บทที่347 การแข่งขันคู่

เนี่ยเฟิงหัวเราะเสียงเย็น เขาจะดูสิว่าไอ้หมอนี่คิดจะทำอะไร

เนี่ยเฟิงค้นเจอที่อยู่ของสถานต่อสู้ใต้ดินแล้ว จากนั้นก็ขับรถมุ่งมายังย่านที่คึกคักที่สุดของเมืองหนานหู

สถานต่อสู้ใต้ดินนี้คิดจะหายังต้องเสียเวลาไปพักหนึ่งจริงๆ

แต่ไม่ได้ยากสำหรับเนี่ยเฟิง

เนี่ยเฟิงหาสถานต่อสู้ใต้ดินเจออย่างรวดเร็ว เพิ่งจะเดินเข้าไป เขาก็ถูกการ์ดจำได้ทันที

“ไม่ทราบว่าใช่เนี่ยเฟิงหรือเปล่า?”

ชายที่เป็นหัวหน้าคนนั้นผอมมากจนดูราวกับหนังหุ้มกระดูก หน้าตาเขาเหมือนกับโครงกระดูกเป็นอย่างมาก

เห็นเพียงเขาถูมือไปมา มองเนี่ยเฟิงพลางยิ้มตาหยี

เนี่ยเฟิงพยักหน้า “ถูกต้อง นายเป็นใคร? ทำไมถึงรู้จักฉัน?”

“อ้อ คืออย่างนี้ครับ พวกเราได้รับการไหว้วานจากคุณเฉา......”

ชายที่ผอมแห้งคนนั้นยิ้มพลางยิ้มหนังสือสัญญาฉบับหนึ่งออกมา “นี่เป็นสัญญาระหว่างความเป็นกับความตาย พวกเขาจ้างนักมวยฝีมือระดับราชาที่เก่งกาจที่สุดของเราที่นี่ไว้แล้ว ราชาอะไหลกับคุณจะต่อสู้กัน คุณมีสองทางเลือก หนึ่งคือออกไปสู้ สองคือสละสิทธิ์”

เนี่ยเฟิงหัวเราะอย่างห้ามไม่อยู่ “ฉันยังคิดว่าพวกเขาไม่กลัว คิดไม่ถึงว่าจะหลบมาอยู่ที่นี่ ฉันจะออกไปสู้ และฉันก็รู้ว่าพวกเขาจะต้องอยู่ห้องวีไอพีตรงไหนสักแห่งของที่นี่อย่างแน่นอน หลังเสร็จเรื่องนี้พวกเขาจะต้องเป็นฝ่ายมาพบฉันเอง”

“เรื่องนี้ผมก็ไม่อาจรับประกันได้”

อีกฝ่ายส่ายศีรษะ

“ตอนนี้นายไปติดต่อพวกเขา ด้วยความสามารถของเรา ฉันคิดจะหาตัวพวกเขาออกมาก็ง่ายเหมือนพลิกฝ่ามือ ให้พวกเขาไปคิดใคร่ครวญให้ดี”

ชายคนนั้นกลอกตาทีหนึ่ง ได้แต่โทรศัพท์หาท่านเทพ

ตอนนี้ท่านเทพกับเฉากวงหมิงกำลังนั่งอยู่ในห้องวีไอพี หลังท่านเทพได้ยินรายงานจากลูกน้องเขา ก็พูดยิ้มๆ ว่า “คุณเฉา คุณว่าไง?”

เฉากวงหมิงกัดกรามกรอด “ตอบรับเขา!”

