บทที่ 1323

“ไม่ใช่เรื่องใหญ่เหรอ?” สีหน้าแข็งกร้าวของกู้ลี่เฉินราวกับจะแตกออก นั่นเป็นเหตุการณ์กำหนดชะตาชีวิตสำหรับเขา แต่กลายเป็นเรื่องเล็กน้อยสำหรับคนแบบพวกเขางั้นเหรอ?

“ลองพูดแบบนั้น... อีกทีสิ!” กู้ลี่เฉินกล่าวด้วยเสียงเย็นชา และมีความโกรธเคืองบางอย่างปรากฏบนใบหน้าสวยงามแต่เฉยเมยนั้น

ป้าสามตะลึงไป เธอรู้สึกได้เพียงว่าอยู่ดี ๆ กู้ลี่เฉินก็เปลี่ยนไปเป็นคนละคน เขาดูเหมือนดาบที่ออกจากปลอก และพร้อมจะฟาดฟันฆ่าเธอได้ทุกเมื่อ

“ฉัน... ฉันแค่พูดว่า... ไม่... ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรสักหน่อย เงินที่ลี่ฟางเอาไป... เอาไปจากคุณก็เป็นเพียงเศษเงินสำหรับคุณเท่านั้น!”

“ฮะฮะ... ฮ่าฮ่า...” จู่ ๆ กู้ลี่เฉินก็หัวเราะและเหวี่ยงหมัดไปเพื่อต่อยป้าสาม เย่ฉงเว่ย รีบจับกู้ลี่เฉินไว้ทันที

“พอเถอะลี่เฉิน ทำไมต้องไปสนใจเรื่องที่คนอย่างเธอพูดด้วย ใช่ไหม?” เย่ฉงเว่ยกล่าว

“เธอบอกว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่ ฮะฮ่าฮา... ไม่คิดว่ามันตลกเหรอ? เธอบอกว่าสิ่งที่ทำลายชีวิตของฉัน ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร...” กู้ลี่เฉินหัวเราะ แต่เสียงหัวเราะของเขาก็สะอึกด้วยแรงสะอื้น

“ตอนนี้ ๆ หยุดคิดมากก่อนดีกว่า” เย่ฉงเว่ยกล่าวปลอบใจเขา

ทันใดนั้นกู้ลี่เฉินก็หยุดพูดและสายตาว่างเปล่าของเขาก็หันไปที่ด้านหนึ่ง

เย่ฉงเว่ยสับสนและมองตามสายตาของเพื่อนไป ก่อนจะเห็นหลิงอี้หรานยืนอยู่ไม่ไกล เขารู้สึกได้ถึงหัวใจที่เต้นแรงของตัวเอง

เขาอยากให้ลี่เฉินลืมหลิงอี้หรานให้เร็วที่สุดจึงได้พาลี่เฉินมาที่ห้างสรรพสินค้าเพื่อผ่อนคลาย โชคไม่ดีที่ว่าพวกเขานอกจากจะโดนแม่ของหวาลี่ฟางขวางไว้แล้วยังบังเอิญเจอกับหลิงอี้หรานอีกด้วย

หัวใจของเย่ฉงเว่ยเต็มไปด้วยความเสียใจ ‘ทำไมวันนี้มันโชคร้ายขนาดนี้? ทำไมฉันต้องเลือกห้างนี้ด้วยวะเนี่ย?’