บทที่ 86 ประธานคนใหม่

บทที่ 86 ประธานคนใหม่

ดังคำกล่าวที่ว่าถ้าไม่มีกฎเกณฑ์ก็ไม่มีทางประสบความสำเร็จได้ การชี้นำของปัจจุบันอยู่ในกำมือของเนี่ยเฟิง เนี่ยเฟิงนั้นจึงถือว่าเป็นคนที่มีอำนาจมากที่สุด

เป็นดังที่คาดการณ์ไว้ คำพูดของเนี่ยเฟิงที่ได้กล่าวออกไปนั้นได้รับเสียงคัดค้านจากทุกคน หลายคนรู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างมาก

“ถ้าเป็นแบบนี้ งั้นคลินิกเล็กๆของพวกเราเหล่านี้ไม่ปากกัดตีนถีบหรอกหรือ?”

“ใครทำงานมากคนนั้นก็ควรจะได้รับมาก ที่คลินิกเล็กยังเป็นคลินิกเล็กเพราะว่าอุปกรณ์และเงื่อนไขทางการแพทย์ยังไม่ถึงระดับมาตรฐานของโรงพยาบาลใหญ่ อย่างที่บอกไป ทำมากได้มาก ทุกอย่างขึ้นอยู่กับตัวพวกคุณ”

เนี่ยเฟิงรู้ดีว่าต้องมีคนคัดค้าน เขาได้คาดเดา​เอาไว้ล่วงหน้าอยู่แล้ว จึงไม่รู้สึกแปลกใจเลยสักนิด

“งั้นพวกเราไม่เข้าร่วมมูลนิธิการกุศล และก็ไม่เข้าร่วมแพทยสมาคมของพวกคุณด้วย!”

“เข้าร่วมหรือไม่เข้าร่วมก็แล้วแต่พวกคุณ ยังไงซะเงินก้อนนี้ก็ยังอยู่ที่นี่ แถมในอนาคตมีแต่เพิ่มขึ้นไม่มีน้อยลง”

เนี่ยเฟิงรู้จักผู้มีประสบการณ์​กลุ่มนี้ดี แค่ต้องการเงินแต่ไม่ต้องการทำงาน

บนโลกนี้ไม่มีอะไรที่ขนาดนั้นหรอก

“งั้นผมเพิ่มอีกร้อยล้าน”

หมิงอี๋หานยกมือขึ้นอย่างทันทีทันใด ต้องเข้าใจก่อนว่าเงินก้อนนี้หมดไปกับเงินฝากออมทรัพย์ของโรงพยาบาล เดิมทีกำไรของทุกปีนอกจากเธอจะแบ่งเป็นเงินอุดหนุนให้กับแพทย์ พยาบาลแล้ว ยังแบ่งให้กับคนไข้อีกด้วย

ดังนั้นโรงพยาบาลคังหมิงจึงมีชื่อเสียงที่ดีมาโดยตลอด เพราะหมิงอี๋หานไม่ต้องการใช้โรงพยาบาลเป็นที่สำหรับหาเงิน เธอเพียงแค่หวังว่าคนที่ต้องการได้รับความช่วยเหลือจะสามารถได้รับการรักษาที่ดีขึ้นเงินการกุศลสามร้อยล้านทุกคนเห็นแล้วรู้สึกตาเป็นประกาย แต่ว่าพวกเขาก็ไม่มีวิธีที่จะดึงเงินนี้ออกมาได้ กังวลว่าเป็นหนึ่งในพีระมิดธุรกิจ เมื่อถึงเวลาพวกเขาและหุ้นส่วนก็นำเงินกลับไป แบบนี้ไม่ใช่ว่าเสียทั้งภรรยาเสียทั้งพลทหารหรอกหรือ?

“พวกคุณจะไม่โหวตก็ได้ แต่คนที่โหวตจะได้รับเงินปันผล หากว่าไม่ได้โหวต ในทุกๆปีพวกคุณอาจจะได้รับเงินอุดหนุนทางการแพทย์รวมทั้งโบนัสพิเศษน้อยกว่าปกติ”

ถึงแม้ขายุงจะเล็กแต่ก็คือเนื้อ พวกเขาแค่ต้องทำในส่วนของตัวเองให้ดี และยังสามารถได้รับเงินอุดหนุนทางการแพทย์และโบนัสพิเศษด้วย ฟังแล้วดูดีทีเดียว อย่างน้อยพวกเขาก็ไม่ต้องเสียอะไร

“งั้นผมจะถามเป็นครั้งสุดท้าย พวกคุณต้องการเข้าร่วมแพทยสมาคมรวมถึงหน่วยงานกุศลหรือไม่”

เนี่ยเฟิงพูดออกไปแล้ว ทุกคนต่างมองหน้ากัน แล้วก็มีคนเริ่มเอ่ยปากออกมา

“งั้นผมยื่นคำขอเข้าร่วม”

เมื่อมีคนเปิด คนที่เหลือก็เริ่มค่อยๆลงสมัครเข้าร่วมแพทยสมาคมกับหน่วยงานกุศลตาม ถึงยังไงสำหรับพวกเขาแล้วการเข้าร่วมก็ไม่ได้มีข้อเสียอะไร เพียงแค่พวกเขา ไม่ต้องออกเงิน ไม่ว่าเรื่องอะไรก็พูดกันได้ง่าย

“ในเมื่อพวกคุณตัดสินใจเข้าร่วมกันแล้ว งั้นมาทำความรู้จักกับท่านประธานคนใหม่ของพวกคุณกันเถอะ”

เนี่ยเฟิงมองและพยักหน้าให้หมิงอี๋หาน เวลานี้หมิงอี๋หานเดินขึ้นไปบนเวทีอย่างสง่าผ่าเผย มองลงไปยังเหล่าแพทย์ในชุดกาวน์

“ปัจจุบันฉันคือประธานแพทยสมาคมกับหน่วยงานการกุศล วันนี้ฉันจะขอกล่าวสักสองสามประโยค ประการแรกฉันดำรงตำแหน่งนี้จะทำงานออกมาดีที่สุด จะขยันขันแข็งเหมือนดร.หยางกับเลขานุการจู ฉันจะไม่ให้เกิดเหตุการณ์แบบนั้นขึ้นอีก ประการที่สองพวกคุณสมัครใจเข้าร่วมแพทยสมาคมกับหน่วยงานการกุศลก็จริงแต่ถ้าหากว่าเกิดเรื่องไม่ดีในหมู่พวกคุณหรือมีคนที่ขาดศีลธรรม ฉันก็จะเอาพวกคุณออกไป”

เมื่อมีผู้นำองค์กรมาใหม่ คนใต้อำนาจเหล่านั้นก็ไม่กล้าที่จะพูดอะไรออกมา ทำอะไรก็ต้องเกรงใจ รับของก็ต้องมือไม้อ่อนนอบน้อม ตอนนี้พวกเขาเข้าร่วมหน่วยงานการกุศลก็เพราะผลประโยชน์เหล่านั้น

แม้ว่าในใจของคนพวกนี้จะมีความไม่พอใจ แต่ก็ไม่กล้าที่จะพูดออกมา

หลังจากการประชุมจบลง ทุกคนต่างแยกย้ายออกไป

มองออกไปยังแพทยสมาคมที่ไม่มีใครแล้ว หมิงอี๋หานก็ค่อยๆถอนหายใจออกมา