“คุณเฉาบอกว่าตอบรับคุณ”

เนี่ยเฟิงประทับรอยนิ้วมือของตนเองลงในนั้นทันที “งั้นฉันรับคำท้า”

ราชาอะไหลลงสนามน้อยมาก หนนี้ยังคงสู้กับมือสมัครเล่น จึงพบเห็นได้ยาก

แม้พวกคนใหญ่คนโตจะรู้สึกว่ามือสมัครเล่นคนนั้นจะต้องแพ้อย่างน่าสงสารอย่างแน่นอน แต่พวกเขายังคงอยากจะมาชมบุคลิกอันห้าวหาญของราชาอะไหลอยู่ดี

เนี่ยเฟิงรู้ว่านี่คือสถานต่อสู้ใต้ดิน ดังนั้นทุกอย่างที่นี่จะไม่มีทางถูกเผยแพร่ออกไป

เขาไม่กังวลว่าตนเองจะถูกผู้อื่นพบ สิ่งที่เขากังวลคือการถูกพวกพี่สาวเห็นเข้า ถึงเวลาพวกเธอจะต้องกังวลมากแน่ เขาไม่อาจทำให้พวกพี่สาวเป็นห่วงได้

ตอนที่ราชาอะไหลขึ้นสังเวียน ทั่วทั้งสนามต่างคึกคักกันหมด! ทุกคนต่างส่งเสียงโห่ร้องให้ราชาอะไหล แค่คิดดูก็รู้ว่าชื่อเสียงของราชาอะไหลโด่งดังแค่ไหน

ราชาอะไหลเป็นชายรูปร่างกำยำอย่างมาก เขาผ่านสังเวียนมาร้อยครั้ง เป็นแม่ทัพไร้พ่าย ไม่เคยลิ้มรสการพ่ายแพ้เลยสักครั้ง!

“ราชาอะไหล! ราชาอะไหล!”

ณ บนที่นั่งของผู้ชม เหลยจ้านทุ่มพลังส่งเสียงเรียกออกมาอย่างเต็มที่ ในมือเขาถึงกับมีธงที่ช่วยเพิ่มอานุภาพในการเชียร์โบกสะบัดไปมาอยู่ตลอดอีกด้วย

คนที่นั่งอยู่ด้านข้างเหลยจ้านคือฝูยานหรงและกลุ่มเพื่อน ฝูยานหรงเห็นราชาอะไหลที่อยู่บนสังเวียน ก็รู้สึกร้อนระอุขึ้นมาเช่นเดียวกัน

“ราชาอะไหลคนนี้เหมือนจะไม่ได้ออกมาแข่งนานมากแล้ว”

เหลยเทียนกอดอก ใช้สายตามองราชาอะไหลอย่างพิจารณา เขาเป็นคนที่ร้ายกาจอย่างมากจริงๆ

“ใช่แล้ว ครั้งนี้สู้กับมือสมัครเล่น เลยทำให้คนรู้สึกประหลาดใจมาก เมื่อก่อนเขาไม่มีทางสู้กับมือสมัครเล่นแน่ แบบนี้จะเป็นการทำลายชื่อเสียงของเขา”

เหลยจ้านรู้สึกแปลกใจมาก และไม่รู้ว่าคู่ต่อสู้เป็นคนอย่างไรกันแน่ถึงสามารถทำให้ราชาอะไหลลงมือได้

ราชาอาไหลขึ้นสังเวียน ทำให้ผู้ชมทั้งสนามต่างคึกคักกันหมด

“ต่อไป ขอแนะนำคู่ชกมือสมัครเล่นของเรา! ขอเสียงปรบมือต้อนรับเนี่ยเฟิง!”

แม้เสียงของพิธีกรจะมีพลังดึงดูดอย่างมาก แต่พวกผู้ชมกลับไร้การตอบสนอง พวกเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเนี่ยเฟิงผู้นี้เป็นใครกันแน่

“เนี่ยเฟิง?”

เหลยจ้านกับฝูยานหรงทั้งสองคนมองสบตากัน ใจพวกเขาต่างเต้น “ตึกตัก” เพราะพวกเขาไม่รู้ว่าเนี่ยเฟิงคนนี้ใช่เนี่ยเฟิงคนที่พวกเขารู้จักหรือเปล่า......