บทที่ 315

เขาจับมือของเธอไว้เมื่อมองไปยังใบหน้าที่หลับใหลอยู่

ในที่สุดเขาก็เจอเธอ! เธอไม่ได้มีตัวตนอยู่แค่ในความทรงจำของเขาอีกต่อไป แต่ตอนนี้เธออยู่ตรงหน้าเขาแล้ว

“วันนี้คุณตอบตกลงแล้ว ผมจะไม่ให้คุณผิดสัญญาอีก” เสียงแผ่วเบาของเขาดังขึ้นในห้องที่เต็มไปด้วยความเงียบ

มีเพียงเสียงลมสายใจของอีกคนเท่านั้นที่ให้คำตอบเขา

...

หลิง อี้หราน กลับไปยังคฤหาสน์ อี้ หลังจากเธอสอบสัมภาษณ์เสร็จ การสอบสัมภาษณ์ในวันนี้ค่อนข้างง่ายสำหรับเธอ ผู้สัมภาษณ์แค่ดูใบตรวจสุขภาพร่างกายของเธอและถามคำถามเบื้องต้น

เมื่อถูกถามว่าทำไมเธอที่จบการศึกษาด้านกฎหมายที่เก่งกาจถึงอยากเป็นพนักงานส่งอาหาร เธอก็พร้อมที่จะตอบคำถามนั้นแล้ว แต่เธอรู้สึกประหม่าที่จะตอบว่าเธอถูกจำคุกเพราะความผิดเกี่ยวกับการจราจร ดังนั้นใบอนุญาตการเป็นทนายความของเธอถึงถูกเพิกถอน

ไม่มีคำถามเพิ่มเติมเมื่อเธอตอบเช่นนั้น พวกเขาแค่บอกให้เธอกลับบ้านได้และรอการตอบกลับ

เธอรู้ว่าเธออาจจะสอบตกการสอบสัมภาษณ์

แต่ว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะหลีกเลี่ยงคำถามเช่นนั้น

เมือง เฉิน มีทั้งบริษัทขนาดใหญ่และขนาดเล็กที่กำลังมองหาพนักงานขนส่งอาหาร หลิง อี้หราน ส่งใบสมัครไปทุก ๆ บริษัท เธอรู้สึกหมดแรงเมื่อไม่รู้ว่าจะมีบริษัทไหนจ้างเธอบ้าง

ราวกับว่า... มันเหนื่อยมากที่จะมีชีวิตอยู่

บางทีเหตุการณ์หลังจากที่เธอได้รับการปล่อยตัวจากคุกมันทำให้เธอเหนื่อยล้าทั้งกายและใจ

เมื่อพวกเขากำลังทานอาหารเย็น อี้ จิ่นหลี ก็กล่าวว่า “วันนี้พี่ไปสมัครงานเป็นพนักงานส่งอาหารเหรอ?”