บทที่ 599 ใส่ความ

ถึงแม้ว่ารถเหล่านั้นที่อยู่ข้างหลังอยากจะไล่ตาม แต่พวกเขาถูกเนี่ยเฟิงสะบัดทิ้งไว้ไกลมากแล้ว ตอนนี้อยากจะไล่ตามขึ้นไปก็ค่อนข้างจะยากลำบากเช่นกัน

“พี่เฟิง คุณว่านี่จะเป็นแผนร้ายที่วางแผนไว้ก่อนฉากหนึ่งแล้วไหม นี่อาจจะเป็นกับดักที่พวกเขาตั้งไว้ ไม่แน่ว่าอยากจะให้พวกเรากระโดดลงไป หรืออาจจะพูดได้ว่าแท้ที่จริงนี่ก็คือคอนสแตนตินจัดวางไว้ล่ะ เพียงแค่เขาเบรกรถไม่ทัน ดังนั้นพุ่งออกไปจากรั้วป้องกันการชน คนชั่วได้รับกรรมตามสนองเหรอ?”

หลังจากรถขับออกไประยะหนึ่ง พานฉางอันอดไม่ไหวที่จะวิเคราะห์พูดกับเนี่ยเฟิงแบบนี้

เนี่ยเฟิงเหลือบตามองพานฉางอันหนึ่งที “แม้ว่าคอนสแตนตินดูแล้วก็เหมือนคนที่จะเอาชีวิตมาล้อเล่นได้ แต่เขาจะไม่ทำเช่นนี้อย่างเด็ดขาด เพราะว่าเขามีเพียงความมั่นใจเต็มร้อยจึงมาพนันกันกับผม ผมไม่รู้สึกว่าหินก้อนนั้นเป็นผลงานของคอนสแตนตินเลย คอนสแตนตินก็ไม่รู้เส้นสนกลในเช่นกัน”

แม้ว่าสมองของคอนสแตนตินค่อนข้างโง่นะ แต่ไม่แสดงว่าเขาจะมีความคิดอย่างนี้ปรากฏออกมา

ถ้าหากวางสิ่งกีดขวางอยู่ข้างหน้าจริงๆ งั้นคอนสแตนตินไม่จำเป็นต้องแซงรถและเพิ่มความเร็วเลยสักนิด

ตอนที่เนี่ยเฟิงเห็นคอนสแตนตินเพิ่มความเร็ว เขาก็มีความตกใจเล็กน้อยเช่นกัน เดิมทีคิดว่าหินก้อนนั้นเป็นคอนสแตนตินจัดวางไว้ แต่นึกไม่ถึงคอนสแตนตินถึงขนาดชนเข้าไปเอง

“ถ้าหากไม่ใช่เช่นนี้ล่ะก็ งั้นก็ต้องมีคนอยากจะทำร้ายพวกเราอย่างแน่นอน ไม่ว่าพูดยังไงคอนสแตนตินก็เป็นคนที่มีหน้ามีตา เขาเป็นเจ้าเมืองน้อยของเมืองหยกวิศิษฏ์นะ ถ้าหากเจ้าเมืองเมืองหยกวิศิษฏ์รู้ว่าคอนสแตนตินตกลงไปตายตอนที่แข่งรถกับคุณ ผมรู้สึกว่าเขาจะไม่ปล่อยคุณไปอย่างเด็ดขาดแน่!”

พานฉางอันกัดเล็บมือกัดแล้วกัดอีก เขาดูแล้วร้อนใจเหลือเกิน สิบนิ้วมือของพานฉางอันไม่มีเล็บนิ้วไหนเกิดได้ยาวมากๆ ทุกครั้งตอนที่พานฉางอันคิดเรื่องอยู่ โดยจิตใต้สำนึกเขาล้วนจะ กระทำเช่นนี้ออกมา

“พี่เฟิง คุณว่าตกลงใครอยากจะทำร้ายคุณล่ะ เขาก็คืออยากจะยัดเยียดใส่ความ ดังนั้นจึงตั้งใจเอาก้อนหินที่ใหญ่ขนาดนั้นก้อนหนึ่งมาวางไว้อยู่ทางโค้งที่เจ็ดนั่น!”

