสุภาพเรียบร้อยมีมารยาท พูดจาก็อ่อนโยนนุ่มนวลมากๆเช่นกัน

“ผมเพียงแค่รู้สึกว่าไม่ควรให้คนแบบนี้ได้รับการฉุดช่วย เขาจะต้องชำระล้างทั้งหมดที่เขาทำไว้”

เคลต์ส่งสายตาให้กับลิซ่าลูกสาวของตนเองหนึ่งที ลิซ่าชัดเจนมากๆ ความหมายของบิดาก็คือให้ตนเองไปใกล้ชิดกับเนี่ยเฟิง แท้ที่จริงสิ่งที่ลิซ่าทำมาโดยตลอดก็คือเรื่องนี้

“แต่ลูกสาวของผมพูดว่าคุณเป็นว่าที่สามีของเธอ เรื่องนี้ผมเหมือนไม่เคยได้ยินลูกสาวของผมเอ่ยถึงมาก่อน”

เคลต์ยิ้มตาหยีจ้องมองเนี่ยเฟิงอยู่ “แต่ถ้าเป็นคุณตามจีบลูกสาวของผม ผมรู้สึกว่าผมน่าจะไม่มีคำตัดพ้อใดๆ”

“บิดาท่านพูดส่งเดชอะไรล่ะ? ฉันเพียงแค่อยู่ภายใต้ความวิตกกังวลจึงพูดคำพูดแบบนี้ออกไป.......แต่เรื่องนี้คุณแจ็กสันก็รู้ครั้งก่อนคุณแจ็กสันคิดว่าความตายของลูกชายเขาเป็นเนี่ยเฟิงทำฉันรู้ว่าเนี่ยเฟิงไม่ได้ทำ ดังนั้นฉันออกหน้าบอกกับคุณแจ็กสัน”

ลิซ่าพูดอยู่ แก้มที่ขาวอ่อนนุ่มแดงขึ้นทั้งสอง “พูดอยู่กลับรู้สึกเขิน”

“ที่แท้เป็นเช่นนี้ แจ็กสันคนนี้ค่อนข้างหัวรุนแรงจริงๆ ตอนนั้นถ้าหากคุณไม่พูดเช่นนี้ เขาย่อมจะสงสัยว่าเนี่ยเฟิงทำมาโดยตลอดอย่างแน่นอน หวังว่าคุณเนี่ยคุณอย่าถือสา ลูกสาวผมก็เป็นคนอย่างนี้”

เคลต์กับลิซ่าทั้งสองคนเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย เนี่ยเฟิงก็ไม่ใช่คนที่ไม่ดูตาม้าตาเรือ เป็นไปได้ยังไงจะไม่รู้ความหมายของพวกเขาทั้งสองล่ะ?

“ไม่เป็นไร พูดขึ้นมาแล้วผมยังต้องขอบคุณลิซ่า ถ้าหากไม่ใช่ลิซ่าช่วยผมอย่างนี้ ผมอาจจะถูกแจ็กสันพาไปแล้ว”

ไม่ใช่ก็แค่แสดงละครเหรอ? เขาก็เป็นเช่นกัน