บทที่ 1145

ลี่เฉินซื้ออพาร์ตเมนต์นี้ให้กับเธอ

ก่อนหน้านี้เธอคิดว่าลี่เฉินดีกับเธอมาก และสามารถซื้อทุกอย่างที่เธอต้องการให้กับเธอได้

ทว่าหลังจากเห็นเขากับหลิงอี้หราน เธอพบว่าเมื่อผู้ชายคนหนึ่งต้องการจะทำดีกับผู้หญิงคนหนึ่ง มันไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องของวัตถุเลย แต่เป็นความอ่อนโยนที่ออกมาจากภายใน ที่ทำให้ผู้คนรู้ได้ทันทีว่าผู้ชายคนหนึ่งสนใจในตัวผู้หญิงคนนั้น

และตอนนี้กู้ลี่เฉินสนใจหลิงอี้หรานมาก!

หลิงอี้หรานเป็นใครถึงจะมาขโมยลี่เฉินไปจากเธอ?

เธอไม่รู้ว่าทำไมลูกพี่ลูกน้องที่จำได้ทุกอย่างถึงเลือกที่จะไม่พูดเรื่องนั้นออกมา ในเมื่อเธอเลือกที่จะไม่พูดมันออกมา ถ้าอย่างนั้นเธอก็ไม่ควรเข้าใกล้ลี่เฉินสิ! แถมเธอยังทำให้ลี่เฉินตกหลุมรักอีก!

เมื่อลิฟต์มาถึงชั้นที่เธออยู่ หวาลี่ฟางก็เปิดประตูและเดินเข้าไป แต่ก่อนที่เธอจะปิดประตูร่างหนึ่งก็พุ่งเข้ามาในบ้านของเธอ

จากนั้นประตูก็ปิดลง!

หวาลี่ฟางกำลังจะกรี๊ดออกมา แต่ในวินาทีต่อมาเสียงของเขาก็หยุดเธอไว้

“คุณหวา นี่คุณลืมฉันเร็วขนาดนี้เลยเหรอ? ฉันคือคนที่ช่วยคุณขยับกล้องไง!” เขาพูด

หวาลี่ฟางขนลุกซู่ นี่คือเสียงของ... แม่บ้านที่เธอจ้างมาเหรอ? ถึงอย่างนั้น... คนตรงหน้าของเธอตอนนี้ดูไม่เหมือนแม่บ้านในความทรงจำของเธอเลย เธอ... แต่งตัวดูดีมีสไตล์ และเมื่อไม่มีแว่นตากับหมวกแล้ว ท่าทางของเธอก็ดูต่างไป

“คุณมาทำอะไรที่นี่? ฉัน... ฉันจ่ายคุณไปแล้วไม่ใช่หรือไง? คุณยังต้องการอะไรอีก? ถ้าใครรู้เข้าว่าคุณเป็นคนล็อกประตูห้องส่วนนั่งเล่น คุณจะเข้าคุกเอาได้นะ!” หวาลี่ฟางกล่าว

ข้อโต้แย้งข้าง ๆ คู ๆ ของเธอเรียกเสียงหัวเราะเยาะได้ดี