บทที่387 แผนการอีกแบบหนึ่ง

อันที่จริงเนี่ยเฟิงมีตัวเลือกอยู่แล้ว เป็นไปได้มากที่ผู้ที่จะปฏิบัติต่อเขาเช่นนี้จะถูกหลันเฟิงหลิงส่งมา ถ้าไม่ใช่หลันเฟิงหลิง ก็อาจจะเป็นพ่อของฉินเห้าหราน

ฉินเทียนกัง ผู้เป็นพ่อของฉินเห้าหรานก็เป็นคนที่ทำให้ครอบครัวของเนี่ยเฟิงเดือดร้อนในอดีต

ฉินเทียนกังถือว่าเป็นบุคคลผู้ทรงอำนาจในเมืองหยางเฉิง

ตอนนี้ความพยายามของเยี่ยนตูถูกเนี่ยเฟิงจับแขวนไว้ ทำได้แค่จัดการกับตระกูลหลันเท่านั้น

ไม่กลัวการแก้แค้นจากหลันเฟิงหลิง แม้ว่าผู้หญิงคนนี้ต้องการจะเคลื่อนไหวก็ไม่เป็นไร เพราะเนี่ยเฟิงต้องการให้พวกเขาตกอยู่ในความหวาดกลัว สำหรับเนี่ยเฟิงแล้ว คนกลุ่มนี้เปรียบเสมือนฝูงแกะที่รอถูกเชือด

มิฉะนั้น เขาคงไม่ปล่อยข่าวว่าพวกเขายังมีชีวิตอยู่ เขาแค่อยากจะปรากฏตัวต่อหน้าคนกลุ่มนี้อย่างอลังการ ทำให้พวกเขาตื่นตระหนก

การชมการแสดงตัวตลกเป็นสิ่งที่น่าสนใจอีกอย่างหนึ่ง

ไม่มีข่าวคราวเกี่ยวกับคนที่ฉินเทียนกังส่งออกมาเป็นเวลานานแล้ว เขารู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย ลูกชายเปลี่ยนไปในสภาพที่น่าสังเวชเช่นนี้ เขาจะข่มความโกรธนี้ได้อย่างไร?

ทันทีที่ฉินเทียนกังได้ทราบข่าวว่าเนี่ยเฟิงยังมีชีวิตอยู่ เขาก็ทำการตรวจสอบเนี่ยเฟิงทันที แต่ข้อมูลที่ค้นหามาได้นั้นมีน้อยมาก เนื่องจากหลันเฟิงหลิงจงใจปกปิดข้อมูลไว้เป็นจำนวนมาก บวกกับเอกลักษณ์พิเศษของเนี่ยเฟิง เขามักจะทำสิ่งต่างๆ อย่างไม่มีออมมือ จึงมีเพียงไม่กี่คนที่รู้เรื่องนี้

จุดประสงค์ของหลันเฟิงหลิงนั้นเรียบง่ายมาก เขาต้องการยืมมือผู้อื่นฆ่าเนี่ยเฟิง เพื่อให้ผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับคดีร้ายแรงครั้งนั้นถูกตีแสกหน้า แน่นอนว่าพวกเขาจะต้องหวาดกลัว ท้ายที่สุดพวกเขาล้วนเป็นผู้ที่มีหน้ามีตา ถ้าเรื่องในอดีตถูกสอบสวนขึ้นมา พวกเขาคิดติดร่างแหกันทั้งหมด

จะให้พวกเขาละทิ้งสถานะชนชั้นสูงและทุกสิ่งที่พวกเขามีในตอนนี้ได้อย่างไร?

