บทที่ 224

อี้ จิ่นหลี กลอกตาไปที่เย่ ฉงเว่ย ในเวลาเดียวกัน เย่ ฉงเว่ย ได้ยินผู้หญิงบางคนรอบตัวเขาและพึมพำ "โอ้พระเจ้า ขนาดเขากลอกตายังดูดีเลย!"

"... " เย่ ฉงเว่ย รู้สึกกระอักเลือดอย่างกะทันหัน อี้ จิ่นหลี ได้ แต่กลอกตา แฟนคลับสาวเหล่านั้นต้องประจบประแจงไปทุกการเคลื่อนไหวของอี้ จิ่นหลี ทุกครั้งหรือไง?

ขณะที่ อี้ จิ่นหลี ถอดถุงมือ เย่ ฉงเว่ย ดูเหมือนจะตระหนักถึงบางสิ่งในทันใดและคว้าถุงมือจากมือของอี้ จิ่นหลี มา

"ดูเหมือนว่านี่จะถักด้วยมือนะ แต่การถักก็ไม่ค่อยดีเท่าไหร่" เย่ ฉงเว่ย แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับถุงมือด้วยความสับสน “ขนแกะดูเหมือนขนแกะเก่า ๆ ร้านโกงนายเหรอ? พวกเขากล้าขายถุงมือพวกนี้ให้นายได้ยังไงเนี่ย!”

“ใครบอกว่าฉันซื้อมาล่ะ?” อี้ จิ่นหลี กล่าวเบา ๆ

เย่ ฉงเว่ย อ้าปากค้าง ถ้าเขาไม่ซื้อก็... "คนอื่นถักให้คุณไม่ได้หรอก"

ไม่ตอบ แต่การแสดงออกของเขาแสดงให้เห็นว่าเขาเห็นด้วยโดยปริยาย

เย่ ฉงเว่ย รู้สึกมึนตึบเล็กน้อย มาจากคนอื่นจริงหรือ? ด้วยนิสัยของจิ่นหลีเขาจะไม่ใส่ของแบบนี้

อย่างไรก็ตาม วันนี้เขาไม่เพียงแต่สวมมันเท่านั้น แต่เขายังสวมมันในที่สาธารณะอีกด้วย

ใครที่ไหนเป็นคนถักมันวะเนี่ย! คนแบบไหนกันที่ทำมัน... เอ่อ ผ้าพันคอและถุงมือไม่ได้ดีเยี่ยมอะไรเลย แต่จิ่นหลีใส่มัน?

จิตใจของ เย่ ฉงเว้ย ว้าวุ่นไปชั่วขณะพร้อมกับข่าวลือเกี่ยวกับผู้หญิงที่เพื่อนของเขาช่วยชีวิตมาจากเมืองที่ใกล้เคียงในช่วงวันตรุษจีน เขาทิ้งนายท่านอี้แล้วจากไปด้วยซ้ำ

เขาแจ้งตำรวจท้องที่ด้วยซ้ำเพราะเพื่อผู้หญิงคนนั้น

อาจเป็นผู้หญิงคนเดียวกันหรือไม่!

ขณะที่เขากำลังครุ่นคิดอยู่ อี้ จิ่นหลี ก็ยื่นมือไปหาเย่ ฉงเว่ยและพูดว่า “เอาคืนมา”