บทที่ 144

”ฉันปฏิเสธไม่ได้ใช่ไหม?" เธอถาม

ตาของเขากระพริบเล็กน้อยและรอยยิ้มบนใบหน้าของเขาก็หายไปทีละนิด จากนั้นเขาก็ค่อย ๆ ยืดตัวขึ้นและมองลงไปที่เธอ "เปล่า พี่ปฏิเสธได้ ผมให้สิทธิ์ปฏิเสธได้ แต่... "

หลังจากหยุดเขามองเธอด้วยรอยยิ้มจาง ๆ "พี่แน่ใจหรอว่าจะปฏิเสธ?"

หลิง อี้หราน รู้สึกว่าอากาศรอบตัวเธอดูเหมือนจะถูกแช่แข็งในขณะนี้ ถ้าเธอเห็นด้วยเธออาจได้รับหลายสิ่งหลายอย่างหรือแม้กระทั่งเปลี่ยนแปลงโชคชะตาของเธอเอง

ถ้าเป็นคนอื่นที่พูดคำเหล่านี้กับเธอบางทีเธออาจจะเห็นด้วย

แต่ อี้ จิ่นหลี... เธอมีความกลัวต่อผู้ชายคนนี้ เป็นเรื่องจริงที่เขาไม่เคยพยายามจัดการกับเธอเลยจริง ๆ อย่างไรก็ตามเพียงแค่ประโยคเดียวจากเขา ทำให้เธอทุกข์ทรมานมากในคุก

ในช่วงสามปีที่ถูกจำคุกและแม้กระทั่งการพิจารณาของศาล ไม่มีใครกล้ารับคดีของเธอหลังจากที่ได้ยินว่าเป็นคู่หมั้นของอี้ จิ่นหลี ที่เสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์

แม้แต่หลักฐานเท็จและพยานที่กล่าวหาเธออย่างเป็นเอกฉันท์ว่าดื่มเหล้า ทำให้เธอตั้งคำถามว่าเขาเป็นคนที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมดนี้หรือเปล่า

ผู้ชายคนนี้เป็นเหมือนฝันร้ายของเธอที่กดเธอลงไปอย่างแรงจนแทบหายใจไม่ออก นับตั้งแต่เธอได้ค้นพบตัวตนที่แท้จริงของเขา เมื่อใดก็ตามที่เขาเข้าใกล้เธอร่างกายของเธอก็อดไม่ได้ที่จะเกร็งแข็ง

เธอจะสั่นทุกครั้งที่มีการสัมผัสกับเขา

เธอจะให้ผู้ชายคนนี้อยู่เคียงข้างเธอได้อย่างไร?

หลังจากหายใจเข้าลึก ๆ เธอพยายามระงับอาการสั่นในร่างกายและพูดกับเขาว่า "ใช่ ฉันต้องการปฏิเสธ"