บทที่ 1071

ถึงอย่างนั้น เมื่อพวกเขาไปถึงก็โดนพนักงานหยุดเอาไว้ แต่ถึงชินเหลียนอีจะบอกว่าเธอมาทำอะไร และไป๋ทิงซินบอกว่าตัวเองเป็นใคร พวกเขาก็บอกเพียงว่ากู้ลี่เฉินไม่อยู่ที่บริษัท และพวกเขาก็ไม่บอกด้วยว่าเขาอยู่ที่ไหน

ชินเหลียนอีดูวิตกกังวล และไป๋ทิงซินก็ปลอบเธอด้วยการพูดว่า “ไม่ต้องกังวลนะ เดี๋ยวผมจะลองโทรดู”

“คุณมีเบอร์กู้ลี่เฉินเหรอ?” ชินเหลียนอีตะลึงไป

“ไม่มี แต่ก็หาได้ไม่ยาก” ไป๋ทิงซินพูดขณะที่โทรหาใครบางคน เป็นไปตามที่คาด ไม่นานนักพวกเขาก็ได้เบอร์โทรของกู้ลี่เฉินมา

ชินเหลียนอีประทับใจ

เขาสมกับการเป็นหัวหน้าตระกูลไป๋จริง ๆ คนอื่นอาจจะมีปัญหาในการหาข้อมูลติดต่อเจ้าชายแห่งวงการบันเทิง แต่เขากลับหามันได้อย่างรวดเร็ว

จากนั้นไป๋ทิงซินก็โทรหากู้ลี่เฉิน เมื่อสายต่อติด ชินเหลียนอีก็รีบพูดว่า “นี่... นี่ใช่กู้... กู้ลี่เฉิน… นายน้อยกู้หรือเปล่าคะ? ฉันเป็นเพื่อนสนิทของอี้หราน ชินเหลียนอีค่ะ ฉันอยากจะถามคุณดูว่า คุณรู้ไหมว่าอี้จิ่นหลีพาอี้หรานไปไหน?”

สีหน้าของกู้ลี่เฉินเปลี่ยนไปเล็กน้อยเมื่อเขาได้ยินชื่อของ ‘ชินเหลียนอี’ ‘ผู้หญิงคนนี้คงจะเป็นคนที่ฉันเจอในงานการกุศล คนที่สนิทกับอี้หรานสินะ? อีกทั้งเธอยังเป็นคนที่ทุ่มสุดตัวเพื่อช่วยอี้หรานในตอนที่อี้หรานยังอยู่ในคุกด้วย’

แทนที่กู้ลี่เฉินจะวางสาย เขากลับตอบกลับว่า “ผมเองก็ยังไม่รู้ว่าอี้หรานอยู่ที่ไหน แต่จะหาต่อไปครับ”

“เข้าใจแล้วค่ะ ฉันก็เหมือนกันค่ะ ถ้าคุณมีข้อมูลอะไร ช่วยบอกฉันด้วยนะคะ” ชินเหลียนอีกล่าว

“ได้ครับ” กู้ลี่เฉินตอบก่อนจะวางสาย

แถวของหน้าจออิเล็กทรอนิกส์เรียงรายอยู่ตรงหน้ากู้ลี่เฉิน หน้าจอเหล่านี้กำลังแสดงภาพจากกล้องวงจรปิดของถนนตอนกลางคืน

แต่คลิปจากกล้องวงจรปิดของถนนทั้งหมดที่อาจจะถ่ายติดอี้จิ่นหลีในคืนนั้นได้ถูกลบไปโดยเจตนาแล้ว