ตอนที่ 727 ช่วยเสี้ยฮ่าวหรานได้สำเร็จ

ตอนที่ 727 ช่วยเสี้ยฮ่าวหรานได้สำเร็จ

ซือถูเย้นถามอย่างสงสัยว่า “เขาพูดถึงเสี้ยฮ่าวหรานใช่ไหม? เสี้ยฮ่าวหรานเป็นอะไรไป?”

เดิมทีฮ่องเต้อยากจะปิดบัง แต่เสี้ยฮ่าวหรานสำคัญกับเขามาก ถ้าเกิดอะไรขึ้น เขาก็ต้องรีบพาหมอหลวงไปดู

ดังนั้น ก็เลยไม่สนใจอะไร รีบบอกว่า “เตรียมเกี้ยว！”

ซือถูเย้นและอ๋องเหลียงอ๋องเย่มองตากัน แล้วก็ตามไป

อ๋องอานชินก็ลุกขึ้นตามไป ตอนนี้ตันชิงเสี้ยนจู่อยู่ที่ตำหนักซีเวย เขาต้องการเจอนาง

เนื่องจากเสี้ยฮ่าวหรานเป็นน้องภรรยาของซือถูเย้น ฮ่องเต้จะห้ามซือถูเย้นไปด้วยไม่ได้

แต่ว่า เนื่องจากมีฉินโจวอยู่ เขาก็เลยสั่งให้อ๋องเย่และอ๋องเหลียงคอยดูแลแขก เขาไปครู่เดียว

ในใจเขารีบมาก ก็เลยไม่ได้คิดว่าทำไมเสี้ยฮ่าวหรานถึงเกิดเรื่องได้ ตอนที่เสด็จ เขาสั่งการว่า “ไปตามหมอหลวงมา หมอทั้งหมดเลย ไปเรียกมาให้หมด”

มีกลุ่มมาถึงตำหนักซีเวย ก็ได้ยินเสียงตันชิงเสี้ยนจู่ร้องไห้ ในใจฮ่องเต้ก็นิ่ง แล้วพูดว่า “ไปเรียกจาวกุ้ยเฟยมาด้วย”

“รับด้วยเกล้า！” ลู่กงกงรีบไปเชิญ

เข้าไปยังห้องนอนของเสี้ยฮ่าวหราน ก็เห็นตันชิงเสี้ยนจู่ร้องไห้จนตาบวม เสี้ยฮ่าวหรานนอนอยู่บนเตียง หลับตา ไม่มีลำหายใจ บนปากมีรอยเช็ดเลือด ข้างเตียงมีกองเลือด

หลี่ซ่วยหยุ่นเห็นฮ่องเต้เข้ามา ก็ร้องไห้คุกเข่าลง “ฮ่องเต้ ต้องช่วยเสี้ยฮ่าวหรานนะ”

ฮ่องเต้เห็นนางร้องไห้ ก็นิ่งไป แล้วก็ปากสั่นจะพูดอะไรบางอย่าง เขาเดินเข้าไป ใบหน้าเสี้ยฮ่าวหรานซีดเซียวไม่มีเลือดไหลเวียน

“หมอหลวงล่ะ? อยู่ไหน?” ฮ่องเต้ตะโกนเรียก ในใจก็สับสนมาก

หมอหลวงเกือบจะโดนทหารแบกเข้ามา หมอมากันทั้งหมดพอเข้ามาดู ก็หน้าเสียกันหมด

ใต้เท้าหย้วนพ่านรายงานว่า “ฝ่าบาท เสี้ยฮ่าวหรานไม่มีลมหายใจแล้ว”

หลี่ซ่วยหยุ่นได้ยินดังนั้น ก็ร้องไห้หนักเข้าไปอีก

ฮ่องเต้หน้ากระตุก แล้วก็โกรธมาก “พวกไร้ประโยชน์ ตอนแรกพวกเจ้าบอกว่าไม่เป็นอะไรไม่ใช่หรือ? แล้วทำไมถึงเป็นแบบนี้?”

“คือ คือว่า ก่อนหน้านี้เสี้ยฮ่าวหรานแค่เสียเลือดมากเท่านั้น พักผ่อนก็หายแล้ว และชีพจรก็บอกว่าไม่มีอาการอะไร ไม่นึกว่า.....” ใต้เท้าหย้วนพ่านเหงื่อตก เขาพูดเสียงเบาภายใต้ความโกรธของฮ่องเต้

ซุนฟางเอ้อร์รีบเข้ามา แล้วเดินเข้าไปดู แล้วก็หน้าเสีย “ทำไมถึงเป็นเช่นนี้?”

นงเอามือลูบหน้าของเสี้ยฮ่าวหราน แล้วก็ชีพจร แล้วก็ตกใจมาก “คุณพระช่วย ฝ่าบาท รีบตามอ๋องเย่มาเร็ว”

“อ๋องเย่งั้นหรือ?” ฮ่องเต้สงสัย

ซุนฟางเอ้อร์กล่าว “มีแต่อ๋องเย่ที่จะสามารถตามหาอ๋องอานหรานได้”

อ๋องอานหรานมีวิชาการแพทย์สูงส่ง ช่วยคนตายให้ฟื้นได้

ฮ่องเต้ก็ตั้งสติได้ แล้วรีบสั่งการ “ไปเชิญอ๋องเย่มา”

ทางฝั่งนั้น อ๋องอานชินกำลังพยุงหลี่ซ่วยหยุ่น หลี่ซ่วยหยุ่นก็ร้องไห้เสียใจอย่างหนัก

อ๋องเย่ก็รีบมาถึง

“น้องเก้า ตอนนี้อ๋องอานหรานอยู่ที่ไหน? ไปเชิญเขาเข้าวังมาได้ไหม?” ฮ่องเต้ถามด้วยน้ำเสียงกังวล

“เรียนฝ่าบาท ตอนนี้อ๋องอานหรานอยู่ที่โดยหาน ถ้าจะไปเชิญ มันต้องใช้เวลา ไม่สู้พาเสี้ยฮ่าวหรานไปหาเขาเลยดีกว่า บางทีอาจจะยื้อชีวิตไว้ได้” อ๋องเย่กล่าว

ฮ่องเต้ก็ลังเล “ส่งไปที่โดยหานหรือ?”

“ใช่แล้ว อ๋องอานหรานมีวิชาช่วยคนตายให้ฟื้น แต่ว่า ก็ต้องมีขั้นตอนมากมายเคยได้ยินมาว่า ห้ามเกิน6ชั่วยาม ไม่เช่นนั้น เทวดาก็ช่วยไม่ได้”

“ถ้าจะขึ้นโดยหาน รีบควบม้าไป แล้วก็ให้ทหารฝีมือดีส่งขึ้นเขาไป น่าจะทัน” ซือถูเย้นกล่าว