บทที่ 151

"ไม่ต้องห่วงน่า ไม่เป็นไร" หลิง อี้หราน ตอบ "เพราะจริง ๆ แล้ว... ทุกคนที่ศูนย์บริการสุขาภิบาลรู้ดีอยู่แล้วเกี่ยวกับอุบัติเหตุที่ทำให้ห่าว เหมยยวี่ เสียชีวิตและฉันติดคุกสามปี"

ชายผู้เอนกายบนโซฟาท้าวแก้มของเขาด้วยมือข้างหนึ่งและอีกข้างหนึ่งถือแก้วไวน์แดงจิบจากมันเป็นครั้งคราว ชายคนนี้ดูสวยงามและไร้เดียงสาและมีเสน่ห์ที่เล็ดลอดออกมาจากระหว่างคิ้วของเขาโดยไม่เจตนา หากการมองเพียงเล็กน้อยจากเขาอาจทำให้ใครก็ตามตกลงไปในตาข่ายที่ถักทอแน่นหนาภายใต้ดวงตาของเขา

“ไม่สามารถหนีหรือจากไปได้ ฉันเต็มใจตกหลุมพรางของเขา

"และไม่น่าแปลกใจเลยที่ผู้หญิงจำนวนมากในเมืองเฉินจะมีความรู้สึกต่อเขา!" เย่ ฉงเว่ย ศึกษาอี้ จิ่นหลี ในขณะที่เขาดื่มคนเดียวและอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจข้างใน “แต่มันเป็นความรู้สึกทั้งหมดและมีเพียงไม่กี่คนที่เปลี่ยนความรู้สึกเหล่านั้นให้กลายเป็นการกระทำ”

"ท้ายที่สุดแล้วผู้ที่ดำเนินการ 'กระทำ' ได้ทำให้ นายน้อยอี้หงุดหงิดและลงเอยด้วยความทุกข์ยาก ถึงขนาดกลายเป็นเรื่องตลกในเมืองเฉิน"

"ทำไมนายมาที่นี่ดื่มคนเดียวล่ะ? ถ้านายมาที่นี่เพื่อพบเพื่อนของนาย นายควรพาผู้หญิงคนนั้นมาด้วยสิ ฉันอยากเจอเธอจริง ๆ ผู้หญิงแบบไหนกันที่ทำให้นายละทิ้งคุณท่านในวันส่งท้ายปีเก่าได้" เย่ ฉงเว่ย ถาม

“ฉันอยากรู้เกี่ยวกับผู้หญิงคนนี้มาก ถึงแม้อี้ จิ่นหลี จะบอกว่ามันเป็นแค่เกมทางโทรศัพท์ในวันนั้นและไม่มีเหตุผลที่ดีที่จะพบเธอ”

“แต่... ฉันไม่เคยเห็นอี้ จิ่นหลี เล่นเกมกับผู้หญิงคนไหนเลย!" ดังนั้น เย่ ฉงเว่ย จึงสงสัยในคำพูดของอี้ จิ่นหลี

เมื่อจับแก้วไวน์นิ้วของอี้ จิ่นหลี สะดุดเล็กน้อย เขาเงยหน้าขึ้นมองดวงตาที่สง่างามและสวยงามอย่างน่าทึ่งของเขา และจ้องมองไปที่ เย่ ฉงเว่ย ด้วยรอยยิ้มจาง ๆ บนใบหน้าของเขา"โอ้ นายอยากพบเธอจริง ๆ เหรอ?"

เย่ ฉงเว่น ขนลุกในทันทีและความรู้สึกของวิกฤตก็เกิดขึ้นภายในตัวเขา "มันรู้สึกเหมือนว่าถ้าฉันพยักหน้าตอนนี้ฉันจะไม่พบจุดจบที่ดีอย่างแน่นอน”

“เหมือนกับว่าสิ่งที่ฉันพูดไปเมื่อกี้ทำลายข้อห้ามของเขา”

“ผู้หญิงเป็น... ข้อห้ามของจิ่นหลีหรือเปล่า? นั่นหมายความว่า ผู้หญิงคนนั้นมีความสำคัญต่อจิ่นหลีจริงหรือว่าฉันคิดมากไปเอง?!"