แท้ที่จริงสิ่งที่พานฉางอันพูด ตัวเนี่ยเฟิงเองล้วนคิดมาก่อนแล้ว

เพียงแค่หินก้อนนี้ปรากฏออกมาแปลกประหลาดมากเกินไปแล้วจริงๆ หญิงสาวที่ชื่อว่าซันนี่คนนั้นน่าจะรู้เส้นสนกลในได้เล็กน้อยขนาดนั้นมั้ง มิฉะนั้นสายตาที่เธอจ้องมองมายังพวกเขาเมื่อกี้ก็จะไม่ได้เป็นเช่นนั้นแล้ว

ในใจพานฉางอันยังคงร้อนใจมาก แต่เนี่ยเฟิงล้วนไม่ร้อนใจเลยสักนิด พวกเขาขับรถออกไปอย่างมั่นคง รถคันนี้ถูกเนี่ยเฟิงนำไปยังอู่ซ่อมรถ นึกไม่ถึงวันแรกเพิ่งซื้อรถ คืนนั้นถึงขนาดต้องไปซ่อมรถที่อู่ซ่อมรถแล้ว นี่ฟังแล้วตลกขบขันมากเกินไปแล้วจริงๆ

เดิมทีเนี่ยเฟิงคิดที่จะเปลี่ยนใหม่อีกคันโดยตรง แต่ว่ารถคันนี้มีประกัน เป็นบริษัทประกันทำการซ่อมเต็มจำนวน

เป็นเพราะเช่นนี้นั่นเอง ดังนั้นเนี่ยเฟิงจึงขับรถกลับมาซ่อม หลังจากรถคันนี้ขับกลับมาซ่อม เนี่ยเฟิงคิดอยู่ว่าไม่มีพาหนะในการเดินทางจะมีความลำบากเล็กน้อยจริงๆ ดังนั้นซื้อ Audi สีดำอีกคัน รถ Audi นี้อยู่ที่นี่ไม่ใช่แบบรถที่รุ่งเรืองสูงศักดิ์อะไรเลย

แต่ว่าสมรรถนะของรถ Audi ยังถือว่าค่อนข้างไม่เลวนะ เนี่ยเฟิงคิดอยู่ว่าขับสะเปะสะปะสักหน่อยก็พอแล้ว ยังไงก็แค่เอามาใช้เป็นพาหนะในการเดินทาง

และอยู่ในเวลานี้เจ้าเมืองของเมืองหยกวิศิษฏ์รู้ถึงว่าลูกชายของตนเองตายในการแข่งรถ เขาตื่นตะลึงเหลือเกิน เขาก็สนใจการค้าขายที่อยู่ในมือไม่ได้แล้ว เพียงเห็นเขาพาลูกชายคนโตกับลูกชายคนที่สองและคนอื่นๆมาถึงถนนคดเคี้ยวแห่งความตายพร้อมกัน

ในเวลานี้ มีคนไต่หุบเขาลงไปตามหาคนที่มีชีวิตอยู่ แต่น่าเสียดายนี่ตกลงมาสูงมากเกินไปจริงๆ อีกทั้งยังเกิดระเบิดอย่างรุนแรงอีก คอนสแตนตินกับสาวสวยที่นั่งอยู่ข้างคนขับคนนั้นล้วนตายหมดโดยไม่มีข้อยกเว้น

อีกทั้งเนื่องเพราะการระเบิดทำให้ทั้งสองคนนี้แตกกระจุย

หลังจากแน่ใจว่าลูกชายของตนเองตายแล้ว เจ้าเมืองเมืองหยกวิศิษฏ์ล้มคุกเข่าอยู่กับพื้น เขาโมโหมากๆ

เขาตีอกชกตัวไปสักพัก หลังจากกอดซากศพของลูกชายตนเองไว้ร้องไห้ไปนานมาก เขาจึงเช็ดน้ำตาพูดเสียงเข้มว่า “พวกคุณตกลงว่าทำงานประสาไหนกัน? ยามปกติพวกคุณล้วนไม่ใช่ติดตามอยู่ข้างกายเจ้าเมืองน้อยเหรอ? ตอนนี้เจ้าเมืองน้อยทำไมตายแล้วล่ะ!”

เจ้าเมืองของเมืองหยกวิศิษฏ์โกรธตัวสั่นจ้องมองไปยังครูและผู้ติดตามหลายคนนั้นของลูกชายตนเอง พวกเขาล้วนกลับไม่เป็นอะไรสักคน