บทที่ 1289

อี้จิ่นหลียังคงเจ็บปวดจากความกลัวในหัวใจเมื่อคิดถึงเรื่องนั้น

แม้ว่าผู้หญิงคนนี้จะอยู่ตรงหน้าเขา แต่ก็ไม่สามารถหยุดหัวใจของเขาที่สั่นจากความกลัวได้เลย

หลิงอี้หรานพึมพำ “ค่ะ ฉันรอดมาได้ ฉันแค่สงสารห่าวเหมยยวี่... แต่เราก็หาสาเหตุจริง ๆ ของอุบัติเหตุได้ และตอนนี้ทุกอย่างก็จบลงแล้ว”

อี้จิ่นหลียังคงเงียบ ‘สาเหตุจริง ๆ งั้นเหรอ... อันที่จริง... เธอไม่รู้อะไรเลย’

ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่กล้าอธิบายทุกอย่างให้เธอฟัง

เธอมีความยุติธรรมในตัวสูงมาก แล้วเธอจะทนกับคนที่รู้ความจริง แต่เลือกที่จะเมินได้อย่างไร?

“เกิดอะไรขึ้น? ทำไมสายตาคุณเป็นอย่างนั้นล่ะคะ?” หลิงอี้หรานถามค่อนข้างแปลก “เหมือนคุณทำผิดมาและไม่รู้ว่าต้องทำยังไง”

ขนตาของอี้จิ่นหลีสั่นเล็กน้อย “แล้วถ้า... ฉันทำผิดจริง ๆ ล่ะ?”

หลิงอี้หรานพูดด้วยรอยยิ้มว่า “งั้นก็บอกความจริงมาสิคะ แล้วคุณจะได้รับโทษสถานเบา แต่ถ้าให้การปฏิเสธ คุณจะต้องได้รับโทษสถานหนักนะ”

“ฉันจะได้โทษสถานเบาถ้ารับสารภาพงั้นเหรอ?” เขาถาม

“ทำไมไม่ลองพยายามสารภาพดูล่ะคะ?” เธอหยอกล้อ เธอไม่คิดว่าเขาทำอะไรผิด และแม้ว่าเขาทำ เขาก็จะสามารถแก้ไขมันได้ แต่...

“จิน คุณบอกฉันถึงสิ่งที่คุณกำลังคิดอยู่ได้จริง ๆ นะ เราเป็นคู่ชีวิตกันแล้ว พวกเขาบอกกันไว้ไม่ใช่เหรอคะว่า เป็นคู่ชีวิตกันก็เหมือนลงเรือลำเดียวกันแล้ว?”