บทที่ 564 เหรียญทองหมื่นล้าน

หญิงสาวคนแรกใช้ราคาห้าล้านตกลงการค้าขาย

ในเวลานี้เนี่ยเฟิงได้ยินพวกเขาคุยเรื่อยเปื่อยอยู่อีก

“ในครั้งนี้คุณภาพทาสดูแล้วยังถือว่าไม่เลว คนแรกก็มีคุณภาพเช่นนี้แล้ว ก็ไม่รู้ว่าคนต่อไปจะเป็นแบบไหน”

เนี่ยเฟิงจ้องมองไปยังเดรัจฉานในคราบมนุษย์เหล่านี้อย่างเย็นชา ตอนที่เขาปฏิบัติภารกิจก็รู้แล้ว อยู่บนโลกนี้มีเรื่องไม่ยุติธรรมมากมาย

งานประมูลดำเนินการดั่งไฟที่โหมไหม้เป็นไปอย่างคึกคัก ดำเนินการถึงช่วงหลัง สินค้าที่เอาออกมาทำการประมูลจะยิ่งสวยยิ่งหล่อมากขึ้น ทำให้คนใจสั่นไหวเหลือเกิน

เนี่ยเฟิงล้วนไม่ได้เข้าร่วมการประมูลมาโดยตลอด และทาสที่หลังจากเข้าร่วมการประมูลแล้วถูกกักขังไว้อยู่ในกรงข้างๆ พวกเขาสบตากันไม่รู้ว่าต่อจากนี้จะเกิดอะไรขึ้นเลย รู้เพียงว่าพวกเขาถูกติดป้ายราคาขายให้กับคนอื่นแล้ว และพวกเขาไม่ได้เงินเลยสักนิด

“สินค้าประมูลชิ้นสุดท้าย”

พิธีกรมองตระกูลผู้ดีที่นั่งอยู่นั้นมองแล้วมองอีก จากนั้นเชิญสินค้าประมูลชิ้นสุดท้ายออกมา นี่เป็นหญิงสาวที่สวยดั่งนางฟ้าคนหนึ่ง ดูแล้วก็เหมือนเอลฟ์ที่อยู่ในป่าทึบ ทั้งบริสุทธิ์ไร้ที่ติจนเหมือนเป็นทูตสวรรค์อีก คนคนนี้ไม่ใช่คนอื่น เป็นอะเดค่านั่นเอง

ตั้งแต่แรกเนี่ยเฟิงก็รู้ว่าอะเดค่าหน้าตาสวยมาก ยังไม่ได้ผ่านการตกแต่งเธอก็เหมือนดั่งหยกสวยอย่างนั้นแล้ว ตอนนี้ผ่านการตกแต่งของผู้จัด เธอก็เหมือนของขวัญที่งดงามประณีตเลิศล้ำที่สุดชิ้นหนึ่ง

แม้ว่าเธอก็รู้สึกหวาดกลัวเช่นกัน แต่สิ่งที่ยิ่งมีมากมายอยู่ในตาคู่นั้นคือความโกรธแค้น เธอกัดฟันหลังอย่างแน่นจ้องมองด้วยสายตาโมโหกับทุกคนที่นั่งอยู่ ถึงแม้ว่าตรงที่นั่งผู้ชมจะดำปิ้ดปี๋ทั้งมองไม่เห็นหน้าตาของคนเหล่านี้ด้วย แต่อะเดค่ายังคงจ้องมองอยู่อย่างโกรธแค้น

อะเดค่าหน้าตาสวยคล้ายเช่นดั่งทูตสวรรค์ บนใบหน้าเธอกลับมีความโกรธแค้นที่ทำให้คนเห็นสีหน้า แสดงถึงความประทับใจอยู่ นิสัยบ้าระห่ำที่ยังไม่ได้สอนให้เชื่องแบบนั้น ทำให้พวกตระกูลผู้ดีที่นั่งอยู่อยากจะเคลื่อนไหว

“ราคาประมูลเริ่มต้น สิบล้าน!”

