บทที่252 นิทรรศการจัดหางาน

เดิมทีเนี่ยเฟิงต้องการจัดการตระกูลโจว แต่ตอนนี้พวกเขายากจนมากๆ ขาของโจวเหวินซูก็หักอีก ดังนั้นชีวิตของพวกเขาคงลำบากและน่าสังเวช

เนี่ยเฟิงหาคนเฝ้ามองครอบครัวพวกเขา ให้พวกเขาลิ้มรสความยากจน ยังไงซะครอบครัวของพวกเขาดำรงชีวิตอยู่ด้วยการโกหกหลอกลวงอยู่แล้ว

อยากให้คนๆหนึ่งเสียชีวิตมันเป็นเรื่องง่าย แต่เนี่ยเฟิงไม่ยอมปล่อยให้พวกเขามีความสุขแน่นอน เพราะพวกเขาทรมานร่างกายและจิตใจของโจวลี่ซือมาหลายปี

ดังนั้นเนี่ยเฟิงก็จะทรมานพวกเขาเหมือนกัน ให้พวกเขาลิ้มรสความเจ็บปวด

หลังจากได้รับเงินแล้วโจวลี่ซือก็ไม่ได้หมดอาลัยตายอยาก แต่กลับคิดว่าจะหาเงินเพิ่มได้ยังไง

เธอให้กำลังใจตัวเองและส่งประวัติส่วนตัวแบบย่อไปยังบริษัทสายการบินอื่นๆในมณฑล แต่เนื่องจากโจวลี่ซือไม่มีความมั่นใจในตัวเอง เธอจึงหลีกเลี่ยงที่จะส่งประวัติส่วนตัวแบบย่อไปยังการบินพลเรือนจงเฟิง

โจวลี่ซือถูกปฏิเสธมาโดยตลอด เนี่ยเฟิงก็เป็นห่วงและกังวล บอกใบ้โจวลี่ซือตลอดว่าควรส่งประวัติส่วนตัวแบบย่อไปที่การบินพลเรือนจงเฟิง แต่โจวลี่ซือไม่กล้า

ผ่านไปหลายวัน โจวลี่ซือไม่มีแม้แต่โอกาสได้สัมภาษณ์งาน เวลานี้แม้แต่ชิวมู่เฉิงก็สังเกตเห็นอะไรบางอย่าง

“หลายวันนี้เธอไม่ได้ไปทำงานเหรอ？เธอบอกว่าอุตสาหกรรมการบินแข่งขันกันสูงไม่ใช่เหรอ หรือว่าเธอลาพักร้อน？”

เมื่อได้ยินชิวมู่เฉิงพูดอย่างนั้น มือของโจวลี่ซือก็สั่นเล็กน้อยขณะที่กำลังทานน้ำซุปอยู่ สายตาของเธอล่อกแล่กเล็กน้อย

“เพราะว่าช่วงนี้ฉันรู้สึกเหนื่อยมาก ก็เลยลาหยุดพักร้อนเป็นเวลานาน อีกสองวันฉันก็จะกลับไปทำงานแล้ว ถึงเวลานั้นฉันก็จะพาเสี่ยวเฟิงไปด้วย！”

ชิวมู่เฉิงขมวดคิ้ว，“เธอแน่ใจหรือเปล่า？ไม่ได้โกหกฉันใช่ไหม？”

“แน่นอนอยู่แล้ว ฉันจะโกหกเธอทำไม？”

โจวลี่ซือไอเล็กน้อย และครั้งนี้เธอก็เอาตัวรอดไปได้

“บางครั้งฉันรู้สึกว่าพี่ใหญ่มีประสาทสัมผัสที่ไวมากๆ เมื่อกี้ฉันเกือบจะควบคุมตัวเองไม่ได้ และบอกพี่ใหญ่ไปว่าฉันตกงานแล้ว ถ้าพี่ใหญ่รู้เรื่องนี้คงจะเป็นห่วงฉันมากๆ！เฮ้อ มันเป็นเรื่องยากจริงๆ

โจวลี่ซือถอนหายใจลึกๆหนึ่งครั้ง“จะทำยังไงกันดี？”

“ปัญหาทุกอย่างย่อมมีทางออก พี่ห้า ฉันคิดว่าพี่ควรมั่นใจในตัวเองหน่อย พี่ก็ส่งประวัติส่วนตัวแบบย่อไปยังบริษัทการบินขนาดใหญ่ ด้วยประสบการณ์ของพี่ตอนนี้จะเข้าบริษัทการบินขนาดใหญ่ มันเป็นเรื่องง่ายๆอยู่แล้ว！”

“แม้แต่บริษัทการบินขนาดเล็กยังไม่รับ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงบริษัทการบินขนาดใหญ่ ฉันไม่อยากทำให้ตัวเองอับอายขายขี้หน้า เฮ้อ น่ารำคาญจริงๆ ผ่านไปอีกสองวันนายก็ไปกับฉัน พวกเราเอาเงินก้อนนี้ไปเที่ยวต่างเมืองด้วยกัน！”

หลังจากที่โจวลี่ซือพูดจบก็หยิบมือถือขึ้นมาดู ต่อมาเธอเห็นข้อความ“เฮ้ย！ฉันดวงดีขึ้นมาจริงๆด้วย สงสัยเป็นเพราะฉันได้ส่งต่อปลาคาร์ฟที่เป็นสัญลักษณ์แห่งความโชคดี！”

“เกิดอะไรขึ้น？”

เนี่ยเฟิงโน้มตัวไปข้างหน้าและมองดู จากนั้นยิ้มและพูดว่า“นี่เป็นเรื่องที่ดีจริงๆ เมื่อถึงเวลานั้นพี่ก็สามารถไปสมัครงานบริษัทที่ตัวเองชอบได้！”

เนี่ยเฟิงให้คนส่งต่อข้อความนี้เอง เนื้อหาของข้อความคือ พรุ่งนี้มีนิทรรศการจัดงานของบริษัทสายการบินที่เมืองจินไห่

ความเป็นจริงนิทรรศการจัดหางานของสายการบินครั้งนี้มีการบินพลเรือนจงเฟิงเป็นผู้ริเริ่ม

การบินพลเรือนจงเฟิงเป็นบริษัทที่มีชื่อเสียงมากๆในหมู่บริษัทสายการบินด้วยกัน ในความเป็นจริงบริษัทต่างๆกำลังแย่งกันประจบการบินพลเรือนจงเฟิงอยู่

อย่างไรก็ตาม เนี่ยเฟิงไม่ได้ร่วมมือกับบริษัทสายการบินอื่นๆเลย

เขาเริ่มก่อตั้งบริษัทสายการบินนี้ขึ้นเพื่อให้ตัวเองสะดวกสบายในการบินไปที่ต่างๆ และเขาสร้างสนามบินหลายๆแห่ง เพื่อเป็นสถานที่ให้เครื่องบินส่วนตัวของเขาลงจอดพักเครื่อง