บทที่283 การเปลี่ยนแปลงกะทันหัน

ต้องบอกว่าเย่หลังนี้เป็นคนโหดเหี้ยมจริงๆ ของเถื่อนเหล่านี้ทำให้รู้สึกขนลุกเมื่อเห็นมัน

เพราะตามจำนวนนั้นมันเยอะมาก บวกรวมกันได้เกือบห้าสิบกรัมแล้ว

ของเถื่อนห้าสิบกรัมเหรอ?

ลูกน้องอิงเกอร์ดูแล้วดูอีก จากนั้นก็ลองชิมแล้วพยักหน้า

เมื่ออิงเกอร์เห็นลูกน้องพยักหน้า ใบหน้าก็แสดงรอยยิ้มออกมา “ได้ร่วมงานกับพวกคุณนั้นมีความสุขจริงๆ”

“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ งั้นก็ขอให้คุณอิงเกอร์สดชื่นหน่อยๆ”

อิงเกอร์พยักหน้าจากนั้นเรียกคนนำการ์ดใบหนึ่งออกมา ในตอนที่กำลังจะรูดบัตร กลุ่มคนเสื้อดำก็ได้พุ่งเข้ามาและยกปืนพกขึ้นยิงอย่างไม่เลือกหน้า!

“อะไรเนี่ย! พวกแกเรียกคนมาเหรอ?”

อิงเกอร์ถูกล้อมรอบโดยบอดี้การ์ด เห็นเพียงแค่บอดี้การ์ดยกปืนพกขึ้นยิง!

เนี่ยเฟิงเป็นคนใกล้กับสินค้านั้นที่สุด ตอนนี้ถูกยัดเข้ากระเป๋าเดินทางแล้ว

เห็นเพียงแค่เนี่ยเฟิงวิ่งไปข้างหน้า เขาคว้ากระเป๋าเดินทางและวิ่งออกไปพร้อมกับหมิงอี๋หานแล้ว!

“หยุดเดี๋ยวนี้!”

“คนโง่เท่านั้นที่จะหยุด! สินค้านี้มีค่าขนาดนี้!”

เนี่ยเฟิงตะโกนและวิ่งนี้ไปโดยไม่หันหลังกลับ

เถียนเถียนรีบตามออกไป “พี่เนี่ยรอฉันด้วย!”

ชายชุดดำอยู่เหนือศีรษะเขาต่อสู้กับพวกเขา และคนอื่นไม่สามารถเข้าใกล้ไม่ได้เลย!

เถียนเถียนตามทันแล้ว แต่เพราะคนข้างบนกำลังขวางทาง ดังนั้นเธอจึงหลงทาง

อันที่จริงกลุ่มคนที่จู่ๆบุกเข้ามาไม่ใช่ใครอื่นนอกจากสมาชิกสำนักมังกรของเนี่ยเฟิง

และทั้งหมดนี้ถูกจัดเตรียมโดยเนี่ยเฟิง เพื่อดึงเย่หลังออกมา!

หลังจากที่เนี่ยเฟิงและหมิงอี๋หานพุ่งออกไป พวกเขาก็เข้าไปในรถที่เตรียมก่อนหน้านี้ และขับรถออกไป แต่ผู้คนภายในนั้นวุ่นวายอย่างมาก

ในขณะ เสียงไซเรนของตำรวจก็ดังขึ้น และพวกเขาก็ถูกยับยั้งโดยคนจากสำนักมังกร ดังนั้นจึงไม่มีทางหนีรอด

เมื่อรถตำรวจวิ่งเข้ามา สมาชิกหลายคนของสำนักมังกรเงียบ และอพยพออกจากเส้นทางที่วางแผนไว้ ดังนั้น คนที่เหลืออยู่ในโรงงานพังๆจึงเหลือเพียงคนที่มาค้าขาย

หลังจากที่เนี่ยเฟิงออกไปได้ไม่นาน เขาก็ได้รับโทรศัพท์จากถังต้าสง ถังต้าสงโทรมาอย่างกังวลว่า "ไอ้น้อง! ตอนนี้นายอยู่ที่ไหน?"

“ไอ้พี่ถังต้าสง! พี่อยากหนีใช่มั้ย!”

“ฮ่าๆ! สินค้าชุดนี้มีค่ามาก ฉันไม่จำเป็นต้องบอกนายก็น่าจะรู้เองมั้ย? ขอแค่ฉันขายสินค้าล็อตนี้ได้ ฉันก็สามารถให้เงินไหลเข้ากระเป๋าต่อเนื่องแล้ว ทำไมฉันต้องฟังนาย เพียงไม่กี่ร้อยล้านเท่านั้น”

ทันทีที่เนี่ยเฟิงพูดเช่นนี้ พูดได้ว่าถังต้าสงโมโหมาก เดิมทีสิ่งต่างๆเป็นไปด้วยดี แต่เขาไม่คิดว่าจู่ๆคนๆนี้จะปรากฏขึ้น

“อย่าพูดถึงเรื่องเหลวไหลแบบนี้เข้าใจมั้ย? ถ้าหาคนจัดการกับสินค้าพวกนี้ไม่ได้ แกก็เป็นแค่คนไร้ประโยชน์!”

“ของดีแบบนี้ ทำไมจะหาคนไม่ได้ อย่าหลอกฉันนะ!”