บทที่ 1304

“ฉันสนใจคุณมากสิคะ ก็คุณเป็น... สามีฉัน พ่อของลูก ๆ ฉัน ฉันจะไม่สนใจคุณได้ยังไง?”

“เธอไม่สนใจฉันสินะ ถ้าฉันไม่ใช่พ่อพวกเขาน่ะ?” เขาถาม

เธอรู้สึกไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี ‘นี่เขาอิจฉากระทั่งพวกเด็ก ๆ ด้วยเหรอ?’

“แน่นอนว่า... ไม่ใช่อย่างนั้นสักหน่อย!” เธอพูดแทบจะในทันที ขนาดคนโง่ก็ยังรู้เลยว่าควรพูดอะไร

ถึงอย่างนั้น... เขาก็เป็นคนที่เธอรัก และเพราะเธอรักเขา เธอจึงรักลูก ๆ ของพวกเขามากเสียยิ่งกว่าอีก!

เธอยกมือขึ้นและลูบหัวเขาอีกครั้งขณะพูดว่า “เอาล่ะ ที่ฉันสนใจเหลียนอีกับพี่โจวก็เพราะตอนนั้นพวกเขาต้องการความช่วยเหลือจริง ๆ อีกอย่างทั้งสองคนก็ช่วยฉันมามาก โดยเฉพาะเหลียนอี... ถ้าไม่ได้เธอ ฉันคงไม่มีโอกาสได้เจอคุณเลย”

‘ฉันคงตายไปในคุกที่หนาวเหน็บนั้นแล้ว’

อี้จิ่นหลีดูเหมือนจะคิดบางอย่างแล้วดวงตาของเขาก็เป็นประกาย “ฉันรู้ว่าชินเหลียนอีเป็นเหมือนเชือกชูชีพของเธอ ฉันเลยช่วยโดยไม่มีข้อแม้ แต่เหลียนอีมีความสำคัญมากกว่าฉันงั้นเหรอ?”

หลิงอี้หรานอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ “นี่มันเทียบกันได้ที่ไหน ความรู้สึกที่ฉันมีให้คุณไม่เหมือนกันสักหน่อย!”

“แล้วถ้าต้องเทียบกันล่ะ?” เขาถาม

หลิงอี้หรานลังเลไปเล็กน้อยก่อนจะมองคนตรงหน้าอย่างรอบคอบ “พวกคุณทั้งสองต่างก็เป็นคนที่ฉันสามารถมอบชีวิตให้ได้”

ดวงตาของเขาขุ่นมัวในทันที

เขารู้ดีกว่าใครว่าเธอให้ค่ากับครอบครัวและเพื่อนมากกว่าสิ่งใด เธอเต็มใจจะตอบแทนน้ำใจที่คนอื่นมีให้เป็นสองเท่าตัว อีกทั้งชินเหลียนอียังทิ้งอนาคตเพื่อเธอด้วย