“ห้าสิบล้าน!”

“หนึ่งร้อยล้าน!”

“สองร้อยล้าน!”

“สามร้อยล้าน!”

ไอ้คนกลุ่มนี้บ้าไปแล้วจริงๆเลย ราคานี้ถึงขนาดเป็นหนึ่งร้อยล้าน หนึ่งร้อยล้านบวกขึ้นไป!

เนี่ยเฟิงทำตายี๋แล้วทำตายี๋อีก จ้องมองฉากนี้อยู่อย่างเย็นชา

อะเดค่าถูกเทปใสปิดปากไว้ ดังนั้นเธอไม่สามารถพูดได้เลยสักนิด เธอถูกกักขังอยู่ในกรงก็ไม่สามารถดิ้นรนได้เช่นกัน ได้เพียงแต่เย็นชาจ้องมองไปยังคนกลุ่มนี้ นัยน์ตาคู่นั้นเขียนเต็มไปด้วยความโกรธแค้นกับไม่ยอม!

ถ้าพอดูละเอียดหน่อยก็จะสามารถมองเห็นความหวาดกลัวแบบนั้นที่อยู่นัยน์ตาของอะเดค่า

อะเดค่ากำกำปั้นอย่างแน่น ในใจหวาดกลัวสุดขีดเลย ตอนนี้เธอเสียใจภายหลังอยู่เหลือเกิน พวกน้องๆก็ไม่รู้ว่าถูกเจ้าเมืองเมืองกู่ปาพาไปที่ไหนแล้ว ถ้ารู้ตั้งแต่แรกก็ไม่ควรเชื่อไอ้คนที่วางมาดภูมิฐานมีศีลธรรมคนนี้!

อะเดค่าก็รู้สึกว่าตนเองโง่มากจริงๆ ตั้งแต่แรกก็ควรจะไปถามเนี่ยเฟิงก่อน เนี่ยเฟิงดูแล้วมีประสบการณ์และความรู้ที่กว้างขวาง น่าจะให้คำแนะนำแก่เธอบ้างเล็กน้อยจึงจะใช่

แต่ว่าเครื่องสื่อสารที่อะเดค่าพกติดตัวล้วนถูกเก็บไปหมดแล้ว ตอนนี้เธอได้เพียงแต่ระเหเร่ร่อนตามใจคนจะฆ่าจะแกงอยู่ที่นี่

อะเดค่าไม่สมัครใจอย่างมาก เธอรู้ว่าหน้าตาของตนเองเด่นกว่าเพื่อน แต่เธอล้วนไม่เคยคิดมาก่อนที่จะใช้หน้าตาของตนเองไปหาเงิน เธอยิ่งอยากจะอยู่ด้วยจิตวิญญาณที่กล้าหาญซื่อสัตย์ แต่ฟ้ากลับไม่ให้โอกาสนี้แก่เธอ

ตอนนี้เธอก็เหมือนดั่งลูกแกะที่ตามใจคนจะฆ่าจะแกง อยู่บนเวทีที่งดงามนี้ เธอกลายเป็นสินค้าชิ้นหนึ่งให้คนทำการประมูลตามใจ และราคาการประมูลนั้นเป็นสิ่งที่เธอล้วนไม่กล้าคิดมาก่อน

เธอหวาดกลัวเหลือเกินอีกทั้งอยากจะร้องไห้ออกมา เธอขอบตาแดงแล้ว เธอระงับไม่ได้ที่จะคิดถึงเนี่ยเฟิง ถ้าหากเนี่ยเฟิงสามารถมาช่วยเธองั้นก็ดีแล้ว แต่เนี่ยเฟิงไม่รู้ถึงสถานการณ์ในตอนนี้ของเธอเลยสักนิด