บทที่ 1069

‘นี่เขา... ช่วยฉัน?’

เธอคิดว่าเขาจะเพลิดเพลินกับความอัปยศอดสูของเธอ และยิ่งเธอทุกข์มากเท่าไร เขาก็คงจะยิ่งมีความสุขมากเท่านั้น

คนเมาอีกคนต่อยเย่เหวินหมิง เย่เหวินหมิงผลักโจวเชียนหยุนออกจากแขนของเขา จากนั้นเขาก็ยกมือขึ้นและต่อยชายคนนั้นเข้าที่ท้องอย่างแรง

แน่นอน โจวเชียนหยุนรู้ว่า เย่เหวินหมิงเก่งในเรื่องการต่อสู้ ตอนที่พวกเขายังคบกัน เขาเคยฝึกกับนักต่อสู้มืออาชีพ เธอเคยเห็นเขาในสถานการณ์เช่นนี้อยู่หลายครั้ง

ด้วยเหตุนั้นเธอจึงไม่กังวลเรื่องที่เขาจะต่อยตีแพ้คนขี้เมาพวกนี้เลย

‘ฉันแปลกใจมากกว่าว่าทำไม... เขาถึงช่วยฉัน?’

เป็นไปตามคาด ไม่นานคนเมาสองคนนั้นก็ร้องขอความเมตตาและสร่างเมาขึ้นมาในทันที หลังจากนั้นพวกเขาก็วิ่งหนีไปอย่างตุปัดตุเป๋

เย่เหวินหมิงเดินเข้าไปหาโจวเชียนหยุน “อย่ามาเปิดร้านที่นี่อีก”

เขาคิดถึงเรื่องที่เธอโดนคุกคามก่อนหน้านี้ ‘ถ้าฉันไม่อยู่ที่นี่ คนเมาพวกนั้นจะทำอะไรเธอบ้าง?’

เขารู้สึกเจ็บใจอย่างประหลาดใจเมื่อคิดเรื่องนี้ และคิดว่า เขาใจดีเกินไปที่ปล่อยสองคนนั้นไปง่าย ๆ

โจวเชียนหยุนหัวเราะออกมาเบา ๆ “คุณเย่ คุณพยายามจะทำลายชีวิตฉันเหรอคะ? แค่ส่งคนพวกนั้นมาก่อกวนฉันยังไม่พอเหรอคะ? คราวนี้คุณก็ส่งคนมาอีก แถมยังมาเตือนด้วยตัวเองเลยไม่ใช่เหรอ? คุณไม่น่าช่วยฉันเลย บางทีฉันอาจจะได้รับบทเรียนแบบลืมไม่ลง”

เย่เหวินหมิงขมวดคิ้ว “จื่ออินไม่ได้ส่งสองคนนั้นมา”