บทที่ 1382

“เซียวจื่อฉี...” ปากของอี้จิ่นหลีขยับพูด “เขาหักหลังเธอ แต่... ถ้าเขาไม่ได้หักหลังเธอ ตอนนี้เธอจะแต่งงานกับเขาเหรอ?”

“ไม่ค่ะ” หลิงอี้หรานกล่าว

“แน่ใจเหรอ?”

“ฉันยังเด็ก ฉันไม่รู้ว่า ‘ฐานะเท่ากัน’ มีความหมายมากขนาดไหน ตอนนี้ฉันคิดเรื่องนั้น ถึงฉันจะเป็นแฟนของเซียวจื่อฉี แต่พ่อแม่ของเขาไม่มีวันยอมให้เขาแต่งงานกับฉันแล้วให้ฉันเป็นคนในตระกูลเซียวแน่”

หลิงอี้หรานหวนนึกถึงความหลังแล้วถอนหายใจให้กับตัวเธอที่ไร้เดียงสา

“ยิ่งไปกว่านั้น เซียวจื่อฉีเองก็ไม่ได้รักอะไรฉันมากหรอกค่ะ เขาอาจมีความชอบพอฉันบ้างเล็กน้อย แต่เขาก็แค่เห็นว่าฉันยังสดซิงน่าสนใจก็เท่านั้น เขาจะไม่มีทางทะเลาะกับพ่อแม่ หรือยอมละทิ้งทุกอย่างที่มีในตระกูลเซียวมาเพื่อแต่งงานกับฉัน เพราะแบบนั้นเลยเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงถอยห่างไปอย่างรวดเร็วในตอนที่มีเรื่องนั้นเกิดขึ้น”

“งั้นเธอก็จะแต่งงานกับเขา ถ้าเขาต่อต้านความต้องการของพ่อแม่ และยอมทิ้งทุกอย่างในตระกูลเซียวมาหาเธอล่ะสิ?” ตอนนี้อี้จิ่นหลีกลายเป็นคนหึงแทน ใบหน้าหล่อเหลาเต็มไปด้วยความวุ่นวายใจ

หลิงอี้หรานอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา “คุณคิดว่าทุกคนจะเหมือนคุณหรือไง? เรื่องแบบนั้นไม่มีทางเกิดขึ้นหรอกค่ะ ฉันไม่คิดว่าผู้ชายที่ยอมสละฉันได้ตอนที่มีปัญหาจะรักฉันขนาดนั้น”

มือของเขาบีบแน่นขึ้นเล็กน้อย

อี้จิ่นหลีพึมพำ “ตระกูลเซียวจะไม่ได้สนุกกับการใช้ชีวิตแบบนี้อีกนานเท่าไหร่หรอก ในเมื่อพวกเขาอยากได้คนฐานะเท่ากัน พวกเขาก็ต้องฐานะเท่าตระกูลห่าวแล้วล่ะ”

หลิงอี้หรานตะลึงไป เธอเงยหน้ามองอี้จิ่นหลีแล้วถาม “คุณกำลังจะทำอะไรตระกูลเซียวเหรอคะ?”

“ตระกูลเซียวจะไม่ได้อยู่ในกลุ่มพวกชนชั้นสูงในเมืองเฉินอีก ในเมื่อตระกูลเซียวอยากจะลงเรือลำเดียวกับตระกูลห่าวนัก ก็ต้องไม่ลืมว่าตอนนี้ตระกูลห่าวจมได้ง่ายแค่ไหน” อี้จิ่นหลีพูดด้วยรอยยิ้มบาง ๆ แต่มีบางอย่างที่แน่วแน่และดุดันในน้ำเสียงของเขา