ดังนั้นแม้ว่าหลันเฟิงหลิงจะไม่พูดเอง คนพวกนี้ก็จะพยายามฆ่าเนี่ยเฟิงอย่างถึงที่สุด

ตอนนี้เนี่ยเฟิงสืบเรื่องหลันเฟิงหลิงได้แล้ว หลันเฟิงหลิงเป็นผู้วางแผนก่อกรรมทำชั่วในครั้งนี้ เธอเฉลียวฉลาดที่สุดในทีม ส่วนคนอื่นๆ ก็เป็นมือสังหารที่รับมีดมา

แน่นอนว่าหลันเฟิงหลิงไม่ได้โง่เขลาที่จะต่อสู้กับสำนักมังกรทั้งหมดด้วยตัวคนเดียว เพราะอีกฝ่ายคือราชามังกรแห่งสำนักมังกร ดังนั้นเธอจึงไม่ต้องการออกหน้าออกตา ปล่อยให้พวกโง่ที่อยู่ข้างหน้าบุกขึ้นไป และตอนนี้หลันเฟิงหลิงก็มีแผนอื่นของตัวเองแล้ว

ตอนนี้เนี่ยเฟิงต้องตกเป็นเป้าหมายของผู้คนของคนของตัวเองแล้ว มิฉะนั้นเขาคงไม่ได้เปิดเผยตัวตนกับน้องสาวของตัวเอง เพียงเพื่อทดสอบว่าเขาคือจอมบงการที่อยู่เบื้องหลังหรือไม่

ด้วยด่านเข้าออกแต่ละชั้น มันเป็นเรื่องยากสำหรับหลันเฟิงหลิงที่จะหลบหนี ดังนั้นหลันเฟิงหลิงจึงส่งข้อความนี้ไปยังคนอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับคดีร้ายแรงครั้งนี้ พวกเขารู้สึกเป็นกังวลมาก

หลังจากเกิดความโกลาหลขึ้น หลันเฟิงหลิงก็สามารถใช้โอกาสหนีเพื่อหลบหนีและวางแผนอีกครั้ง ถ้าโชคดี ก็อาจจะได้ฆ่าเนี่ยเฟิงไปเลย

ไม่รู้ว่าหากไม่อยู่ภายใต้สถานการณ์ที่ยากลำบากเช่นนี้ คนเหล่านี้จะมีความสามารถเช่นนี้หรือไม่

ฉินเทียนกังมองไปยังลูกชายที่บ้าคลั่งของเขา รู้สึกราวกับมีมีดปักลงกลางใจ ยิ่งคิดก็ยิ่งโกรธ ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าไม่อาจปล่อยเนี่ยเฟิงไปได้!

เพียงแต่คนที่เขาส่งออกไปเปรียบเหมือนก้อนหินที่จมลงไปในทะเล ไม่มีข่าวคราวใดๆ อีก ไม่รู้ว่าเชื่อถือได้หรือไม่

ฉินเทียนกังขบฟันแน่น ตัดสินใจที่จะต่อสู้กับเจ้าเด็กเปรตผู้นี้ตัวต่อตัว

อาณาเขตของฉินเทียนกังอยู่ในเมืองหยางเฉิง ตอนนั้นเขายังเป็นหนึ่งในผู้ร่วมงานของตระกูลเนี่ย ยิ่งไปกว่านั้นพ่อของเนี่ยเฟิงไว้วางใจฉินเทียนกังมาก เพราะพวกเขาได้จัดตั้งองค์กรการกุศลเพื่อคนพิการด้วยกัน

ฉินเทียนกังภายนอกเป็นสุภาพบุรุษ แต่แท้ที่จริงแล้วเขาเป็นคนโลภมากอย่างไร้ขอบเขต เขาใช้คนพิการเป็นนักแสดงผาดโผนเพื่อเพิ่มผลกำไรจำนวนมากให้กับบริษัทของเขา แต่ทั้งหมดนี้ก็ทำอย่างคลุมเครือมาก เพื่อสร้างความมั่นคงให้กับพ่อของเนี่ยเฟิง

ต่อมาพ่อของเนี่ยเฟิงรู้เรื่องนี้เขา จึงปรึกษากับฉินเทียนกัง เขาประกาศกร้าวว่าเขาจะเปิดเผยทุกสิ่งที่ฉินเทียนกังทำ ฉินเทียนกังย่อมรู้สึกกระสับกระส่าย อย่างไรธุรกิจของเขาก็กำลังเฟื่องฟู ถ้าเขาถูกเปิดโปงโดยพ่อของเนี่ยเฟิง ภาพลักษณ์ที่ดีของเขาจะอันตรธานหายไป