ตอนที่ 728 แลกเปลี่ยนข้อตกลง

ตอนที่ 728 แลกเปลี่ยนข้อตกลง

งานเลี้ยงยังดำเนินต่อไป แต่ฮ่องเต้ไม่มีอารมณ์แล้ว

ถ้าเสี้ยฮ่าวหรานตายไปจริงๆ เขาก็รู้ตัวว่าตนเองก็อยู่ได้อีกไม่นาน

ซุนฟางเอ้อร์เคยบอกว่า พิษไสยศาสตร์จะกัดกินร่าง ถึงแม้พิษไสยศาสตร์จะช่วยรักษาโรคของเขา แต่สุดท้ายแล้วก็ต้องตายด้วยพิษไสยศาสตร์

ขุนนางที่ไม่รู้ความจริง เห็นฮ่องเต้ไม่สบายใจที่น้องชายของหลีโม่เสียชีวิต ก็แปลกใจ

ต่อให้ฮ่องเต้จะเห็นความสำคัญของพระชายาอ๋องซื่อเจิ้งมากเพียงใด แต่ก็คงไม่ต้องเสียใจ เพราะน้องชายของนางเสีย

ดื่มอีกไม่กี่แก้ว ฮ่องเต้ก็บอกร่างกายไม่ค่อยดี แล้วก็ขอตัวกลับก่อน

หลังจากฮ่องเต้ไป งานเลี้ยงก็เลิกรากันไป

เซียวเซียวก็รีบลุก แล้วเดินออกจากตำหนักว่านโซ่ว

ซือถูเย้นตามหลังมา พูดว่า “ซือถูจิ้งอยู่ในจวนข้า”

เซียวเซียวจ้องมอง “ทำไมอยู่ที่จวนเจ้า?”

“เกิดเรื่องกับหลีโม่” ซือถูเย้นก้มหน้า “ไปเถอะ เดี๋ยวจะเล่าระหว่างทาง”

“อ๋องอานชินเล่า?” เซียวเซียวถาม

“เขาอยู่ที่ตำหนักซีเวย” ซือถูเย้นพูดเพิ่ม “ตอนที่ฮ่องเต้ไป เขาก็เดินตามไป น่าจะไปตำหนักซีเวย”

จากกันหลายเดือน คงคิดถึงกัน น่าจะยังไม่หายคิดถึง

“ฮ่องเต้ คงจะไม่อยากพบเขา” เซียวโธ่กล่าว

เซียวเซียวมองเซียวโธ่ ใช้สายตาโหด

เซียวโธ่กลัวพี่ชายคนนี้ตลอก แล้วยังมาเห็นสายตาโหดอีก ในหัวก็เลยตกใจ ว่าตนเองทำอะไรผิดไป? ก็ไม่มีนะ ไม่ได้ไปแอบมองสาวอาบน้ำ ไม่ได้ลักขโมยอะไรที่ไหน ดังนั้น เขาก็นั่งตัวตรงขึ้นยืดอก

เซียวเซียวบอกว่า “ทำไมเจ้าไม่ตามไปที่โดยหาน อยู่ที่นี่ทำอะไร?”

เซียวโธ่ตอบ “อ๋องเย่มีคนมากมาย”

“เจ้าก็ควรตามไป กองทหารอาจจะฟังคำเจ้าบ้าง” เซียวเซียวกล่าว

“ข้าจะไปเดี๋ยวนี้” เซียวโธ่ก็พุ่งออกไป

ทั้งสองคนกำลังจะหันหลัง ก็เห็นฉินโจวตามมา ข้างๆ ฉินโจวมีจิ่งผู้หน้านิ่งอยู่ด้วย

“ท่านอ๋อง กลับจวนหรือ?” ฉินโจวถาม

“ใช่แล้ว อ๋องอิงจุ้น” ซือถูเย้นก็รู้ว่านางต้องการทำอะไร

“ไปด้วยกันไหม?” ฉินโจวถาม แต่น้ำเสียงไม่ให้ปฏิเสธ

เซียวเซียวดึงคิ้วสูง “แม่ทัพใหญ่ฉินหรือ?”

“แม่ทัพเซียว ได้ยินชื่อเสียงมานาน” ฉินโจวจ้องมองทหารคนนี้ เห็นเขาหน่วยก้านดี น่าจะมีผลงานไม่เบา

“ยินดีที่ได้พบ” เซียวเซียวกล่าว

“ได้พบแล้ว ก็ไปได้แล้ว” ซือถูเย้นเดินนำออกไป

แล้วก็เดินทางไปจวนอ๋อง

ซือถูจิ้งก็เฝ้าอยู่ข้างๆ หลีโม่ หลังจากซือถูเย้นไป หลีโม่ก็เริ่มฝันร้ายอีก เหงื่อไหลตลอด พะวงตลอด กำมือแน่น

ซือถูจิ้งอยากจะป้อนยา แต่ครั้งนี้ป้อนไม่ได้ ป้อนไปก็บ้วนออกมา

“จะทำอย่างไรดี?” ซือถูจิ้งน้ำตาไหล แล้วมองหูฮวนซี

หูฮวนซีเป็นคนหัวดี แต่ครั้งนี้ กลับคิดไม่ออกเลย

นางก็นั่งข้างเตียง แล้วฟังหลีโม่พึมพำ คนอื่นอาจจะฟังไม่รู้เรื่อง แต่นางฟังรู้เรื่อง

นอกจากจะบ่นถึงไอ้เจ็ดแล้ว ยังมีเรื่องราวในอดีตด้วย

“พระเกจิชื้อดังก็ยังช่วยอะไรไม่ได้ โหรวเหยา เจ้ามีวิธีอะไรไหม?” หูฮวนซีถาม

“ถ้ามีวิธี ข้าก็ใช้นานแล้ว” โหรวเหยานั่งลง แล้วก็เหนื่อยใจ

เย็นเอ๋อร์รีบเดินเข้ามารายงาน “องค์หญิง ท่านอ๋องกลับมาแล้ว แม่ทัพใหญ่ก็กลับมาด้วย”

ซือถูจิ้งเงยหน้า เห็นเย็นเอ๋อร์หน้าแดง แล้วก็มองหน้านาง

ทุกคนรู้ว่านางคิดอะไร ก็เลยใช้สายตาให้กำลังใจ

ทุกคนก็เป็นห่วงหลีโม่ แต่ก็ดีใจกับนางด้วย