บทที่ 27

เขาจ้องมองเธอ “พี่สาว พี่คิดว่าผมหาเงินน้อยเกินไปใช่ไหม?”

"อ่า เปล่า!" เธอกล่าวปฏิเสธ “ฉันแค่อยากให้นายมีชีวิตที่ดีขึ้น” บางทีทั้งหมดนี้อาจเป็นเพียงชีวิตของเธอ แต่เธอต้องการสิ่งที่ดีกว่าสำหรับตัวเขาเอง

“ผมจะมีชีวิตที่ดีขึ้น เมื่อถึงเวลาผมสามารถให้ชีวิตแบบไหนก็ได้ตามที่พี่ต้องการ” เขามองเธออย่างจริงจังและพูด

นี่เป็นเพียงเกมสำหรับเขา แต่ในขณะนี้เขาต้องการให้เธอมีชีวิตที่ดีขึ้นในอนาคต สำหรับเขานั้นมันง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก

หลิง อี้หราน หัวเราะ เธอไม่คิดว่าจินจะให้ชีวิตที่เธอต้องการได้ อย่างไรก็ตามเธอไม่ต้องการทำร้ายความนับถือตนเองของอีกฝ่ายด้วยเช่นกัน เธอจึงพูดว่า "โอเค โอเค งั้นฉันจะรอจนกว่าจินจะหาเงินได้มาก ๆ เพื่อดูแลฉันในอนาคตด้วยวิธีนั้น ฉันจะอยู่ได้อย่างสบาย ๆ เหมือนคนที่ไม่รู้อะไรเลยนอกจากพึ่งนาย”

"โอเค" เขาเห็นด้วย ดวงตาของเขาแวววาวด้วยความมุ่งมั่น “ตราบใดที่พี่เต็มใจ ผมจะทำให้แน่ใจว่าพี่จะอยู่อย่างสบายอย่างที่พี่ต้องการไปตลอดชีวิต” เขาคิด

วันต่อมา เมื่อเกา ฉงหมิง ไปที่ห้องชงชาเขาก็ได้ยินเพื่อนร่วมงานบางคนคุยกัน “วันนี้เธอเห็นเสื้อกันหนาวของประธานอี้หรือยัง?”

“ยังนะ มีอะไรหรือเปล่า?”

"ดูเหมือนจะเป็นหนึ่งในสินค้ายอดนิยมของ Taobao"

“เธอแน่ใจเหรอ? ท่านประธานอี้จะใส่เสื้อผ้าแบบนั้นได้อย่างไร?”

“ฉันไม่คิดว่ามันจะเป็นไปได้เหมือนกัน มันอาจจะเป็นเสื้อผ้าแบรนด์เนมที่เลียนแบบได้หรือเปล่า? แต่มันก็ดูแตกต่างออกไปเมื่อท่านประธาอี้สวมใส่ ดูเหมือนว่าฉันควรจะซื้อให้สามีด้วย”

"นี่ ทำไมเธอไม่ส่งลิงค์สำหรับเสื้อกันหนาวนั่นมาให้ฉันล่ะ?"

ร่างกายของเกา ฉงหมิง สั่นสะท้านและเขาก็ออกจากห้องชงชาอย่างเงียบ ๆ เขาไม่มีความกังวลที่จะบอกเพื่อนร่วมงานทั้งสองว่าเสื้อกันหนาวของประธานอี้ในวันนี้เป็นฮ็อตไอเทมของ Taobao เขาเคยเห็นใครบางคนในบริษัทสวมเสื้อผ้าแบบเดียวกับประธานอี้ด้วยซ้ำ