บทที่ 1303

อี้จิ่นหลีมีความสุขกับการลูบเบา ๆ ของหลิงอี้หราน หลังจากผ่านไปสักพัก เขาก็พูดว่า “เอาล่ะ ขึ้นรถกันเถอะ” พูดจบเขาก็เหลือบมองเกาฉงหมิงซึ่งยังคงอ้าปากค้างอยู่ในหางตาของเขา

เกาฉงหมิงตัวสั่นก่อนจะกลับมามีสติรับรู้และรีบก้มหน้าลง

‘ให้ตาย เมื่อกี้ฉันเห็นอะไรที่ไม่ควรไปหรือเปล่า? นายน้อยจะฆ่าฉันเพื่อปกปิดความลับนี้ไหมเนี่ย?’

หลังจากขึ้นรถและรถเคลื่อนตัวไปครู่หนึ่ง มือถือของเกาฉงหมิงก็ดังขึ้น หลังจากรับโทรศัพท์ไปพักหนึ่ง เกาฉงหมิงก็หันไปหาอี้จิ่นหลีซึ่งนั่งอยู่เบาะหลังและรายงานว่า “นายน้อยอี้ ไป๋ทิงซินปรากฏตัวขึ้นแล้วครับ!”

หลิงอี้หรานอุทานว่า “อะไรนะ? ไป๋ทิงซินอยู่ที่ไหน?”

“ที่บ้านตระกูลเกาในเมืองเจครับ ไป๋ทิงซินปรากฏตัวขึ้นอย่างลับ ๆ ตำรวจยังไม่รู้เรื่องนี้ และตระกูลไป๋เองก็น่าจะยังไม่รู้ด้วยเช่นกัน” เกาฉงหมิงพูด

หลิงอี้หรานตะลึงไปอีกครั้ง ‘ตระกูลเกาเหรอ?’

“ตระกูลเกาของเกาจิ้งหรงนะเหรอ?” เธอรีบร้อนถามขึ้น ไม่ว่าอย่างไรครั้งหนึ่งเกาจิ้งหรงเคยมาหาเหลียนอีเพื่อแสดงออกว่าใครเหนือกว่า และยังเคยกล่าวว่าเธอเป็นคู่หมั้นที่ตระกูลไป๋เตรียมไว้ให้ไป๋ทิงซินด้วย

หลังจากนั้นเธอและเหลียนอีก็เกือบประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ ซึ่งเป็นแผนการของเกาจิ้งหรงเช่นกัน

ไป๋ทิงซินเองก็รีบกลับไปบ้านตระกูลเกาก็เพราะอุบัติเหตุนี้เช่นกัน!

“ใช่ แต่เกาจิ้งหรงเป็นเพียงลูกที่ตระกูลเการับมาเลี้ยง ตอนนี้ทายาทตัวจริงของตระกูลได้กลับมาแล้ว เธอชื่อเกาม่านหลิน ไป๋ทิงซินกลับไปพร้อมกับเธออย่างลับ ๆ”

หลิงอี้หรานตะลึงไป ‘ทำไมเกาม่านหลินถึงกลับไปพร้อมไป๋ทิงซินได้? แล้วทำไมไป๋ทิงซินถึงไม่ไปหาตำรวจ?’

“แล้ว... คุณติดต่อไป๋ทิงซินได้ไหม?” หลิงอี้หรานถาม

เกาฉงหมิงส่ายหน้า “ไม่ครับ เราบังเอิญเจอไป๋ทิงซินแอบเข้าออกบ้านตระกูลเกาเท่านั้น อีกอย่างเมืองเจไม่ใช่เขตแดนของเรา เพราะแบบนั้นคนของเราจึงไม่สามารถเข้าไปใกล้ไป๋ทิงซินได้”