บทที่ 1

‘การผ่าตัดครั้งนี้ใช้เงินค่อนข้างเยอะ อันดาสู้ค่าใช้จ่ายไหวใช่ไหม’

‘ไหวค่ะป้า เพื่อแม่… อันดาไหวอยู่แล้ว’

“ถอดเสื้อผ้าแล้วขึ้นไปนอนอ้าขาให้ฉันบนเตียง”

น้ำเสียงทุ้มต่ำเจือเสน่ห์เอื้อนบอกข้างใบหู พลันทำไรขนอ่อนบนร่างกายลุกซู่ตามไปด้วย เธอหลับตาลงแล้วสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด มือเลื่อนขึ้นเริ่มปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเองออกอย่างที่ผู้ชายคนนั้นออกคำสั่ง

ไฟสลัวของห้องบวกกับกลิ่นน้ำหอมราคาแพงจากผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างหลัง ทำหัวใจเธอเต้นแรงไม่เป็นส่ำ เตียงที่ตั้งตระหง่านตรงหน้า…

เป็นสิ่งที่เธอต้องใช้ร่างกายเพื่อแลกกับ ‘เงิน’ จากผู้ชายคนนี้

มันอาจดูไร้ค่าที่เอาร่างกายเข้าแลกเงิน ทว่าเธอไม่มีทางเลือกมากพอขนาดนั้น เคยบอกกับตัวเองว่าเป็นตายร้ายดียังไงจะไม่มีวันทำแบบนี้ สุดท้ายดันกลืนน้ำลายตัวเอง

แววตาคมเข้มมองเรือนร่างขาวผุดผ่องเป็นประกาย ความสวยงามแย้มบานเข้ามาในนัยน์ตาดำขลับ เลื่อนสายตาไปมองใบหน้าสวยหวานแดงระเรื่อที่เบือนไปทางอื่น

“ครั้งแรกของเธอ?”

“ชะ…ใช่” และคงเป็นครั้งสุดท้ายที่เธอจะทำเรื่องพวกนี้

มุมปากหยักได้รูปหักโค้งขึ้น มือหนาปลดปมผ้าขนหนูที่พันรอบเอวสอบออกเผยให้เห็นแก่นกายขนาดใหญ่ มันกำลังผงาดท่ามกลางสายตาหญิงสาว

เธอมองสิ่งนั้นด้วยหัวใจที่เต้นรัว ของผู้ชายคนนั้นมีขนาดใหญ่มาก ใหญ่เท่าๆแขนเธอได้เลยมั้ง ตอนแรกมีแรงกล้าทำอะไรพวกนี้ พอมาตอนนี้กลับเริ่มกลัวขึ้นมาแล้ว

‘รามิล’ หยิบถุงยางอนามัยขึ้นมาแล้วใช้ปากฉีกอย่างชำนาญ สายตาคู่นั้นมองคนบนเตียงไม่ละไปไหน ไม่ได้ตื่นเต้นกับร่างกายผู้หญิงเท่าไรนัก ตอนนี้มันมีเพียงความต้องการในการนำทางเท่านั้น

สวบบ!

“อื้ออ!!” หญิงสาวกัดฟันแน่นพร้อมกับส่งเสียงร้องในลำคอ เพียงแค่แก่นกายขนาดใหญ่สอดใส่เข้ามาก็รู้สึกถึงความเจ็บปวดที่วิ่งปราดเข้ามาเล่นงาน

ดวงตาคู่สวยถูกโอบอุ้มไว้ด้วยคราบน้ำตา

ทั้งเจ็บและละอายใจกับสิ่งที่ตัวเองทำ…

ปึก! ปึก! ปึก!

“อึก! จะ…เจ็บ”

“อืมม นี่แค่เริ่มต้นเองนะ” คุณหมอหนุ่มรวบมือเล็กที่กำลังใช้ดันหน้าท้องแกร่งไปไว้เหนือศีรษะด้วยมือเพียงข้างเดียว

แก่นกายขนาดใหญ่ตอกอัดใส่ร่องรักคับแคบอย่างป่าเถื่อน แม้เป็นครั้งแรกทว่าก็ไม่อ่อนโยนกับคนใต้ร่าง

แรงกระแทกรุนแรงทำร่างบางโยกคลอนตาม ท่อนเอ็นแข็งขึงเสียดสีไปมากับโพรงเนื้ออุ่นชื้นจนแดงเถือก ลำของมันอาบชโลมด้วยน้ำสีในและเลือดบริสุทธิ์

ปึก! ปึก! ปึก!

ป่าเถื่อนจริงๆ

เธอนอนกัดกลีบปากล่างเพื่อระบายความรู้สึกต่างๆที่กำลังประเดประดังเข้ามาเล่นงาน บางทีเผลอหลุดเสียงครางจนอีกฝ่ายยิ้มพอใจ เขาปล่อยมือเธอเป็นอิสระ หากแต่เลื่อนลงมากุมลำคอแทน

“ครางอีกสิ ฉันชอบเสียงครางของเธอ”

“มะ…ไม่อึก!” เธอเกือบหลุดเสียงคราง เขาผ่อนความเร็วลงเปลี่ยนเป็นบดท่อนเอ็นเข้ามาเน้นๆ และลึกมากด้วยเช่นกัน

ทรมานเหลือเกิน…