บทที่ 314

เมื่อเขาบอกเธอว่าเขาเป็นลูกนอกสมรส เธอยิ้มอย่างสดใสและกล่าวว่า “คุณเป็นลูกนอกสมรสแล้วยังไง? คุณก็คือคุณและคุณมีเพียงคนเดียวในโลกใบนี้ การที่คนจะประสบความสำเร็จไม่ได้ขึ้นอยู่กับชีวิตสมรมของพ่อแม่สักหน่อย”

“คุณไม่คิดว่ามันน่าขายหน้าที่ผมเกิดมาเหรอ?”

เธอกล่าวด้วยความจริงใจว่า “ฉันคิดว่าพ่อแม่ของคุณขาดความรับผิดชอบในเรื่องการแต่งงาน ตอนนี้พวกเขามีลูกแล้ว พวกเขาควรแต่งงานกัน แต่ถ้าพวกเขาแต่งงานกันไม่ได้ พวกเขาควรรักษาระยะห่างหรือไม่ก็ควรป้องกันตั้งแต่แรก ไม่เคยมีคำพูดไหนที่บอกว่าการมีความสัมพันธ์โดยปราศจากการแต่งงานเป็นการล่วงละเมิดทางเพศนี่?”

เป็นครั้งแรกที่มีคนพูดแบบนั้นถึงพ่อแม่ต่อหน้าเขา

เธอจะรู้ไหมว่าบางครั้งคนที่มีความสัมพันธ์กันโดยไม่ได้คำนึงถึงการแต่งงานเพราะมันมีข้อพิจารณาอื่น ๆ อีกมากมาย

การแต่งงานไม่มีอะไรมากกว่าการเลือกผู้หญิงที่ช่วยให้พวกเขาได้ประโยชน์สูงสุด

“คุณอยากมีความสัมพันธ์เพื่อแต่งงานเหรอ?” เขาถาม

“แน่นอน” เธอตอบ “ถ้าฉันอยากจะแต่งงานในอนาคต ฉันจะแต่งงานกับผู้ชายที่ฉันรักมากและเขาก็รักฉันมากเช่นกัน เราจะรักกันและกันตลอดไป บางทีหลังจากนั้นไม่นาน ความรักที่โรแมนติกจะกลายเป็นความรักแบบครอบครัว แต่ไม่ว่ายังไงก็ตาม เขาและฉันจะอยู่ด้วยกันและแก่เฒ่าไปด้วยกัน...”

เธอเล่าให้เขาฟังเกี่ยวกับความคิดเรื่องความรักและการแต่งงาน

เขาฟังแล้วโหยหายอย่างคาดไม่ถึง เขาเองก็ปรารถนาอยากมีความสัมพันธ์แบบนั้นเช่นกัน

เขาคิดมาตลอดว่าเขาไม่สนใจการแต่งงาน ถ้าเขาได้แต่งงาน เขาคิดว่าเขาคงจะแต่งงานกับผู้หญิงที่สามารถทำประโยชน์ให้เขา ไม่อย่างนั้นเขาจะไม่แต่งงาน

แต่หัวใจของเขากลับเต้นแรงกับคำพูดของเธอ

ถ้าเธอเป็นคนที่เขากำลังจะแต่งงานด้วย... เขาคงจะยอมรับมันด้วยความเต็มใจ และรอคอยวันที่จะแก่เฒ่าไปด้วยกัน

“คุณชอบผมไหม?” เขาถามด้วยเสียงทุ้ม