บทที่ 1351

โจวเชียนหยุนรับยาจากโรงพยาบาล ระหว่างทางกลับ หลิงอี้หรานก็ลากเธอไปห้างสรรพสินค้าโดยบอกว่า อยากได้คำแนะนำจากโจวเชียนหยุนเรื่องของเล่นที่เธอจะซื้อให้อาหยันน้อย

“อาหยันน้อยมีของเล่นเยอะแล้ว ก่อนหน้านี้อากวอก็เอามาให้อาหยันน้อยแล้วด้วย” โจวเชียนหยุนกล่าว

หลิงอี้หรานพูดด้วยรอยยิ้ม “เด็ก ๆ ไม่บ่นหรอกค่ะว่ามีของเล่นเยอะเกินไปแล้ว แล้วก็หลังจากนี้ไปซื้อเสื้อผ้าฤดูหนาวให้อาหยันน้อยด้วยนะคะ อากาศเริ่มหนาวขึ้นแล้ว อีกไม่นานก็เข้าฤดูหนาวแล้วนะคะ”

หลังจากเลือกของเล่นได้ หลิงอี้หรานก็ไปยังชั้นเสื้อผ้าเด็กกับโจวเชียนหยุน

ทว่าเมื่อหลิงอี้หรานจ่ายเงินเสร็จ และเตรียมพร้อมจะกลับออกไปกับโจวเชียนหยุนหลังจากเลือกเสื้อผ้าได้แล้ว ก็พอดีกับมีคนสองคนเดินเข้ามาในร้านพอดี

หลิงอี้หรานตะลึงไปในทันทีเมื่อเห็นสองคนนั้น

โลกมันเล็กมากจริง ๆ คิดไม่ถึงเลยว่าพวกเขาจะได้เจอกับเย่เหวินหมิงและคงจื่ออินที่นี่

อีกฝ่ายต่างก็ชะงักไปเช่นกัน ดูเหมือนพวกเขาจะไม่คาดคิดว่าจะได้เจอทั้งสองที่นี่เหมือนกัน

เย่เหวินหมิงมองร่างของโจวเชียนหยุนแล้วขมวดคิ้วออกมาอย่างอดไม่ได้ วันนี้เธอดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ใบหน้าของเธอดูไม่สดใส และร่างบางของเธอก็สวมเพียงเสื้อโค้ตที่ดูไม่ค่อยอุ่น

เสื้อผ้าแบบนั้นสวมใส่ในร่มไม่เป็นไร แต่มันไม่สามารถช่วยปกป้องคุณจากลมตอนที่อยู่ข้างนอกได้

‘ผู้หญิงคนนี้สวมเสื้อผ้าที่หนากว่านี้ตอนออกมาจากบ้านไม่ได้หรือไง?’

“บังเอิญจัง คิดไม่ถึงเลยว่าจะได้เจอเธอที่นี่” คงจื่ออินกล่าวออกมาเสียงดังและจับแขนของเย่เหวินหมิงไว้อย่างแนบแน่นมากขึ้นราวกับกำลังประกาศอาณาเขตของเธอ “ถึงก่อนหน้านี้ตอนที่เราเจอกันจะไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แต่ฉันไม่คิดเล็กคิดน้อยหรอกนะ อีกอย่างอาหยันน้อยก็กำลังจะเป็นลูกชายของฉันเหมือนกัน หลังจากนี้ฉันว่าจะไปซื้อเสื้อผ้าให้อาหยันน้อย โจวเชียนหยุน เธอเอากลับไปด้วยสิ ไม่อย่างนั้น เขาจะไม่มีชุดดี ๆ ใส่เอานะ”