บทที่ 193

ย้อนกลับไปตอนนั้นมันก็ดี เธอบ่นตลอดทั้งวันเกี่ยวกับการอยากลดน้ำหนักเพราะกลัวว่าเธอจะอ้วนและใส่เสื้อผ้าบางตัวเเล้วดูไม่ดี

เธอไม่ต้องกังวลเรื่องนี้อีกต่อไป ตอนนี้เธอผอมแล้วและเธอก็ไม่ต้องกังวลอีกต่อไปว่าเธอจะดูดีในเสื้อผ้าบางชุดหรือไม่ สิ่งที่เธอจะพิจารณาในตอนนี้คือราคาและการใช้งานจริงของเสื้อผ้ารวมถึงความทนทาน

ดังนั้นเมื่อเธอนึกถึงมัน บางครั้งมันก็ตลกจริง ๆ

เมื่อคุณต้องการบางสิ่งคุณจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อให้ได้มา เมื่อคุณได้รับมันในที่สุดคุณก็จะรู้ว่าสิ่งที่คุณต้องการอย่างยิ่งมาก่อนนั้นไม่ใช่สิ่งที่คุณต้องการในปัจจุบันอีกต่อไป

หลิง อี้หราน หัวเราะอย่างไม่เห็นคุณค่า เมื่อพูดถึงเรื่องนี้เธอก็ไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าทำไมอี้ จิ่นหลี ถึงยังคงเรียกเธอว่า ‘พี่สาว’ ทุกครั้งที่เขาเปิดปาก มันเหมือนกับว่าเขายังดูแลเธอและคิดถึงช่วงเวลาที่พวกเขาอยู่ด้วยกัน

เขาสนใจเธอไหม?

บางครั้งการกระทำของเขาดูเหมือนว่าเขาชอบเธอมาก แต่เธอก็อดคิดไม่ได้ว่า ‘นี่เขาก็แสดงด้วยเหรอ?’

หลิง อี้หราน ส่ายหัวและหยุดคิดถึงเรื่องนี้ สำหรับเธอตอนนี้เธอทำได้ทีละขั้นตอนอยู่ดี

หลังจากล้างหน้าเสร็จเธอก็เดินออกจากห้องน้ำเพียงเพื่อสังเกตว่าเขานั่งอยู่บนที่นอนบนพื้นแล้ว เช่นเดียวกับก่อนหน้านี้เขารอให้เธอกล่าวราตรีสวัสดิ์ก่อนที่จะนอน

เธอเดินมาและพูดอย่างเชื่องช้า “ราตรีสวัสดิ์” หลังจากพูดสิ่งนี้เธอก็รีบเข้านอนและมุดตัวเข้าไปในผ้าคลุม

ในตอนนี้เธอแค่อยากจะหลับให้เร็วที่สุดเพื่อที่เธอจะได้ผ่านคืนนี้โดยเร็วที่สุด

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่เธอจะหลับตาเขาก็เอนตัวไปใกล้ ๆ เธอเพื่อพูดว่า “พี่สาว ดูเหมือนว่าพี่จะไม่ได้เรียกหาผมทั้งคืนนี้ ผมอยากได้ยินพี่เรียกหาผม”

คอของเธอแน่นขึ้น ในตอนนี้หากเธอพลิกตัวโดยหันหลังให้เขา การกระทำนั้นก็จะเป็นการจงใจเกินไปเช่นกัน

อย่างไรก็ตามหากเธอเผชิญหน้ากับเขา ...

“มันคืออะไร? ก่อนหน้านี้พี่ไม่เห็นด้วยว่าคืนนี้จะเป็นเหมือนเมื่อก่อนไม่ใช่เหรอ?” เขาถาม

หลิง อี้หรานกัดริมฝีปากล่างของเธอ ในตอนนั้นเขาเป็นเพียงคนเดียวที่เล่นบท ตอนนี้เขาอยากให้มันกลายเป็นบทแสดงสองคนเหรอ?