บทที่256 ตบหน้า

“เสี่ยวเฟิง……คุณทำได้ยังไง？ทำไมจู่ๆเขาต้องคุกเข่าขอโทษด้วย？เมื่อสักครู่สายการบินจินไห่เกิดเรื่องอะไรขึ้น？ทำไมบริษัทอื่นๆต้องจากไปด้วย？”

โจวลี่ซือมีคำถามในใจมากมายที่อยากจะถามเนี่ยเฟิง ก่อนที่เนี่ยเฟิงจะตอบ จู่ๆผู้สัมภาษณ์ของการบินพลเรือนจงเฟิงก็เดินเข้ามาทันที

ผู้สัมภาษณ์ยิ้มและพูดว่า：“สวัสดี เมื่อสักครู่ผมเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมด”

เมื่อโจวลี่ซือเห็นว่าเป็นผู้สัมภาษณ์ของการบินพลเรือนจงเฟิง เธอรู้สึกประหม่า เพราะนี่คือบริษัทชั้นนำจริงๆ

และสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อสักครู่ก็น่าอับอายมาก หรือว่าการบินพลเรือนจงเฟิงเข้ามาเพื่อตักเตือนตัวเอง？

สีหน้าของโจวลี่ซือขาวซีดทันที และเธอก็ก้มศีรษะลงอย่างไม่สบายใจ

“ผมคิดว่าคุณกล้าหาญมากๆ ถ้าเป็นไปได้ ผมอยากจะดูประวัติส่วนตัวแบบย่อของคุณได้ไหม？”

“อ้า？”

โจวลี่ซือสงสัยว่าตัวเองฟังผิดหรือเปล่า เธอรีบเงยหน้าขึ้นมา พูดอย่างไม่น่าเชื่อว่า：“คุณพูดว่าจะดูประวัติส่วนตัวแบบย่อของฉันใช่ไหม？”

“ใช่”ผู้สัมภาษณ์พยักหน้า

“พี่ รออะไรอยู่？รีบตามเขาไปสิ！”

เนี่ยเฟิงที่อยู่ข้างๆรีบผลักโจวลี่ซือเบาๆ โจวลี่ซือหายใจลึกๆหนึ่งครั้ง เดินตามไปอย่างประหม่า แล้วส่งประวัติส่วนตัวแบบย่อของตัวเองให้เขา

ผู้สัมภาษณ์ดูประวัติส่วนตัวแบบย่อของโจวลี่ซืออย่างละเอียด จากนั้นพยักหน้า

“กัปตันที่เป็นผู้หญิงมีน้อยมาก อายุน้อยขนาดนี้ยิ่งหายาก”

“ฉันสามารถเริ่มต้นทำงานในตำแหน่งที่ต่ำที่สุด！ไม่ว่าจะให้ทำอะไรฉันก็ยินดี！”

โจวลี่ซือกลัวว่าจะเสียโอกาสครั้งนี้ไป เธอรีบพูดทันที

“คุณเป็นคนมีความสามารถ ถ้าให้คุณเริ่มต้นทำงานในตำแหน่งที่ต่ำที่สุดก็จะเป็นการปิดกั้นความสามารถของคุณ？ถ้าคุณโอเค วันจันทร์หน้าเชิญมารายงานตัวที่สำนักงานใหญ่การบินพลเรือนจงเฟิง พวกเราจะฝึกอบรมให้คุณ และให้คุณเริ่มงานในตำแหน่งรองกัปตัน แต่อาจจะมีแรงกดดันสูง……”

“ฉันสามารถทนต่อแรงกดดันได้ดี！”โจวลี่ซือรีบตอบทันที จากนั้นเธอรู้สึกว่าตัวเองตื่นเต้นจนเกินไป โจวลี่ซือรีบสงบสติอารมณ์“โอเค！ฉันไปแน่นอน！”

“ดีมาก เดียวเธอช่วยเพิ่มตัวเองเข้ามาในกลุ่มงานหน่อย วันจันทร์หน้าเราจะดำเนินการตามขั้นตอนเพื่อให้คุณเข้าทำงานได้เลย”

โจวลี่ซือรีบระงับความตื่นเต้นในใจ จับมือกับผู้สัมภาษณ์เพื่อเป็นการบอกลา เธอรู้สึกว่าตัวเองเหมือนเดินอยู่บนก้อนเมฆ เธอเดินโยกๆเยกๆตามเนี่ยเฟิงออกไป

“เสี่ยวเฟิง！คุณเห็นหรือยัง！โอ้แม่เจ้า！ฉันสมัครงานได้แล้ว！”

โจวลี่ซือกอดเนี่ยเฟิงไว้แน่ และเธอรู้สึกมีความสุขมากๆ

เนี่ยเฟิงยิ้มและตบหลังของโจวลี่ซือเบาๆ“ดีแล้ว ฉันเห็นแล้ว！ฉันเคยพูดแล้วให้เธอลองไปสมัครดู แต่เธอก็ไม่กล้าไปสักที”

“ฉันโชคดีมากๆ！คุณไม่รู้หรอกว่าสายการบินพลเรือนจงเฟิงเข้มงวดมากแค่ไหน ฉันไม่มีความมั่นใจในตัวเองเลย！ครั้งนี้ที่สมัครเข้าไปได้ ฉันก็คิดไม่ถึงเหมือนกัน！ฉันโชคดีจริงๆ！”

โจวลี่ซือมีความสุขเหมือนเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ แม้แต่ตอนเดินก็กระโดดโลดเต้นไปมา

“วันนี้เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ เวลาของเธอกระชั้นชิดมาก พรุ่งนี้ต้องไปเมืองหลวงตั้งแต่เช้า”

โจวลี่ซือพยักหน้า“ใช่แล้ว！แต่ไม่เป็นไร！ฉันชินแล้ว！ฉันจะซื้อตั๋วเครื่องบินทันทีที่ฉันกลับถึงบ้าน！การบินพลเรือนจงเฟิง ฉันมาแล้ว！มันยอดเยี่ยมมาก！”

ใบหน้าของโจวลี่ซือเต็มไปด้วยความสุข เธอลืมถามเนี่ยเฟิงว่าเมื่อสักครู่เขาทำแบบนั้นได้ยังไง ทำไมซ่าวเจ๋ยอมคุกเข่าขอโทษ เขาทำอะไรลงไป……

ตลอดการเดินทางโจวลี่ซือได้โทรหาเพื่อนของเขาหลายครั้ง“นี่！ฉันเองโจวลี่ซือ！เธอต้องคิดไม่ถึงแน่ๆว่าฉันจะไปที่ไหน！ฉันสมัครเข้าการบินพลเรือนจงเฟิงได้แล้ว！”

เนี่ยเฟิงเห็นใบหน้าที่เศร้าหมองหลายวันนี้ของโจวลี่ซือหายไป เขาก็มีความสุขเหมือนกัน