บทที่ 2

‘อึก! ระ…แรงเกินไป’

‘เธอได้เงิน ฉันได้เล่นสนุกกับร่างกายของเธอ ไม่มีใครเสียเปรียบหรือว่าได้เปรียบ’

เธอไม่เคยลืมเรื่องที่เกิดขึ้นในคืนนั้น สัมผัส คำพูดที่ชวนหลอกล่อให้เกิดอารมณ์ ผู้ชายคนนั้นหน้าตาดีใช่ย่อยแถมยังมีเสน่ห์เหลือล้น

ภายนอกดูเหมือนผู้ชายอบอุ่นหากแต่ในความเป็นจริง…ดูอันตรายไม่ใช่น้อย

คืนนั้นแค่ไปดื่มเป็นเพื่อนที่ห้องกับเขาสองต่อสอง ก่อนจะดีลทุกอย่างผู้ชายคนนั้นรับได้ทุกข้อเสนอ สุดท้ายดันมาขอมีเซ็กซ์ด้วย ตอนนั้นปฏิเสธเสียงแข็งแล้วยังเกือบทำเรื่องไม่คาดฝันกับเขาแล้วด้วย

‘อยากได้เท่าไร’

ใช่… เพราะประโยคนั้นประโยคเดียวเลย บวกกับนาทีนั้นกำลังหาเงินเพื่อไปจ่ายค่ารักษาพยาบาลของแม่ เลยยอมมีเซ็กซ์กับเขาเพื่อแลกกับ ‘เงิน’

เพราะเขารวยและยินดีที่จะจ่าย เธอเลยยอมให้ในสิ่งที่เขาต้องการอย่างเต็มใจ

“สรุปแล้วคืนนั้นแกกับเขาคุณคนรวยคนนั้นยังไง?”

“แค่ดื่มกัน” เธอตอบกลับ เอแคลร์ เพื่อนสนิทในที่ทำงานที่เป็นสาวประเภทสอง เป็นสาวประเภทสองที่เหมือนผู้หญิงมาก สวยจนคนแยกคิดว่าเป็นผู้หญิง

“หราาา” เคแคลร์เบะปาก

“มองจากดาวอังคารก็รู้แล้วว่ามันจบยังไง”

“แกอย่าบอกใครได้ไหม” เธอไม่อยากให้ใครรู้เรื่องนี้

เรื่องคืนนั้นมันจบลงไปแล้ว และอยากให้มันจบลงแค่นั้นพอ ไม่อยากให้มีใครเอามาพูดถึงเพื่อตอกย้ำในสิ่งที่เธอทำลงไป

เคยบอกกับตัวเองว่าจะไม่เอาร่างกายเข้าแลกเงินอย่างเด็ดขาด แต่ดันพลาดท่ากลืนน้ำลายตัวเอง

“ฉันไม่บอกใครหรอก แต่ถามได้ไหม ทำไมจู่ๆแกถึงยอมนอนกับเขา”

“ฉันต้องการเงิน”

“เห็นแกทำงานหนักมาทั้งเดือนยังไม่ได้พัก พักผ่อนบ้างนะอันดา เป็นห่วง”

“ขอบใจนะเอแคลร์ แต่ฉันยังไหว” เธอพูดแล้วเผยยิ้มให้เอแคลร์สบายใจ

“แกน่ะชอบยิ้มเหมือนยังไหว ทั้งที่ในความเป็นจริงแกกำลังไม่ไหว”

“ตอนนี้ฉันยังไหวจริงๆ”

“ไหวก็ไหว แต่ถ้าวันไหนเหนื่อยหรือไม่ไหวแล้วก็หยุดพักด้วยละ”

อันดาพยักหน้าให้เอแคลร์ด้วยรอยยิ้ม

ครืด ครืด

เธอหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกงยีนขาสั้นหลังจากมันส่งเสียงแผดร้องดังและสั่นขึ้นมา มองเบอร์ของปลายสายแล้วกดรับอย่างไม่ลังเล

“คะพี่แซมมี่”

(คืนนี้ว่างไหมคนสวย)

“ว่างค่ะพี่แซมมี่”