บทที่ 59 ดำรงตำแหน่งหัวหน้า

บทที่ 59 ดำรงตำแหน่งหัวหน้า

“พี่สี่ช่างกล้าหาญจริงๆ ภายใต้สถานการณ์แบบนั้นพี่ยังกล้าที่จะเอาโรงพยาบาลคังหมิงเป็นเดิมพัน พี่ไม่กลัวว่าผมจะลืมทักษะทางการแพทย์ไปแล้วเหรอ?”

เนี่ยเฟิงรัดเข็มขัดนิรภัยของเขาและมองไปที่หมิงอี๋หาน

หมิงอี๋หานยกยิ้มมุมปาก เธอยิ้มและพูดว่า “เสี่ยวเฟิง แกรู้หรือเปล่าว่าโรงพยาบาทนี้ค่อย ๆ เติบโตขึ้นทีละขั้นตอนได้ยังไง?”

เนี่ยเฟิงรู้สึกตกตะลึง “นั่นน่าจะเป็นคุณงามความดีของพี่สี่ ที่พี่สี่ทำให้โรงพยาบาลคังหมิงติดอันดับโรงพยาบาทที่ดีที่สุดในเมืองจินไห่”

หมิงอี๋หานมองไปที่เนี่ยเฟิงอย่างมีความนัย จากนั้นก็ส่ายหัว :

“ไม่ ไม่ใช่ ฉันทำเดิมพันกับโรงพยาบาลนี้”

เนี่ยเฟิง : ..…

เขาสงสัยว่าได้ยินผิดไปรึเปล่า

เนี่ยเฟิงรู้มาตลอดว่านิสัยของพี่สี่เป็นคนที่มืดมนมากๆ และมีความคิดอารมณ์ที่เงียบขรึม

แต่สิ่งเหล่านี้ในสายตาของเนี่ยเฟิงล้วนน่ารักไปหมด เขายังเป็นคนที่เล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวลำลึกมาก ถ้าไม่มีเล่ห์เหลี่ยม เขาจะเป็นราชามังกรของสำนักมังกรได้อย่างไร?

“หลังจากที่พ่อบุญธรรมจากไป โรงพยาบาลคังหมิงก็ตกมาอยู่ที่ไหล่ของฉัน ให้พูดจริง ๆ ฉันรู้ว่าจะจัดการกับมันยังไง ต่อมาก็มีผู้ชายจากทั่วทุกสารทิศที่หวังอยากจะได้โรงพยาบาลของฉัน และตัวฉันด้วย”

ไม่ใช่ว่าหมิงอี๋หานหลงตัวเอง เธอดูมีความก้าวร้าวอยู่ในตัว ถ้าจะเปรียบเธอกับดอกไม้ งั้นก็ควรเปรียบเธอเป็นดอกฝิ่น

เธอสวยมาก มีความเย็นชาเล็กน้อยและแปลกแยกจากคนอื่น ๆ แต่แน่นอนว่าเธอปฏิบัติต่อเนี่ยเฟิงนั้น แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง

“ตอนนั้นฉันคิดว่าฉันต้องทำอะไรสักอย่าง ต่อมาฉันก็พึ่งเส้นทางที่พนันด้วยเงินเดิมพันสูง และได้รับเป็นผลลัพธ์ในตอนนี้ พี่สี่บอกกับแกมากมายขนาดนี้ ไม่ได้ต้องการให้แกบ้าเห่ออะไร พี่สี่แค่หวังว่าแกอยู่กับพี่แล้วผ่อนคลาย เป็นตัวของตัวเอง แกมีพวกพี่ที่คอยสนับสนุนอยู่นะ”

“ครับ ผมเข้าใจแล้ว”

เนี่ยเฟิงยิ้มราวกับแสงอาทิตย์ที่เจิดจ้า จากนั้นเขาก็กดโทรศัพท์และส่งข้อความ

“หุ้นทั้งหมดของโรงพยาบาลคังหมิงโอนเข้าบัญชีแล้วรึยัง?”

“รายงานราชามังกร ทั้งหมดโอนเข้าบัญชีแล้วครับ”

เนี่ยเฟิงยิ้มจางๆ “ดีมาก พรุ่งนี้เช้าเราจะแถลงข่าวอื้อฉาวในมือ ถอดถอน ดร.หยาง และทำลายเครือข่ายกองทุนการกุศลของพวกเขา”

หมอต้มตุ๋นเหล่านี้ ไม่คู่ควรกับคำที่แม่ของเขาเอ่ย

“ต่อไปก็ตั้งมูลนิธิการกุศลในนามของเซี่ยชิงโยว ทุ่มทุนครั้งแรก 100 ล้าน”

หลังจากที่เนี่ยเฟิงแถลงข่าวเสร็จ พวกเขาก็กลับไปที่โรงพยาบาลคังหมิง

ครั้งก่อนเนี่ยเฟิงเคยมาที่นี่แล้ว แต่ก็หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่เขาจะเสียสมาธิเล็กน้อยเมื่อเขาเห็นพี่สี่

ดังนั้นเขาเลยไม่ได้มองดูโรงพยาบาลคังหมิงอย่างละเอียดรอบคอบ

แม้ว่าที่นี่จะเป็นโรงพยาบาลตะวันตกที่ทรงพลังมาก แต่ก็ยังคงรักษาแผนกแพทย์แผนจีนไว้

“ในเมื่อเสี่ยวเฟิงต้องการเรียนกับฉันเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ งั้นฉันจะจัดเตรียมตำแหน่งให้เสี่ยวเฟิงแล้วกัน”

หลังจากกลับมาที่สำนักงาน หมิงอี๋หานพลิกดูบัญชีรายชื่อ หลังจากอ่านไปสักพักเธอก็งับนิ้วของเธอ

“โอเค ฉันแน่ใจแล้ว เสี่ยวเฟิงเป็นรองคณบดี แกคิดว่าไง?”

เนี่ยเฟิงพูดไม่ออก เขามองไปที่หมิงอี๋หานค่อนข้างจริงจังและพูดว่า :

“พี่สี่ ทหารพลร่มอย่างผมจะเป็นรองคณบดีเหรอครับ? แบบนี้คงไม่ได้แน่ ๆ? จะตกเป็นขี้ปากชาวบ้านเอานะครับ”

“ใครที่กล้าพูดเกี่ยวกับแก ฉันก็จะไล่เขาออก” ล้อเล่นน่า ก็นี่เป็นโรงพยาบาลของเธอ

เนี่ยเฟิงรู้ว่าพี่สาวหลายคนรักเขา และแน่นอนว่าแค่อยากให้เขาทำงานที่สบายๆ

พี่สาวคนอื่น ๆ ยังแกล้งให้เขาได้ทำงานบ้าง แต่ว่าหมิงอี๋หานคนนี้เธอให้ความรักกับเนี่ยเฟิงมาตั้งแต่เด็ก

และเธอยังลำเอียงอย่างโจ่งแจ้ง ไม่สำคัญว่าคนอื่นจะเป็นยังไง ขอแค่มันดีกับเสี่ยวเฟิงของเธอก็พอแล้ว

“ในเมื่อพี่พูดที่แพทยสมาคมว่าผมเป็นผู้ช่วย งั้นก็ให้ผมเป็นผู้ช่วยของพี่เลยสิ แบบนี้ผมก็จะได้เรียนรู้บางอย่างกับพี่”