บทที่ 1139

หากทวยเทพและพระพุทธเจ้ามีจริง จะช่วยเมตตาเธอ ให้เธอ... ปล่อยวางจากความสัมพันธ์นี้ได้ไหม? จะช่วยให้หัวใจของเธอที่เคยแตกสลายไปเพราะผู้ชายคนนั้นกลับมาสงบสุขได้อีกไหม?

ดูเหมือนว่าบางครั้ง การที่ไม่รักใครอาจกลายเป็นพรอย่างหนึ่ง!

ที่ข้างล่างของเนินเขาอี้จิ่นหลีนั่งอยู่ในรถขณะที่พิงหลังกับเบาะที่นั่งข้างหลังและหลับตาลงเพื่อพักสายตา

เกาฉงหมิงซึ่งนั่งอยู่ด้านหน้ามองไปที่เจ้านายของเขาผ่านกระจกหลังด้วยความหวาดกลัว

เพราะว่าเมื่อกี้นายน้อยอี้ไม่ได้ทำอะไรตอนที่เห็นหลิงอี้หราน ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้สนใจหลิงอี้หรานอีกแล้ว

อย่างน้อย... มันก็ดู ‘เหมือน’ จะเป็นอย่างนั้น

แต่เรื่องจริงเป็นอย่างไรกันนะ? เกาฉงหมิงสงสัย สุดท้ายแล้วก็อาจกล่าวได้ว่าเกาฉงหมิงเป็นคนที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดตั้งแต่ที่อี้จิ่นหลีกับหลิงอี้หรานได้พบกัน

เพราะฉะนั้นเขาจึงเข้าใจได้ว่าหลิงอี้หรานสำคัญกับนายน้อยอี้อย่างไร แม้หลิงอี้หรานจะอยากฆ่านายน้อยอี้ นายน้อยอี้ก็คงปล่อยให้เธอทำตามที่ต้องการ

นายน้อยอี้จะหมดรักผู้หญิงที่เขารักจนสุดหัวใจในช่วงเวลาสั้น ๆ นี้ได้จริงเหรอ?

บางที การที่นายน้อยอี้ทำเป็นเฉยเมยมากเท่าไหร่ ก็เป็นการยิ่งบอกได้ว่านายน้อยอี้ไปสามารถปล่อยวางได้เท่านั้น

“ว่าแต่ ปาร์ตี้ที่ฉงเว่ยพูดถึงคราวก่อนคือวันนี้ไม่ใช่เหรอ?” อี้จิ่นหลีค่อย ๆ เปิดปากถาม แต่ก็ไม่ได้ลืมตาขึ้นมา

เกาฉงหมิงตะลึงไปและตอบในทันทีว่า “ใช่ครับ วันนี้! ที่เทียนเซียงพาวิลเลี่ยน”

เทียนเซียงพาวิลเลี่ยนคือ ไนต์คลับที่มีหญิงสาวสวย ๆ มากหน้าหลายตา บางคนมาหาเลี้ยงชีพ ขณะที่บางคนจงใจมาหาสามีรวย ๆ สักคน อย่างไรผู้ชายรวย ๆ ในเมืองเฉินหลายคนก็ชอบมาปาร์ตี้ หรือหาความตื่นเต้นเร้าใจจากที่นี่เช่นกัน

“จัดการให้ด้วย คืนนี้ฉันจะไปที่นั่น” อี้จิ่นหลีกล่าวเบา ๆ