บทที่402 แนวคิดเหมือนกัน

กล่าวอีกนัยหนึ่ง เมื่อทหารเหล่านี้ได้รับการฝึกฝนมาในระดับหนึ่งแล้ว เนี่ยเฟิงจะฝึกสอนพวกเขาต่อไป จะต้องทำให้พวกเขาเลิกความเคยชินในกองทัพ ให้พวกเขาปรับตัวให้เข้ากับสังคมการแข่งขันอันโหดร้ายนี้ พวกเขาถึงจะรู้ว่าการมีชีวิตอยู่คืออะไร

เนี่ยเฟิงชัดเจนมากว่าบุคคลเช่นนี้คือสิ่งที่หน่วยเหนือต้องการ

แม้ว่าคืนนั้นเนี่ยเฟิงจะนอนดึกไปหน่อย แต่วันถัดมาเขาก็ยังตื่นแต่เช้า และเตรียมอาหารเช้าให้พี่สาวของเขาอย่างเรียบร้อย

การเสียชีวิตของฉินเทียนกังทำให้เกิดความโกลาหลครั้งใหญ่ และเนื่องจากเรื่องการทุจริตของหน่วยงานการกุศล จึงทำให้ได้รับความสนใจเป็นอย่างมาก ในเวลาเพียงไม่กี่วัน บริษัทที่ฉินเทียนกังก่อตั้งได้พังทลายย่อยยับ

เดิมทีการตายของฉินเทียนกังไม่ใช่เรื่องใหญ่ เพราะมีสุนัขรับใช้นับไม่ถ้วนอยู่เบื้องหลังฉินเทียนกัง คนเหล่านี้กำลังจ้องเขมือบอย่างละโมบ และการตายของฉินเทียนกังก็เป็นความต้องการของพวกเขา

หลังจากการตายของฉินเทียนกัง ลูกชายของเขาเสียสติไปอีก ไม่มีใครที่จะสืบทอดบริษัทได้ เหลือเพียงภรรยาของเขาที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย ภรรยาของเขาทำอะไรไม่เป็นสักอย่าง นอกจากมองดูบริษัทถูกแย่งกันรุมทึ้งตาปริบๆ ซึ่งเดิมทีก็ควรจะเป็นเช่นนี้

แต่ในช่วงเวลาสั้นๆ นี้ หลังจากที่มูลนิธิการกุศลเพื่อคนพิการเปิดเผยการตายของเนี่ยเฟิงออกไปแล้ว ฉินเทียนกังก็ยิ่งบีบคั้นพวกเขามากขึ้นเรื่อยๆ อาศัยพวกเขาเพื่อสร้างความเห็นอกเห็นใจจากสังคมและรวบรวมเงินจำนวนมาก หลังจากที่เรื่องอื้อฉาวดังกล่าวถูกเปิดเผย จะไม่มีใครเชื่อถือบริษัทของพวกเขาได้อีก?

จากการเติมเชื้อไฟของเนี่ยเฟิง บริษัทของพวกเขาไม่เพียงแต่ล่มสลาย แต่ยังติดหนี้อีกเป็นจำนวนมาก ส่วนหน่วยงานการกุศลแห่งนั้นก็ไม่มีใครดูแลจัดการได้

เรื่องนี้ผ่านไปหลายวันแล้ว แต่ความร้อนแรงก็ยังไม่ลดลง ดูท่าทางหน่วยงานการกุศลมากมายกำลังสั่นคลอน เพราะหากประชาชนมองเห็นแล้ว พวกเขาก็ไม่สามารถหนีพ้นแรงกดดันจากการวิพากษ์วิจารณ์ของประชาชนได้อย่างแน่นอน

นี่คือผลลัพธ์ที่เนี่ยเฟิงกำลังต้องการ ในเวลานี้ไม่มีใครจัดการดูแลหน่วยงานการกุศลเพื่อคนพิการ เนี่ยเฟิงโทรศัพท์หาฝูหลังตง

“เสี่ยวเฟิง ผมได้ยินมาว่าฉินเทียนกังและบริษัทของเขากำลังจะเจ๊ง ครั้งนี้คุณโทรหาผมเพื่อคุยเรื่องสานต่อหน่วยงานการกุศลเพื่อคนพิการใช่ไหม?”

ฝูหลังตงฉลาดมากจริงๆ เนี่ยเฟิงยังไม่ทันพูดอะไร เขาก็รู้แล้วว่าเนี่ยเฟิงต้องการทำอะไร

“ปู่ฝู นี่คือสิ่งที่ผมกำลังคิดพอดี พ่อของผมตั้งหน่วยงานการกุศลขึ้นมาเพื่อให้คนเหล่านั้นได้รับความช่วยเหลือที่ดีขึ้น ตอนนี้กลุ่มคนที่ดูแลจัดการหน่วยงานการกุศลเพื่อคนพิการไม่อยู่แล้ว ผมคิดว่า ผมสามารถรับช่วงต่อได้”

“คุณใจบุญเหมือนพ่อจริงๆ แตผมก็ยังรู้สึกไม่ค่อยวางใจที่จะปล่อยให้คุณไปคนเดียว ให้หรงหรงไปกับคุณไม่ดีกว่าเหรอ?”

“ไม่เป็นไร จะว่าไปแล้ว เมืองของพวกคุณสองคนก็ไม่ได้อยู่ใกล้ๆ ช่วงนี้เป็นช่วงเวลาสอบพอดี ถ้าให้ฝูยานหรงไปกับผมจะทำให้เธอเสียเวลา”

เนี่ยเฟิงวางแผนจะไปด้วยตัวเองอยู่แล้ว

“ถ้าอย่างนั้น หากมีอะไรให้ทางผมรับใช้ ก็บอกมาได้เต็มที่!”

“ผมไม่ต้องการที่จะเปิดเผยตัวตน เพราะคุณก็รู้ว่าตัวตนของผมนั้นเป็นเรื่องอ่อนไหวมาก ดังนั้นเมื่อถึงตอนนั้นพิพิธภัณฑ์ส่วนตัวอาจกลายเป็นข้ออ้างของผม”

นี่คือเรื่องที่เนี่ยเฟิงต้องการจะบอกฝูหลังตง

“ผมยังนึกว่าเรื่องอะไร มันเป็นของของคุณอยู่แล้ว เอาไปใช้ได้ตามสบายเลย!”

ฝูหลังตงระเบิดหัวเราะออกมา

ตั้งแต่รู้ว่าเนี่ยเฟิงกลับมา ฝูหลังตงก็ไม่เคยนัดดูตัวให้ฝูยานหรงเลย เพราะเขารู้ว่าถ้ามีเนี่ยเฟิงอยู่จะไม่มีใครทำร้ายฝูยานหรงได้

ในเวลานั้นฝูหลังตงก็ต้องการหาคนมาปกป้องฝูยานหรง อย่างไรเขาก็แก่แล้ว ปกป้องฝูยานหรงต่อไปได้อีกไม่นาน

การตายของพ่อแม่ของฝูยานหรงเป็นเรื่องแปลกมาก เป็นการยากที่จะรับประกันว่าคนเหล่านั้นจะยังลงมือกับฝูยานหรง