บทที่ 106

เธอถูกตระกูลเฟิงขังไว้ในห้องและมีคนแปลกหน้าอยู่ในห้อง เขาเป็น... คนโง่ของตระกูลเฟิง

หลิง อี้หราน พยายามอย่างเต็มที่ที่จะตั้งสติ เธอต้องหนีไม่ว่ายังไงก็ตาม!

แต่ตอนนี้เธออยู่ในสภาพเช่นนั้นมันก็ยากสำหรับเธอที่จะลุกขึ้นยืน เธอจะหนีไปได้อย่างไร? เมื่อลุงของเธออุ้ม เธอแอบพยายามโทรหาใครสักคนเพื่อขอความช่วยเหลือ แต่โทรศัพท์ของเธอก็ถูกแย่งไป

โอกาสที่เธอจะหนีก็หายไปหมดแล้ว!

ทำไม? ทำไมเธอถึงโทรหาจินก่อน? เห็นได้ชัดว่าจินอยู่ในเมืองเฉินและไม่สามารถช่วยเหลือเธอได้เลย

นอกจากนี้จินจะทำอะไรได้บ้าง? บางทีเธอควรโทรหาเหลียนอี เพราะเธอน่าจะมีประโยชน์มากกว่านี้หรือโทรแจ้งตำรวจโดยตรง...

ราวกับว่าเธอเริ่มพึ่งพาจินโดยที่ไม่รู้ตัว

การมองเห็นของเธอพร่ามัว ชายแปลกหน้ายิ้มเยาะและรีบไปหาเธอ เธอทำได้เพียงพยายามอย่างเต็มที่ที่จะหลบหนี แต่เธอก็ไม่สามารถหลีกเลี่ยงร่างนั้นได้

นอกห้อง ครอบครัวเฟิงและลู่กำลังคำนวณบัญชีอย่างมีความสุขอยู่พักหนึ่ง

ลุงของหลิง อี้หรานกล่าวว่า "ผู้อาวุโสเฟิน เราพาเธอมาให้คุณแล้ว 300,000 คุณไม่สามารถกลับคำพูดของคุณได้นะ"

“โอ้ ดีสิ ดี ตราบใดที่พวกเขาทำสำเร็จฉันจะให้ 300,000 หยวนแก่คุณ" เฟิง ไคกล่าว เพื่อที่จะให้ลูกชายของเขาแต่งงานและสร้างทายาทให้กับตระกูลเฟิงเขายินดีที่จะจัดหนักในครั้งนี้

ภรรยาของเฟิง ไค พูดอย่างเป็นห่วง "จะเกิดอะไรขึ้นถ้าหญิงสาวคนนี้ยังมีแผนที่จะหนีต่อไป?"

“คุณสามารถถ่ายรูปเธอเพื่อใช้แบล็กเมล์เธอได้ แล้วเราจะขังเธอไว้สักพักเมื่อลูกเกิดมา เธอจะหนีไปได้อย่างไร? เธอจะอยู่ที่นี่และเป็นลูกสะใภ้ของคุณ” ลุงของเธอกล่าว เขาไม่ได้สงสารหลิง อี้หราน เลยสักนิด เขาคิดแต่เรื่องเงินเท่านั้น

"ถูกต้อง ถ้าผู้หญิงให้กำเนิดลูกเธอจะซื่อสัตย์ คุณก็เป็นผู้หญิงด้วยดังนั้นคุณควรเข้าใจสิ" ลุงคนที่สองของเธอพูดอย่างรีบร้อน