บทที่ 108

ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกเจ็บปวดในใจ เห็นได้ชัดว่าเธอสบายดีเมื่อเธอจากไปเมื่อเช้านี้ แต่ตอนนี้... เธอกลายเป็นสภาพที่น่าสมเพช ถ้าเขามากับเธอเร็วกว่านั้นในวันนี้เธอคงไม่ต้องเจอเรื่องแบบนี้

เมื่อเขาต้องการเข้าใกล้เธอ ร่างของเธอก็ยิ่งสั่นมากขึ้นและมือที่เธอใช้จับชิ้นส่วนกระจกก็ทำให้มันแน่นขึ้น ทันใดนั้นเลือดในมือของเธอก็พุ่งมากขึ้น

“พี่สาว ผมเอง รีบปล่อยมือของพี่เถอะ ตอนนี้พี่ปลอดภัยแล้ว ไม่มีใครจะทำอะไรพี่อีกต่อไปแล้ว" อี้ จิ่นหลี พูดอย่างกังวล

ที่ผ่านมาเขาไม่เคยกลัวเลือด แม้ว่าจะมีคนมาหยดเลือดต่อหน้าเขาเขาก็จะไม่หวั่นไหวเลย

อย่างไรก็ตามในขณะนี้เขากลัวเลือดของเธอ เขากลัวว่าอาการบาดเจ็บของเธอจะแย่ลงและเธอจะตกเลือด

ความกลัวแบบนี้ทำให้ร่างกายของเขาสั่นสะท้าน

หลิง อี้หราน รู้สึกราวกับว่าร่างกายของเธอสูญเสียความรู้สึกและการควบคุมทั้งหมด เธอรู้สึกได้เพียงความร้อนและความเจ็บปวดเล็กน้อย

เฉพาะในเวลาที่เธอเจ็บปวดเธอสามารถปกป้องตัวเองและป้องกันตัวเองไม่ให้หลับไปได้

“ฉันจะหลับที่นี่ไม่ได้เด็ดขาด!”

เมื่อโดดเดี่ยวและทำอะไรไม่ถูก เธอเคยคิดว่าเมื่อเธอได้รับการปล่อยตัวจากคุกเธอจะต้องรับผิดชอบชีวิตของตัวเอง อย่างไรก็ตามไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง เมื่อมีบางอย่างเกิดขึ้น ไม่มีใครสามารถช่วยเธอได้! เธอแบกรับความเจ็บปวดนี้ไว้เพียงลำพัง ...

“พี่... พี่... ”

เสียงของเธอดังขึ้นในหู "นั่นใคร? ใครกำลังมาหาฉัน?"

เธอพยายามลืมตาอย่างเต็มที่พยายามมองว่าใครเรียกหาเธอ

“พี่ ไม่ต้องกลัวนะ ผมจะพาพี่ไปจากที่นี้!" บุคคลดังกล่าว