บทที่ 1383

“ฉันจะพยายามปกป้องคุณด้วยเหมือนกัน” หลิงอี้หรานกล่าว จากนั้นราวกับว่ามีบางอย่างปรากฏขึ้นกับเธอ “เพราะคุณจะทำอะไรบางอย่างกับห่าวชุ่ยการ์เดน ตระกูลห่าวเลยส่งรูปของห่าวเหมยยวี่มาเพื่อให้คุณนึกถึงความทรงจำเก่า ๆ หรือเปล่าคะ?”

ดวงตาของอี้จิ่นหลีเป็นประกายเล็กน้อย ‘ให้ฉันนึกถึงความทรงจำเก่า ๆ ... ตระกูลห่าวส่งรูปนี้มาไม่ใช่เพื่อให้ฉันนึกถึงความทรงจำเก่า ๆ หรอก แต่ส่งมาเพื่อย้ำฉันว่าตอนนั้นเกิดอะไรขึ้นต่างหาก!’

...

ในเลานจ์วีไอพีของสนามบิน ไป๋ทิงซินมองตั๋วเครื่องบินในมือเงียบ ๆ ‘ฉันกำลังจะไปจากเมืองเฉิน’

เขาตัดสินใจแล้ว แต่ภาพของเหลียนอีที่มีผ้าพันแผลรอบหัว และสีหน้าซีดเซียวของเธอตอนที่พูดกับเขาอย่างใจเย็น ‘หวังว่าคุณจะได้ทุกอย่างที่คุณต้องการ’ ก็ยังคงปรากฏในหัวเขาอยู่เรื่อย ๆ

‘ได้สิ่งที่ต้องการ... ฉันได้สิ่งที่ฉันต้องการจริงเหรอ?’

‘อืม เธอยังมีชีวิตอยู่ เธอจะหายดี ออกจากโรงพยาบาล และมีชีวิตใหม่ที่สวยงาม แบบนั้นฉันก็คงได้สิ่งที่ฉํนต้องการ’

“เป็นอะไรไปคะ? ยังคิดถึงแฟนเก่าของคุณอยู่เหรอ?” เกาม่านหลินเขามาใกล้ไป๋ทิงซิน และใช้มือจับแขนเขาไว้ ร่างกายครึ่งหนึ่งของเธอแนบไปกับเขา “อย่าลืมสิ่งที่คุณสัญญากับฉันไปสิคะ”

“ผมไม่ลืมหรอก” ไป๋ทิงซินกล่าวอย่างเย็นชา

“ดีค่ะ ชินเหลียนอีได้รับการช่วยชีวิตไว้ก็เพราะฉัน ถ้าคุณอยากให้เธอมีชีวิตอยู่ คุณก็ต้องจ่ายมาเพื่อแลกกัน ใช่ไหมคะ?” เกาม่านหลินพูดด้วยเสียงหัวเราะเบา ๆ

ใบหน้าของไป๋ทิงซินบูดบึ้ง

เกาม่านหลินยังคงพูดต่อด้วยเสียงหัวเราะ “คุณไม่คิดว่าฉันดีกว่าแฟนคุณเหรอคะ? แต่กับฉันแล้วตระกูลเกากับตระกูลไป๋ก็จะรวมเข้าด้วยกัน ฉันยินดีจะเป็นภรรยาผู้เพียบพร้อมและให้คุณดูแล นั่นไม่ใช่สิ่งที่คุณต้องการมาตลอดเหรอคะ?