บทที่350 บุกเข้ามาพร้อมกันเลย

แต่ที่เนี่ยเฟิงไม่ได้ฆ่าเฉากวงหมิง เป็นเพราะคนที่พวกเฉากวงหมิงทั้งครอบครัวล่วงเกินมีมากเกินไปจริงๆ เดิมที่พวกเขาก็เที่ยวใช้อำนาจบาตรใหญ่อยู่ที่นี่ ดังนั้นถึงได้กลายเป็นหนึ่งในสิบตระกูลใหญ่

เพียงแต่ตอนนี้พวกเขายิ่งร่ำรวย ยิ่งมีอำนาจ คนที่พวกเขาล่วงเกินจึงมีมากขึ้น

เฉากวงหมิงกุมมือตัวเองไว้แล้วซวนเซหนีไป ไต่ลงบันไดไปอย่างทุลักทุเล ตอนนี้ทั้งตัวเขาเลอะเลือนไปหมดแล้ว

“ปล่อยศัตรูไปแบบนี้ หรือว่าคุณคือกวนอิมกลับชาติมาเกิดใช่ไหม?”

คำพูดเจือแววถากถางดังมาจากด้านหลังของเขา เนี่ยเฟิงหันกลับไปมอง ก็เห็นชายพุงพลุ้ยคนหนึ่ง รอยยิ้มราวกับพระศรีอารย์ คนผู้นี้ไม่ใช่ใครอื่น ก็คือเจ้าของสถานต่อสู้ใต้ดิน ท่านเทพนั่นเอง

ท่านเทพเป็นผู้ที่แยกตัวมาอีกคนหนึ่งของเมืองหนานหู แน่นอนว่าเขาเป็นคนมีอิทธิพล ไม่อย่างนั้นจะมีที่ดินเล็กๆ เป็นของตัวเองอยู่ในพื้นที่ทองคำนี้ได้อย่างไร?

เมื่อกี้ท่านเทพร้อนใจมากจริงๆ แต่พอคิดดูแล้ว ที่นี่เป็นถิ่นของเขา หากมีคนมา เขาก็แค่ต้อนรับขับสู้ก็พอแล้วไม่ใช่หรือ?

มิหนำซ้ำเนี่ยเฟิงที่อยู่ตรงหน้ายังทำลายสินค้าที่เขาภูมิใจที่สุดอย่างราชาอะไหลอีก!

ราชาอะไหลเป็นแม่ทัพไร้พ่ายอยู่ในสถานต่อสู้ใต้ดินมีแฟนคลับอยู่มากมาย แฟนคลับพวกนี้ยังนำพากำไรมาให้ตั้งเท่าไหร่ เรื่องนี้ไม่จำเป็นต้องคิดด้วยซ้ำ!

อีกทั้งท่านเทพไม่เคยคิดว่าราชาอะไหลจะพ่ายแพ้มาก่อน คิดไม่ถึงว่าขนาดราชาอะไหลงัดวิชาลับออกมาสู้ก็ยังไม่อาจเอาชนะเนี่ยเฟิงได้!

“เมื่อกี้ผมได้เห็นการแข่งของคุณแล้ว คุณยอดเยี่ยมมากจริงๆ คุณไม่สนใจจะเข้าร่วมกับเราเหรอ?”

สูญเสียราชาอะไหลไปคนหนึ่ง แต่มีเนี่ยเฟิงมาอีกคนหนึ่ง หากเนี่ยเฟิงยอมเป็นคนของท่านเทพ เป็นสินค้าชิ้นต่อไปของท่านเทพ อย่างนั้นเขาจะต้องช่วยตนทำเงินได้มหาศาลอย่างแน่นอน เพราะอย่างไรนี่ก็เป็นคนที่เอาชนะแม่ทัพไร้พ่ายได้ในยกเดียว!

“ดูท่าทางคุณก็คือเจ้าของที่นี่?”

“ใช่แล้วล่ะ คนในวงการต่างเรียกผมว่าท่านเทพ คุณก็เรียกผมแบบนี้ได้”

เนี่ยเฟิงพยักหน้าอย่างถึงบางอ้อ “ที่แท้ก็ท่านเทพนี่เอง เสียมารยาทแล้วๆ”

“เป็นยังไงพ่อหนุ่ม ฉันชื่นชมคุณมาก หากคุณยอม ฉันสามารถเลี้ยงดูคุณให้เป็นราชาคนต่อไปได้!”

ตอนนี้ท่านเทพคิดแต่จะกอบโกยผลประโยชน์จากเนี่ยเฟิง

ม้าพันธุ์ดุตัวหนึ่งอย่างนี้ หากได้มาเป็นอาวุธของตัวเอง อย่างนั้นเขาก็จะมีกำลังแข็งแกร่งไม่มีใครต่อกร อย่าว่าแต่เมืองเล็กๆ อย่างหนานหูเลย ต่อให้เป็นทั้งมณฑลซานเจียง! ก็ไม่ไกลเกินเอื้อม!

ท่านเทพเห็นเนี่ยเฟิงไม่พูดอะไร ก็รีบเสริมอีกประโยคหนึ่งทันที “ไม่ว่าคุณต้องการผู้หญิงหรือเงินทองหรือตำแหน่งอำนาจ ฉันก็มอบให้คุณได้ทั้งหมด ขอเพียงคุณต้องการ ผมสามารถหามาให้คุณได้!”

“ฟังดูเหมือนกำลังชักจูงคน”

ในดวงตาเนี่ยเฟิงเต็มไปด้วยความครุ่นคิด

“ไม่ใช่ฟังดูเหมือนชักจูงคน แต่เป็นเงื่อนไขที่ฉันมอบออกมา เจ้าของสถานต่อสู้ที่อื่นๆ ไม่ให้ขนาดนี้หรอกนะ!”

ท่านเทพมั่นใจในตัวเองต่อเรื่องนี้เป็นพิเศษ เขามักจะพากลุ่มราชาของตัวเองบุกไปทำลายสถานต่อสู้ที่อื่นๆ สถานต่อสู้เหล่านั้นล้วนไม่ใช่คู่มือของเขา อีกทั้งเขายังค้นหาและรีดไถคนเก่งๆ มาจากสถานต่อสู้เหล่านั้นด้วยท่าทีที่หยาบคายเพื่อมาชุบเลี้ยงด้วยตัวเอง

คนหนุ่มสาวเก่งๆ เหล่านี้ที่เขาบ่มเพาะออกมาล้วนแล้วแต่เคยผ่านการฝึกอันเลวร้ายมาก่อน ไม่ว่าคนเหล่านี้จะยินดีหรือไม่สุดท้ายก็จะกลายเป็นสินค้าของเขาอยู่ดี

มีเพียงคนที่สามารถยืนอยู่บนเวทีมวยได้จึงจะเป็นสินค้าชั้นดี หากในกรณีที่คนเหล่านั้นไร้หนทางสู้ต่อ ท่านเทพก็จะโยนเขาทิ้งราวกับทิ้งขยะ สินค้าที่ไม่มีราคาสำหรับท่านเทพแล้วพูดได้ว่ามีประโยชน์อะไรกันล่ะ?

นักมวยที่ปลดเกษียณแล้วเหล่านั้น สุดท้ายแล้วแม้แต่ขอทานก็ยังสู้ไม่ได้