ตอนที่ 8
บทที่ 8 ครอบครัวได้พบกันน้ำตาคลอ
October 22, 2026
บทที่ 8 ครอบครัวได้พบกันน้ำตาคลอ
“แต่ทำไมเขาโตมาไม่เหมือนกับตอนเด็กเลยล่ะ ?”
คังเมิ่งหน้านิ่วคิ้วขมวด ดวงตาเหมือนแสงเลเซอร์ ดูเนี่ยเฟิงตั้งแต่หัวจรดเท้า
“นั่นเพราะเธอไม่ได้ดูให้ดี”
ชิวมู่เฉิงเดินมาจับศีรษะของเนี่ยเฟิงเอาไว้ “ดูนี่ ไฝที่อยู่ข้างดวงตา เธอดูเค้าโครงนี้ให้ดี ๆ รูปปาก ตอนเด็ก ๆ เหมือนอย่างกับตุ๊กตา โตขึ้นมาก็หล่อเต็มที่”
ชิวมู่เฉิงวิเคราะห์อย่างจริงจัง
จนเนี่ยเฟิงรู้สึกเขิน
“นายคือเสี่ยวเฟิงจริงเหรอ ?”
คังเมิ่งกระพริบน้ำที่ปริ่มอยู่ในดวงตา ในใจยังคงไม่กล้าที่จะเชื่อ
“แน่นอนสิ !” เนี่ยเฟิงพยักหน้า “พี่เจ็ดก็พูดเอง รอผมโตแล้วจะแต่งงานกับผม ! อีกอย่างยังใช้หญ้าหางจิ้งจอกทำแหวนให้ผมด้วย วันนั้นเล่นพ่อแม่ลูกกันยังบอกผมว่าจะแต่งงานกับผมอยู่เลย”
คังเมิ่งได้ยินเนี่ยเฟิงพูดถึงประวัติด้านมืดสมัยเด็กขึ้นมา อยู่ ๆ ก็อยากหารอยตะเข็บเจาะเข้าไป เธอรีบพุ่งเข้าไป เอามืออุดปากเนี่ยเฟิงไว้ “ฉันเชื่อ ! ฉันเชื่อ ! นายหยุดพูดได้แล้ว !”
เนี่ยเฟิงอดเผยอปากยิ้มไม่ได้ รอยยิ้มนี้ออกมาจากภายในใจ
“เสี่ยวเฟิง ?”
ในเวลานี้เสียงที่พอจะเดาได้ดังเข้ามา ทำให้เนี่ยเฟิงอดสั่นเทิ้มไม่ไหว อยู่ ๆ ร่างกายก็แข็งทื่อขึ้นมา ข้อต่อของร่างกายไม่คล่องแคล่วเหมือนเคย เหมือนว่าค่า PPTของเขาชะงักต้องค่อย ๆ ไหลไปทีละขั้น ๆ
“พี่ พี่หก...”
เนี่ยเฟิงเขาขอสาบาน ! ถ้ารู้ว่าเย่หรูเสว่เป็นพี่หกตั้งแต่แรก เขาจะไม่ล้อเล่นกับเย่หรูเสว่เช่นนี้เด็ดขาด !
“นายตัวแสบ กล้าล้อเล่นกับพี่หกของเธออย่างนี้เเลยหรอ ? ฮึ่ม ! กินหัวใจหมีดีเสือดาวมาล่ะสิ ?”
เย่หรูเสว่เดินมาอย่างช้า ๆ กำกำปั้นทุบลงกะโหลกของเนี่ยเฟิง ขอ “เขกรัก" ให้กับเนี่ยเฟิง“!
สมัยเด็กเนี่ยเฟิงกลัวพี่หกที่สุด เพราะพี่หกคนนี้ค่อนข้างเข้มงวด แล้วยังกวดขันเขามากเป็นพิเศษ
ในบรรดาพี่สาวทั้งหมด สุขภาพร่างกายของเย่หรูเสว่ดีที่สุด เธอรับผิดชอบฝึกฝนเนี่ยนเฟิง ทุกวันต้องลุกจากเตียงตนตีห้าครึ่ง ทำตามเป้าไม่สำเร็จเนี่ยเฟิงก็ต้องถูกตีมือ
“เสี่ยวเฟิง พี่สาวอย่างฉันผิดหวังจริง ๆ นึกไม่ถึงว่าเธอจะแปดเปื้อนบรรยากาศที่ไม่ดีมากมายเช่นนั้น ! รู้จักแทะโลมสาวแล้วนะเธอ”
เย่หรูเสว่พอนึกถึงเนี่ยเฟิงกล้าให้เธอเรียกเขาว่าสามีสุดที่รักตอนเธอตกที่นั่งลำบาก ก็อดโมโหไม่ได้ อยากจะจัดการเนี่ยเฟิงขึ้นมา !
สมัยเด็กเนี่ยเฟิงเห็นเย่หรูเสว่ ก็เหมือนกับที่หนูเห็นแมว ต่อให้ตอนนี้โตแล้ว เย่หรูเสว่ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาอีกต่อไป แต่พลังความน่าเกรงขาม ยังคงฝังแน่นอยู่ในใจของเนี่ยเฟิง
เนี่ยเฟิงส่ายหน้าร้องไห้เศร้าสลดขึ้นมา “ทั้งหมดนี้เป็นการเข้าใจผิดอ่ะ พี่หก !”
“เข้าใจผิด ?”
“เอาล่ะ ๆ เสี่ยวเฟิงเพิ่งจะกลับมา เธออย่าทำให้เขาตกใจสิ”
ขณะที่เนี่ยเฟิงคิดว่าตัวเองจะถูกตีมือ ชิวมู่เฉิงก็เอ่ยปากขึ้นมา ปกป้องเอาไว้ “พี่ใหญ่ ! พี่เป็นอย่างนี้ทุกครั้งเลย เจ้าตัวแสบนี่ถ้าไม่ให้รู้จักเจ็บบ้างก็ไม่รู้หรอกว่าอะไรคือกฎเกณฑ์”
แม้ท่าทางของชิวมู่เฉิงจะดูเย็นชา แต่ก็ปกป้องเนี่ยเฟิงไว้ทุกครั้ง ทนเห็นเนี่ยเฟิงเจ็บไม่ได้แม้แต่นิดเดียว
“เขายังมีชีวิตอยู่นั่นก็เพียงพอแล้ว”
คำพูดนี้ของชิวมู่เฉิงทำให้หัวใจคังเมิ่งกับเย่หรูเสว่ทั้งสองคนสั่นเทา