บทที่ 1178

อย่างไรก็ตามเกาจิ้งหรงทำเรื่องนี้ด้วยตัวเองและตระกูลเกาก็ไม่รู้เรื่องนี้ ถ้าตระกูลเกาเป็นคนทำ พวกเขาคงจะแนบเนียนมากกว่านี้และจับตัวได้ยากมากกว่า

หลังจากอ่านคำรับสารภาพของเกาจิ้งหรง ชินเหลียนอีก็พูดกับหลิงอี้หรานด้วยความรู้สึกผิด “อี้หราน เธอเกือบตายเพราะฉัน!”

หลิงอี้หรานพูดว่า “ถ้ายังเป็นเพื่อนกันก็อย่าพูดอย่างนั้น ถ้าเราจะขอโทษกัน ฉันกลัวว่าจะเป็นฉันที่มีเรื่องต้องขอโทษมากกว่า!”

เหลียนอียอมเลิกเรียนและทิ้งอนาคตดี ๆ ของตัวเองเพื่อคดีของเธอ อีกฝ่ายต้องเจอปัญหามากมายมาตลอดสามปีก็เพราะเธอ เธอไม่มีทางตอบแทนน้ำใจนี้ได้ครบถ้วน!

ไป๋ทิงซินเดินเข้ามาและพูดว่า “ผมไม่ได้จัดการเรื่องนี้ให้ดี ผมไม่คิดว่าเกาจิ้งหรงจะกล้าทำอะไรแบบนี้และทำให้พวกคุณทั้งสองคนต้องเจ็บตัวไปด้วย!”

เขาส่งคนไปจับตาดูตระกูลเกาเท่านั้น แต่ไม่ได้ส่งใครไปดูว่าเกาจิ้งหรงคิดจะทำอะไร

อย่างไรเสีย ในความคิดของเขา เกาจิ้งหรงเป็นเพียงเครื่องเซ่นสำหรับตระกูลเกาอยู่แล้ว เธอคงไม่สามารถสร้างเรื่องวุ่นวายได้ไม่ว่าจะพยายามอย่างไร แต่คาดไม่ถึงเลยว่า ผู้หญิงคนนั้นจะทำอะไรแบบนี้ได้

“ผมจะจัดการให้คุณเอง ผมจะไม่ให้เกาจิ้งหรงหลุดรอดจากกระบวนการยุติธรรม ในเมื่อกล้าจะทำอะไรแบบนี้ เธอก็ควรจะทรมานกับผลแย่ ๆ ที่จะตามมา!” ไป๋ทิงซินพูดด้วยเสียงเย็นชา ความอาฆาตเล็ก ๆ ปรากฏในดวงตาของเขา

หลิงอี้หรานรู้สึกได้ว่าตัวเองใจสั่น เธอสัมผัสได้ว่า จิ้งหรงคงไม่สามารถมีชีวิตง่าย ๆ สบาย ๆ ในอนาคตอีกแล้ว

เหลียนอีเป็นสิ่งสำคัญของไป๋ทิงซิน ผู้ชายแบบไป๋ทิงซินไม่เคยใจอ่อนเมื่อมีใครทำร้ายเหลียนอี

นอกจากนั้นไป๋ทิงซินยังไร้ความปรานีเสมอ ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่สามารถขึ้นเป็นผู้นำของตระกูลไป๋ได้ จินตนาการได้เลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเกาจิ้งหรงและตระกูลเกาในอนาคตบ้าง