บทที่ 196

บุตรชายแห่งตระกูลอี้ไม่ควรตกหลุมรักผู้หญิง

"เธอ ... " ใบหน้าของนายท่านอี้บิดเบี้ยวด้วยความโกรธ เห็นได้ชัดว่านี่เป็นเรื่องเลวร้ายสำหรับชายที่เพิ่งได้รับการช่วยเหลือจากความตายเมื่อสองวันก่อน

อย่างไรก็ตาม อี้ จิ่นหลี ไม่ได้ต้องการเอาใจชายชรา แต่กลับพูดเบา ๆ ว่า "คุณปู่ เนื่องจากผมได้พูดแบบนี้ต่อหน้าปูแล้ววันนี้ ก็หมายความว่าผมสามารถปกป้องเธอได้อย่างแน่นอน หมอบอกแล้วว่าถ้าคุณปู่ดูแลร่างกายของตัวเองให้ดี คุณอาจจะ มีชีวิตต่อไปอีกได้อีกหลายปี”

นายท่านดูเหมือนจะหัวเราะด้วยความโกรธ “เอาล่ะ ไม่แปลกใจเลยที่แกเป็นหลานชายของฉัน ดูเหมือนว่าแกจะมีความรู้สึกต่อผู้หญิงคนนั้นจริง ๆ แกลืมแบบอย่างของพ่อไปแล้วหรือยัง? แกจะเดินตามรอยเท้าของพ่อใช่ไหม?”

“ถึงผมจะรักผู้หญิงคนหนึ่ง ผมก็จะไม่ปล่อยให้ผู้หญิงคนนั้นมาบงการชีวิตของผม" เขาตอบ

"พ่อของแกพูดเหมือนกันในตอนแรก ดูสิว่าเกิดอะไรขึ้น! เขาเสียชีวิตเพื่อผู้หญิงคนนั้น!" นายท่านอี้กล่าวอย่างเย้ยหยัน

“ผมไม่ใช่เขา!” อี้ จิ่นหลี กล่าวอย่างเย็นชา เขาค่อย ๆ ลุกขึ้นและเดินไปตรงหน้าชายชรา จากนั้นเขาก็เอนตัวลง ดวงตาสีดำลึกเหล่านั้นมองตรงไปที่นายท่านอี้ “คุณปู่ ผมไม่ใช่พ่อ ปู่ไม่ควรสับสนเราสองคน!”

ดวงตาสองคู่สบกัน อากาศเต็มไปด้วยความตึงเครียดอีกครั้ง แม้จะมีความรู้สึกบางอย่างที่กำลังจะเกิดขึ้น

ในที่สุดเสียงของนายท่านอี้ก็ทำลายความเงียบ “หมายความว่าแกจะแต่งงานกับนางด้วยใช่ไหม?”

“ทำไมจะไม่ล่ะครับ?" อี้ จิ่นหลี กล่าว ในที่สุดเขาก็จะแต่งงานกับผู้หญิงคนหนึ่งเข้ามาในตระกูลอี้ ก่อนหน้านี้เขาไม่มีความเห็นว่าเขาจะแต่งงานกับใคร มันเป็นเพียงเรื่องของการหาแม่สำหรับผู้สืบทอดในอนาคตของตระกูลอี้เท่านั้น

ตอนนี้เขารู้สึกว่าถ้าเขาต้องการอยู่กับผู้หญิงไปตลอดชีวิตหลิง อี้หราน คงเป็นทางเลือกที่ดี อย่างน้อยเขาก็จะไม่รู้สึกเบื่อที่ได้มองเธอและเขาก็สนุกกับการอยู่กับเธอด้วยซ้ำ

เขามีความต้องการที่จะต้องการเธอเช่นเดียวกับซ่อนเธอและขังเธอไว้เพื่อไม่ให้ใครเห็นรอยยิ้มและความอ่อนโยนของเธอ