บทที่ 1225

‘ยังไงนี่ก็เป็นการจดทะเบียนสมรสของอี้จิ่นหลีนะ! น้อยคนจะได้รู้ว่านายน้อยอี้จดทะเบียนสมรสแล้วที่นี่! ถ้าสื่อข่าวในเมืองเฉินรู้เข้า ทั้งเมืองต้องวุ่นวายแน่

‘ถึงอย่างนั้น... ผู้หญิงที่แต่งงานกับอี้จิ่นหลีกลับเป็นแปลกหน้า เธอน่าจะไม่ใช่ทายาทของตระกูลไหนในเมืองเฉินใช่ไหม? ถ้าให้พูดเจาะจงก็คือนิ้วของเธอที่กำลังเซ็นเอกสารนั้นค่อนข้างขยับได้ช้ากว่าคนทั่วไป และข้อนิ้วของเธอก็ดูผิดรูปเล็กน้อย ฉันเห็นหนังด้านบนมือของเธอด้วย

‘อย่างน้อย ๆ มือคู่นั้นก็ไม่น่าจะเป็นมือของทายาทตระกูลดังได้’

ผู้อำนวยการฝ่ายบริหารคิดกับตัวเอง

ทันทีที่หลิงอี้หรานเขียนชื่อตัวเองในใบลงทะเบียนเสร็จ ความรู้สึกคลื่นไส้อันคุ้นเคยอยู่ ๆ ก็จู่โจมเธอ หลิงอี้หรานรีบปิดปากของตัวเองไว้ในทันทีและพุ่งไปยังห้องน้ำ

อี้จิ่นหลีลุกขึ้นทันทีและรีบตามหลิงอี้หรานไป เมื่อเห็นแบบนี้ผู้อำนวยการฝ่ายและเจ้าหน้าที่คนอื่น ๆ เองก็รีบร้อนตามพวกเขาไปเช่นกัน

ดังนั้นจึงเกิดเป็นภาพอันน่าตกตะลึงภายในที่ว่าการอำเภอ

ผู้หญิงรูปร่างผอมบางคนหนึ่งวิ่งนำไปโดยมีชายหนุ่มหน้าตาดีวิ่งตามไปไม่ห่างแล้วก็มีกลุ่มเจ้าหน้าที่วิ่งตามหลังเขามาอีกที

หลิงอี้หรานพุ่งเข้าไปในห้องน้ำ เมื่อเห็นว่าอี้จิ่นหลีกำลังจะเข้าไปในห้องน้ำผู้อำนวยการฝ่ายบริหารก็รีบห้ามเขาไว้ “นายน้อยอี้... นี่เป็น... ห้องน้ำหญิงนะ”

‘ถ้านายน้อยอี้โผล่พรวดเข้าไปและกลายเป็นตัวตลกในเมืองเฉิน ฉันคงจะเป็นคนที่ลำบาก’ ผู้อำนวยการฝ่ายบริหารคิดกับตัวเอง

อี้จิ่นหลีเม้มริมฝีปากบางแน่น และในหัวของเขาก็นึกถึงภาพครั้งล่าสุดที่หลิงอี้หรานอาเจียนออกมาต่อหน้าเขา ครั้งนั้นใบหน้าของเธอซีดขาวจนเหมือนกระดาษ

“หลบไปให้พ้น!” เขาพูดอย่างเย็นชาและเข้าไปทันที เขาเห็นร่างผอมบางกำลังโก่งคออ้วกอย่างหนักหน่วงตรงชักโครกห้องหนึ่ง