บทที่ 85 ก่อตั้งมูลนิธิการกุศล

บทที่ 85 ก่อตั้งมูลนิธิการกุศล

หลังจากที่ทุกคนได้ฟังก็ส่งเสียงอื้ออึง มีบางคนที่อายุค่อนข้างมาก ได้ยินเซี่ยชิงโยวสามคำนี้ก็เงียบไม่พูดจาทันที

“ไอ้หนู แกรู้หรือไม่ว่าการจะก่อตั้งมูลนิธิการกุศลนั้นต้องใช้เงินเท่าไหร่ ไม่มีเงินทุนในการเริ่มดำเนินการร้อยล้าน แกไม่มีทางที่จะก่อตั้งมูลนิธิการกุศลได้”

“เช่นแกนี้จะมีสักหนึ่งร้อยล้านไหม? ถ้าหากฉันจำไม่ผิด ตอนนี้แกควรจะทำงานอยู่ที่โรงพยาบาลคังหมิงใช่ไหม?”

“ก็นั่นนะสิ หรือว่าแกอยากจะให้พวกเรารวบรวมเงินทุน ฉันจะบอกแกให้นะ ถึงแม้ว่าโยกย้ายเงินพวกเราทุกโรงพยาบาล ก็เอาออกมาให้แกไม่ได้ร้อยล้าน”

ทุกคนต่างคนต่างแย่งกันพูด เนื่องจากว่าพวกเขาไม่มีสักคนที่จะยอมควักเงิน ต้องรู้ว่านี่มันคือร้อยล้าน อย่างพวกเขานี้ เพียงหวังว่าตัวเองจะสามารถได้รับเงินจากมูลนิธิการกุศล พวกเขาไม่คิดที่จะจ่ายอะไรออกไป

“คุณแม่ของผมท่านสอนผมเสมอว่าให้เอามวลชนเป็นรากฐาน ทุกเรื่องนั้นให้คิดถึงมวลชนก่อน ในเมื่อมูลนิธิการกุศลการรักษาพยาบาลนั้นเรียกว่ามูลนิธิการกุศล เป็นเพราะว่าทุกรายการของการบริจาคทั้งหมดนั้นล้วนแต่นำมาใช้เป็นเงินอุดหนุนในการรักษาโรคที่รุนแรง นี่ก็เพื่อพวกคนทั่วไปที่ยากจน ให้พวกเขาเหล่านั้นได้มีโอกาสเข้าถึงการรักษาที่ดีที่สุด ใช้ได้มีชีวิตที่ยืนยาวต่อไป”

เนี่ยเฟิงไม่สนใจที่พวกเขาต่างคนต่างแย่งกันพูดอะไร ขอเพียงเขายืนอยู่บนเวทีนี้ เช่นนั้นอำนาจการตัดสินใจก็อยู่ในมือของเขา ตามที่คาดว่าว่าที่พอเขาพูดออกไป พวกหมอเป็นตัวแทนที่อยู่ด้านล่างพวกนั้นก็ไม่พูดอะไรออกมาในทันที

หลังจากผ่านไปสักพักหนึ่ง ก็มีเสียงเบา ๆ พูดขึ้นมา:

“อุดมการณ์มักจะอ้วนสมบูรณ์ แต่ความเป็นจริงนั้นมีแต่กระดูก ใครก็รู้ว่าการมีอยู่ของมูลนิธิการกุศล ก็เหมือนกับที่ทุกคนมีประกัน ก็ไม่ต้องใช้เพื่อป่วยหนักมากเกินไปและทุกข์ใจ แต่ว่าไม่มีเงินมากมายขนาดนั้น เดิมที่ก็ไม่มีวิธีการรักษาองค์กรการกุศลเอาไว้ แกจะไปหาเงินลงทุนมาจากไหน?”

