บทที่ 160

ขณะที่หลิง อี้หราน ทานอาหารเธอก็ยังไม่สามารถเข้าใจได้ว่า กู้ ลี่เฉิน ต้องการจะทำอะไร เขาแค่อยากขอบคุณเธอจริง ๆ เหรอเขาถึงเลี้ยงเธอด้วยมื้ออาหาร?

“คุณหลิงเคยเป็นแฟนของเซียว จื่อฉี หรือเปล่า?”

ทันใดนั้น กู้ ลี่เฉิน ก็ถามเข้ากลางคัน

ทันใดนั้น มือของหลิง อี้หรานก็แข็งบนตะเกียบ เธอก้มหน้าลงและพูดว่า "ค่ะ" ที่จริงคนอย่างเขาคงจะตรวจสอบเธออย่างละเอียดแล้วก่อนที่จะมาทานข้าวกับเธอ

“สาเหตุที่คุณเลิกกับเขาเพราะอุบัติเหตุทางรถยนต์ในปีนั้น?" เขายังคงถามต่อไป

“แล้วถ้าเป็นล่ะ?” เธอเงยหน้าขึ้นและถามกลับ คุณกู้ คนที่ฉันฆ่าตายในตอนนั้นคือคู่หมั้นของอี้ จิ่นหลี ในเมืองเฉินใครจะกล้าคบกับฉัน?"

“ฉันกล้า" เขากล่าว

หลิง อี้หราน ตะลึง เธอมองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าประหลาดใจ ทันใดนั้นจิตใจของเธอก็ว่างเปล่า

“คุณคิดยังไง? อยากลองอยู่กับผมดูไหม?” เขาถาม

เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ หลิง อี้หราน ไม่เพียงแต่ไม่มีความรู้สึกคลุมเครือเท่านั้น แต่เธอยังรู้สึกว่าหนังศีรษะของเธอชา ชายที่อยู่ตรงหน้าเธอด้วยสีหน้าห่างเหินและไม่แยแสบนใบหน้าของเขา ได้พูดคำเหล่านี้ราวกับว่าเธอเป็นเพียงวัตถุสำหรับเขา

เพียงแค่วัตถุที่เขาสนใจ

“เท่าที่ฉันรู้มา คุณกู้ดูเหมือนคุณจะมีแฟนใหม่เมื่อไม่นานนี้" เธอกล่าวโดยอ้างถึงเรื่องซุบซิบที่เธอได้ยินที่ศูนย์บริการสุขาภิบาลก่อนหน้านี้

“ใช่ มีผู้หญิงคนหนึ่งแต่ถ้าคุณออกไปข้างนอกกับผม ผมจะเลิกกับเธอโดยธรรมชาติ" เขาพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

เขาล้อเล่นอะไรกัน!? จู่ ๆ หลิงอี้หรานก็รู้สึกตลก ดูเหมือนว่าเจ้าชายองค์นี้จะดูสบาย ๆ เมื่อต้องมีความสัมพันธ์กับใครบางคน