บทที่ 201

"ไม่มีอะไรเกิดขึ้น เนื่องจากเธอทำบางสิ่งที่เธอไม่ควรทำ โดยธรรมชาติแล้วเธอควรต้องรับผลที่ตามมา” กู้ ลี่เฉิน พูดอย่างไม่ใส่ใจราวกับว่าเขาไม่คิดว่ามันจะเป็นเรื่องใหญ่เลย

อย่างไรก็ตาม เมื่อหลิง อี้หราน ได้ยินหัวใจของเธอก็กระโจน หรือพูดอีกอย่างก็คือ… จง หรงหรง ถูกทำให้เงียบไปงั้นเหรอ? เธออาจถูกบังคับให้ออกจากธุรกิจการแสดงไปเลยก็ได้

จากนั้นเธอก็จะไม่มีเครื่องประดับหรูหราประดับประดาอีกต่อไปและต้องใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย

บนโลกนี้มีกี่คนที่เต็มใจเลือกความเรียบง่าย? โดยเฉพาะคนที่เคยสัมผัสความหรูหรามาก่อน เธอกลัวว่า จง หรงหรงจะไม่สามารถทนต่อความธรรมดาสามัญแบบนั้นได้

“อะไรกัน คุณเห็นใจเธอเหรอ?” กู้ ลี่เฉิน มองไปที่ผู้หญิต่อหน้าต่อตา “วันนั้น จง หรงหรง ไม่สุภาพกับคุณเลย”

“ฉันไม่ได้เห็นอกเห็นใจ และฉันก็คิดว่าเธอคงไม่ต้องการความเห็นอกเห็นใจของฉันด้วยเช่นกัน” หลิง อี้หราน กล่าว “คุณไม่จำเป็นต้องเลี้ยงฉันเพื่อเป็นการขอโทษเช่นกัน ฉันต้องขึ้นรถบัสกลับไปที่เมืองเฉิน”

“แต่ผมยังอยากเลี้ยงคุณ” กู้ ลี่เฉิน กล่าว

หลิง อี้หราน พูดอย่างเฉยเมย “เป็นไปได้ไหมที่คุณต้องการที่จะใช่กำลังบังคับฉันน่ะ?”

“ผมไม่ชอบใช้กำลังบังคับ แต่การใช้มันเป็นครั้งคราวก็ไม่เลวเช่นกัน” กู้ ลี่เฉิน ดึงมือของหลิง อี้หราน ขณะที่เขาพูดและก้าวไปยังที่จอดรถ

“กู้ ลี่เฉิน คุณวางแผนจะทำอะไรเนี่ย?” หลิง อี้หราน ตะโกนด้วยเสียงต่ำ

“ก็แค่อยากทานข้าวกับคุณ” เขาพูดอย่างสบาย ๆ

แค่การทานอาหารจริง ๆ หรือ? ถ้าผู้ชายอย่างเขาอยากจะหาผู้หญิงสักคนมาทานข้าวด้วยจริง ๆ เขาคงมีผู้หญิงมากมายที่เต็มใจไปกับเขา ไม่มีความจำเป็นอย่างยิ่งที่เขาจะต้องบังคับเธอ

ขณะที่หลิง อี้หราน สงสัย พวกเขาทั้งสองก็มาถึงหน้ารถของกู้ ลี่เฉิน แล้ว

กู้ ลี่เฉิน เปิดประตูข้างคนขับ แต่หลิง อี้หราน พูดว่า “คุณกู้ ฉันไม่มีเวลาไปทานอาหารกับคุณจริง ๆ ถ้าพลาดรถเที่ยวสุดท้ายคืนนี้จะกลับไปที่เมืองเฉินไม่ได้”