“นั่นสิ ฉันก็บอกอยู่ว่าคงจะไม่ให้พวกเราออกทั้งหมดหรอกใช่ไหม พวกคุณก็รู้ว่าพวกเราเป็นหมอ ในมือมีเงินอยู่ซะที่ไหน ทำงานเหนื่อยแทบตาย เป็นหมอช่วยคนฟังดูแล้วเป็นเรื่องที่สวยงาม แต่นี่คือสิ่งที่จำเป็นที่ต้องอยู่บนสสาร”

ที่ทุกคนพูดมานั้นไม่ผิด ความเป็นจริงนั้นช่างโหดร้าย แต่ว่าถ้าเกิดไม่มีคนออกก้าวเดิน เช่นนั้นองค์กรการกุศลก็ไม่สามารถที่จะก่อตั้งขึ้นได้ตลอดการ

ครั้งที่แล้วที่องค์กรการกุศลสามารถก่อตั้งขึ้นมาได้นั้น เป็นเพราะว่าคนรุ่นคุณปู่เนี่ยเฟิงนั้นตื่นตัวเป็นอย่างมาก พวกเขาสามารถติดต่อกับบุคคลในสังคมชั้นสูงกุมไว้ในมือเศรษฐกิจทุนนิยม

พวกเขาอาจจะทำเพื่อประชาชน หรืออาจจะมีความรู้สึกบางอย่างในใจ แต่ไม่ว่าจะด้วยเหตุใด องค์กรการกุศลนี้ก็ได้ก่อตั้งขึ้นมา

การคอร์รัปชั่นของบุคคลที่มีตำแหน่งสูง ทำให้ความช่วยเหลือที่เดิมคนรากหญ้านั้นควรจะได้รับกลับไม่ถึงแม้แต่น้อยนิด

ยิ่งรวมกับข่าวเสียหายก่อนหน้าขององค์กรการกุศลเปิดเผยออกไป พบว่ามีคนจำนวนมากที่ใช้เหตุนี้มาฮุบเอาของคนอื่นไปใช้เอง นี่ก็เป็นการล้มความคิดในการลงทุนของผู้อื่น ตอนนี้อยากที่จะก่อตั้งองค์กรการกุศล พวกเขาจะไปรวบรวมเงินทุนมาจากที่ไหน

“พ่อหนุ่ม ถ้าหากคุณต้องการแค่เพียงดึงดูดความคิดของคนอื่น นั่นฉันคิดว่าไม่จำเป็น ขณะนี้หน้าสิ่วหน้าขวาน คิดจะก่อตั้งมูลนิธิการกุศล เป็นเรื่องที่ยากเย็นแสนเข็ญ!”

“ฉันยินดีลงทุน”

หมิงอี๋หานไม่สนใจว่าเนี่ยเฟิงจะตัดสินใจอย่างไร หมิงอี๋หานล้วนไม่มีเงื่อนไขในสนับสนุนและช่วยเหลือ

เนื่องจากว่าสำหรับเธอแล้ว เงินทองก็แค่ของนอกกาย อีกอย่างคือพ่อแม่เลี้ยงมักจะบอกกับเธอเสมอ “เป็นหมอให้มีเมตตา พวกเราไม่สามารถที่จะทำเพื่อผลประโยชน์อย่างเดียวเท่านั้น”

“อ้าว？คณบดีหมิงนี่รวยจริงเลยนะ รู้อยู่แล้วแต่ก็ยังจะโยนเงินลงน้ำ แม้แต่ละออกน้ำก็ยังไม่ปลิวขึ้นมาแบบนั้น ยังเดินหน้าไปโยนหินเข้าไปไม่หวนกลับ?”

“งั้นคุณคงไม่รู้ใช่ไหม? ว่า คณบดีหมิงของโรงพยาบาลคังหมิงไม่รู้ว่าในปีหนึ่งก็ทำเงินได้เท่าไหร่!”

“นอกจากโรงพยาบาลคังหมิงแล้ว ยังมีใครคิดจะลงทุนมูลนิธิการกุศลอีกไหม?”